Η σύλληψη και η βίαιη μεταφορά του Νικολάς Mαδούρο και της συζύγου του στις ΗΠΑ προκειμένου να δικασθούν στη βάση ποινικού κατηγορητηρίου από την τακτική δικαιοσύνη, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία των ΗΠΑ ανοίγει μια νέα εποχή για σημαντικές χώρες της Λατινικής Αμερικής. Η χρονική περίοδος που ξεκίνησε από τη δεκαετία του 1990, μετά την πτώση του τείχους στη Γερμανία και τη διαδικασία της εταιρικής παγκοσμιοποίησης στην Ευρώπη, στη Βενεζουέλα σηματοδοτήθηκε από την άνοδο στην εξουσία του αριστερού ηγέτη Ούγκο Τσάβες. Ενός πρώην αξιωματικού των ενόπλων δυνάμεων της χώρας που αφού δοκίμασε να καταλάβει την εξουσία με πραξικόπημα και βρέθηκε στη φυλακή για τις πράξεις του, τελικά επέτυχε τους στόχους του και ανέλαβε τη διοίκηση. Από τις πρώτες αποφάσεις του ήταν η πλήρης κρατικοποίηση και εθνικοποίηση όλων των υποδομών και πόρων της χώρας είτε μιλάμε για τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις είτε για ορυχεία είτε για βιομηχανία και ούτω καθεξής.
Η Βενεζουέλα χρεοκόπησε βαθμηδόν μέσα από την κακοδιαχείριση και τις κυρώσεις, με τις πολυεθνικές αμερικανικές και άλλες να έχουν διωχθεί βίαια από την επικράτειά της. Πριν φθάσουμε ακόμη στην εποχή Μαδούρο, την τελευταία δεκαετία η χώρα πέραν των άλλων έχει εξελιχθεί σε ένα κράτος απολύτως συνδεδεμένο με την παραγωγή και την παγκόσμια διακίνηση ναρκωτικών και διαφθοράς.
ΟΙ ΗΠΑ πολλά χρόνια μετά τους πολέμους της αντιτρομοκρατίας στη Μέση Ανατολή ή την Αραβική Άνοιξη και τις «πορτοκαλί επαναστάσεις» που κατέληξαν σε χάος και τραγωδίες (κυριολεκτικά ένα νεκροταφείο καλών προθέσεων από την πλευρά της Δύσης) επανέρχονται στη γεωπολιτική τους γειτονιά και επιχειρούν εκ νέου. Με μεγαλύτερη εμπειρία, άρτια οργάνωση, σπουδαία μελέτη των συνθηκών και λιγότερο καλούς τρόπους σκοπεύουν υπό την ηγεσία και την ενεργό παρέμβαση αποτυχημένα και βαθιά διεφθαρμένα κράτη να επιστρέψουν σε συνθήκες ευταξίας, ελευθερίας, ευημερίας.
Οι Αμερικανοί στην περίπτωση της Βενεζουέλας δεν σκοπεύουν να οργανώσουν ανατροπή καθεστώτος. Δοκιμάζουν με το ισχύον πολιτικό και συνταγματικό πλαίσιο -Ροντρίγκες στην προεδρία της χώρας ως υπηρεσιακή, Γκονσάλες Ουρούτια στην ηγεσία της αντιπολίτευσης- να κινήσουν την ιστορία της χώρας προς τα εμπρός και προς τα πάνω. Το πνεύμα τους δεν είναι αποικιακό αλλά πρακτικό και συνεργατικό, επανεκκίνησης και αναβάθμισης των υποδομών και ορυχείων της χώρας με στόχο ένα επίπεδο ευημερίας για τον λαό που θα μπορούσε να φθάσει προϊόντος του χρόνου τα 8.000 δολάρια κατά μέσο όρο. Το εισόδημα που καταγραφόταν πριν από την καταστροφική περίοδο διοίκησης της Βενεζουέλας από τους Τσάβες – Μαδούρο.
Η επανεκκίνηση της χώρας θα βασισθεί στα πετρελαϊκά αποθέματα που έχει και υπερβαίνουν τα 300 δισ. βαρέλια πετρελαίου. Περισσότερα από τα Σαουδικής Αραβίας, Ιράν, Καναδά, ΗΑΕ, Κουβέιτ, Ρωσίας, φυσικά ΗΠΑ και Λιβύης. Φυσικά θα πρέπει να υπάρξουν πολύ μεγάλες επενδύσεις στον πετρελαϊκό εξοπλισμό και όχι μόνον που θα κάνουν οι αμερικανικές πολυεθνικές, με πρώτη την ήδη εμπλεκόμενη στη χώρα Chevron μέσω ενός στρατηγικού joint venture με το κρατικό μονοπώλιο PDVSA. Μόνον από την κοινοπραξία αυτή και με δεδομένο ότι ήδη λειτουργούν διυλιστήρια στις ΗΠΑ κατάλληλα για το ραφινάρισμα των «βαρέων» αποθεμάτων της Βενεζουέλας οι ΗΠΑ θα βρεθούν στην κορυφή του κόσμου ως προς τον όγκο διαχείρισης πετρελαίου και φυσικού αερίου. Σε αυτά θα πρέπει να προσθέσουμε και τα αποθέματα της Γουινέας όπου ήδη εμπλέκεται η ExxonMobil ή τα άλλα της Μεσογείου με εκείνα της Λιβύης που είναι προς έρευνα ή προς εξόρυξη. Όποιος ελέγχει τον μεγάλο αυτόν όγκο επηρεάζει δραστικά τις τιμές που καθορίζει ο OPEC+.
Στην περίπτωση που το βαρέλι κινείται στα 50 δολάρια οικονομίες όπως η ρωσική που βασίζεται στις πρώτες ύλες αυτές χρεοκοπούν στη βάση του επιπέδου εξοπλισμού που έχουν ή συνεργάζονται με τις ΗΠΑ. Επίσης κεντρικές δυνάμεις όπως η Κίνα είναι αναγκασμένες να δημιουργήσουν συνθήκες consensus με τα αμερικανικά συμφέροντα για να έχουν επάρκεια. Οι ΗΠΑ πρωτοπόρες διεθνώς στις τεχνολογίες αιχμής θα έχουν αποκτήσει κυρίαρχη θέση και στην παγκόσμια ενέργεια. Οι τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης και τα data centers χρειάζονται για να αναπτυχθούν μεγάλα αποθέματα ενέργειας αλλά και νερού. Οι ΗΠΑ θα βρεθούν στην κορυφή του κόσμου στην ισχύ και τη γεωπολιτική δεινότητα και αυτό θα επηρεάσει βαθιά το παγκόσμιο power game.
Εφημερίδα Απογευματινή
