Οι περισσότεροι αναλυτές προεξοφλούν ότι το 2026 δεν θα είναι εκλογική χρονιά, θα μπουν όμως οι «βάσεις» για την εκλογική αναμέτρηση του επόμενου έτους. Κατά συνέπεια, το τρέχον έτος έχει μεγάλη σημασία για τη διαμόρφωση του κλίματος με το οποίο θα πάμε στις κάλπες. Ούτως ή άλλως, συνήθως το αποτέλεσμα προδιαγράφεται αρκετό καιρό πριν από την ημέρα που ψηφίζουμε. Και φαίνεται ότι οι επόμενες εκλογές θα έχουν τεράστιο ενδιαφέρον και σασπένς, χωρίς απαραίτητα αυτό να σημαίνει ότι είναι καλό για τους πολίτες. Το ενδεχόμενο χάος που μπορεί να προκύψει σπανίως αποβαίνει προς όφελος του λαού. Συχνά γεννιούνται διάφορα πολιτικά τέρατα, τα οποία και προφανώς δεν δίνουν λύσεις στα προβλήματα του τόπου. Ποιος μπορεί να φανταστεί, για παράδειγμα, ότι ο Βελόπουλος, η Κωνσταντοπούλου, η Καρυστιανού, είναι σε θέση να αποτελέσουν καταλύτες θετικών αλλαγών για τη χώρα; Απλώς επειδή πολιτεύονται με έναν συγκεκριμένο τρόπο, έχουν καταφέρει να αποκτήσουν ακροατήρια. Που πιστεύουν ότι η πολιτική γίνεται με φωνές, με κραυγές, με καταγγελίες, με θυμό, με συνωμοσίες κ.λπ.
Η πολιτική, ωστόσο, δεν είναι ρινγκ όπου πλακώνονται κάποια γραφικά πρόσωπα του δημόσιου βίου. Η πολιτική απαιτεί σχέδιο και προσωπικό για να την υπηρετήσουν. Και στο τέλος της ημέρας έχει αποδειχτεί στην πράξη ότι η αποτελεσματική πολιτική γίνεται μόνο μέσα από κόμματα, και όχι από ιδιωτικής χρήσεως σχήματα που έχουν τα χαρακτηριστικά της φούσκας και φουσκώνουν ή ξεφουσκώνουν ανάλογα με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα.
Και για να είμαστε ειλικρινείς, στη χώρα μας υπάρχουν κόμματα. Με διαφορετικές ιδεολογίες και ιστορία. Είναι η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ – ο ΣΥΡΙΖΑ δύσκολα θα συνεχίσει να υπάρχει. Από τη στιγμή δε που το ΚΚΕ έχει μια άλλη στρατηγική φιλοσοφία αναφορικά με τη διακυβέρνηση, το βάρος πέφτει στην πλάτη των δύο διαχρονικών πολιτικών αντιπάλων, δηλαδή της συντηρητικής παράταξης και της σοσιαλδημοκρατίας. Και αυτό μόνο κακό δεν (θα) είναι. Η Ελλάδα έχει επιτύχει πολλά θαύματα από το 1974 έως σήμερα. Και τα πέτυχε με την εναλλαγή των δύο παρατάξεων που συγκροτήθηκαν μετά την κατάρρευση της χούντας. Ακόμα και η εξαίρεση με την κυβέρνηση Τσίπρα ήταν μια προσπάθεια να υποκατασταθεί το ΠΑΣΟΚ. Κατά συνέπεια, το ιδανικό σενάριο για τον τόπο θα είναι η επαναλειτουργία του πολιτικού εκκρεμούς. Από τη μια η ΝΔ και από την άλλη το ΠΑΣΟΚ, με την εξίσωση εκ των πραγμάτων να συμπεριλαμβάνει και τον Αλέξη Τσίπρα.
Εφημερίδα Απογευματινή
