Η εποχή Τραμπ θα καθορίσει στους πρώτους μήνες του νέου έτους και φυσικά πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές στις
Η χρονιά που ξεκινά προβλέπεται γρήγορη, μέσα από πυκνή εξέλιξη γεγονότων και δράση ηγετικών προσωπικοτήτων που καθορίζουν την πορεία των κομβικών αυτών γεγονότων. Στο διεθνές επίπεδο, η χρονιά προδιαγράφεται στη βάση των ενδιαμέσων εκλογών στις ΗΠΑ τον Νοέμβριο. Στις εκλογές αυτές αλλάζει ή μπορεί να αλλάξει δραματικά ο συσχετισμός μεταξύ των Ρεπουμπλικάνων και των Δημοκρατικών στο Κογκρέσο.
Όλοι οι κύριοι δρώντες στον καμβά της παγκοσμιοποίησης της Δύσης με το τέλος των εθνών υπέρ της Ανατολής -λέγε με Κίνα- περιμένουν με μεγάλη ανυπομονησία τυχόν αποδοκιμασία των πολιτικών και των θέσεων του Ντ. Τραμπ, που θα τους δώσει χώρο και ύφος να αμφισβητήσουν όχι τόσο την εξουσία του, που τελειώνει σε τρία χρόνια ούτως ή άλλως, αλλά τη στρατηγική του.
Θα πρέπει στο σημείο αυτό να σημειωθεί ότι από την πλευρά των Δημοκρατικών, το 2025 τουλάχιστον δεν προέκυψε κάποια ισχυρή προσωπικότητα για να τον ανταγωνισθεί. Πλην ενδεχομένως του ακραίου αριστερού για τα δεδομένα της Αμερικής και μουσουλμάνου στο θρήσκευμα νεοεκλεγέντος δημάρχου στη Νέα Υόρκη. Η βάση των δυνάμεων της παγκοσμιοποίησης είναι πλέον εγκατεστημένη στην Ευρώπη και αυτές εκφράζονται, λιγότερο ή περισσότερο, από τη δεσποτική στην εταιρική Ευρώπη λειτουργία της Κομισιόν αλλά και από διάφορες ηγεσίες στα κράτη-μέλη. Για παράδειγμα, την ηγεσία του Μακρόν στη Γαλλία ή του Στάρμερ στη Βρετανία, που όμως βρίσκονται στην κόψη του ξυραφιού από πλευράς δημοφιλίας και προοπτικής παράτασης για τη διακυβέρνησή τους.
Η στρατηγική Τραμπ, που χαρακτηρίζεται απρόβλεπτη και φαντάζει ιδιόρρυθμη στην άσκησή της, αν συνεχίσει χωρίς αμφισβήτηση της πλειοψηφίας του εκλογικού σώματος των Αμερικανών, θα φέρει βαθιές τομές στην παγκόσμια διάταξη ισχύος και θα θωρακίσει την ηγεσία των ΗΠΑ στη Δύση έναντι του άλλου πόλου, που εκπροσωπεί με ισχυρές, εμπεδωμένες δυνατότητες η Κίνα. Ο ανταγωνισμός, με διαδοχικά σκωτσέζικα ντους, θα συνεχιστεί και θα αφορά ζώνες επιρροής και συνεργασίας αλλά και έλεγχο διαδρομών στις μεταφορές, στην ενέργεια, στις επενδύσεις και στους στρατιωτικούς εξοπλισμούς στην Ευρώπη, την Ασία, την Αφρική, στον Ειρηνικό, στην Αρκτική, που θα καθορίσουν την κατανομή ισχύος στο παγκόσμιο power game στη νέα εποχή 2030-2050.
Στην περίοδο αυτή της ιστορίας της ανθρωπότητας, τα δεδομένα προβλέπονται διαφορετικά. Ο μέσος άνθρωπος αλλά και οι εθνικές ή παγκόσμιες ηγεσίες θα δώσουν μάχη για να διατηρήσουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη λήψη των αποφάσεων, στην ισχύ στην παραγωγή, στη διασφάλιση της ευημερίας απέναντι στους αλγόριθμους της τεχνητής νοημοσύνης και την πραγματικότητα στην καθημερινότητα των ρομπότ. Στην αρχική φάση αυτής της επόμενης εποχής, κράτη και συμμαχίες κρατών θα δίνουν τη μάχη της ενέργειας, όχι πλέον για την κοινωνική αυτάρκεια ή τη βιομηχανική παραγωγή, αλλά ως προαπαιτούμενο του πλεονεκτήματος απόκτησης και περισσότερο λειτουργίας των νέων αυτών τεχνολογιών αιχμής επί του εδάφους τους ή επί των συμμαχιών στις οποίες εντάσσονται.
Η εποχή Τραμπ εξάλλου θα καθορίσει στους πρώτους μήνες του νέου έτους και φυσικά πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, το φθινόπωρο, τον πόλεμο και την ειρήνη, τόσο στα ανοιχτά μέτωπα της Ουκρανίας και της Γάζας όσο και σε άλλα που κλιμακώνονται, όπως αυτά επί της αμερικανικής ηπείρου με αφετηρία τη Βενεζουέλα, ή την Αφρική. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ βιάζεται να προεξοφλήσει με επιχειρηματική και χρηματιστηριακή ταχύτητα την ειρήνη στις περιοχές αυτές, αλλά οι συνθήκες και άλλοι δρώντες επιθυμούν μια αναδιάταξη που θα τους αφορά με διαφορετικούς όρους από αυτούς που προκρίνει η Ουάσινγκτον. Ή επενδύουν σε άλλη «νέα τάξη», που θα χρειαστεί αλλαγή συνόρων και περισσότερο χρόνο από αυτόν που έχει στη διάθεσή της η προεδρία Τραμπ.
Μιλώντας για την Ελλάδα, ο χρόνος που ξεκινά είναι ο τελευταίος παραγωγικός σε σχέση με τη συνταγματική εντολή στη διακυβέρνηση Μητσοτάκη του 2023. Η χώρα έχει τακτικές εκλογές στους πρώτους μήνες του 2027 και σε αυτές θα καθορισθεί, πέραν των επιμέρους ανταγωνισμών και φιλοδοξιών, το αν θα έχει πολιτική σταθερότητα και διακυβέρνηση μέχρι το 2031. Διαφορετικά θα περιπέσει σε χαώδη και ανασφαλή διακυβέρνηση στα χρόνια που είναι απαραίτητο να συζητηθούν, αποφασισθούν και προωθηθούν δομικές αλλαγές και εξελίξεις σε όλα τα επίπεδα, εξωτερικά και εσωτερικά, που θα προδιαγράψουν εν πολλοίς το μέλλον της στην επερχόμενη εικοσαετία 2030-2050.
Εφημερίδα Απογευματινή
