Να ’μαστε πάλι παρέα στο καθημερινό ραντεβού μας στην τελευταία σελίδα της «Απογευματινής», έπειτα από μια… απαραίτητη διακοπή φόρτισης των μπαταριών μας, ενόψει της «καυτής» κορύφωσης της αθλητικής σεζόν που θα ζήσουμε τους επόμενους μήνες. Να είμαστε όλοι υγιείς, να την απολαύσουμε με ψυχραιμία, μακριά από το… ξεκατίνιασμα που επιβάλλει η «ελληνική παράδοση»!
Η εκκίνηση του 2026 βρίσκει τους δύο εκπροσώπους μας στη Euroleague να βρίσκονται βαθμολογικά εκτός στόχων και να μεταφέρουν ο ένας στον άλλο το καμπανάκι του… κόκκινου συναγερμού! Παραμονές Χριστουγέννων τα σύννεφα του προβληματισμού βρίσκονταν συγκεντρωμένα πάνω από την οροφή του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας. Αίφνης έχουν μετατοπιστεί στον ουρανό του Telekom Center Athens.
Ουδέποτε στα χρόνια της παρουσίας του Εργκίν Αταμάν στον Παναθηναϊκό AKTOR κλήθηκε να διαχειριστεί ο Τούρκος προπονητής μια τόσο δύσκολη κατάσταση όσο η σημερινή. Και ποτέ δεν κλήθηκε να βρεθεί αντιμέτωπος με ένα διαρκώς αυξανόμενο κύμα αμφισβήτησης προς το πρόσωπό του, σαν αυτό που παρατηρείται από επώνυμες και ανώνυμες φωνές σε media και social media τις τελευταίες εβδομάδες.
Κακά τα ψέματα, ο Αταμάν είναι ένας άνθρωπος που επενδύει στην ψυχολογία του κόσμου, αξιοποιεί τα συναισθήματα της μάζας και για αυτό είτε λατρεύεται είτε μισιέται. Στον ΠΑΟ είχε απλώς εξαρχής να διαχειριστεί και το πρόβλημα της εθνικότητάς του, καθώς για τον μέσο Έλληνα ακόμη και ο πιο πετυχημένος Τούρκος δεν παύει να παραμένει… Τούρκος, όπως φυσικά ισχύει και το αντίστροφο στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου.
Η κατάκτηση του τροπαίου της Euroleague στην παρθενική του σεζόν εκτόξευσε τη μετοχή του στη συνείδηση της πλειονότητας των φίλων του «τριφυλλιού», αλλά ούτε κατά διάνοια δεν κατάφερε να κερδίσει μια θέση στην καρδιά τους, αντίστοιχη με εκείνη όπου βρίσκεται, για παράδειγμα, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς.
Το «παραμύθι» του Ζέλικο
Δεν αναφέρουμε τυχαία το όνομα του απόλυτου προπονητικού θρύλου του «Επτάστερου». Ένα ολιγόλεπτο σερφάρισμα να επιχειρήσει κανείς στα κοινωνικά δίκτυα και ιδιαίτερα σε φόρουμ οπαδών του «τριφυλλιού», θα διαπιστώσει μια διαρκώς αυξανόμενη έκφραση επιθυμίας επιστροφής του «Ζοτς» στο ΟΑΚΑ. Άμεσα, όχι μακροπρόθεσμα…
Διόλου τυχαίο ότι για πρώτη φορά σε αυτά τα τρία χρόνια ακούστηκαν σε παιχνίδι του Παναθηναϊκού AKTOR αποδοκιμασίες και προς το πρόσωπο του Τούρκου τεχνικού. Ο Εργκίν Αταμάν δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο τα τεράστια αγωνιστικά προβλήματα της ομάδας του (την εμφανή έλλειψη αμυντικού φίλτρου στους γκαρντ, που λογικά γεννά η συνύπαρξη παικτών όπως ο Σλούκας, ο Ναν και ο Σορτς, ή το αυξανόμενο χάντικαπ έναντι του Ολυμπιακού στη θέση «5», που πολλαπλασιάζεται με την έλευση του Ταϊρίκ Τζόουνς στον Πειραιά), αλλά και την… πελώρια σκιά του θρυλικού Ομπράντοβιτς, που κάνει την εμφάνισή της πλέον στην πλειονότητα των συζητήσεων γύρω από τον μπασκετικό Παναθηναϊκό.
Ποιος φίλος του «τριφυλλιού», αλήθεια, δεν θα ήθελε να ζήσει τους επόμενους μήνες ένα αδιανόητο αθλητικό παραμύθι, με τον «Μίδα» του ευρωπαϊκού μπάσκετ να φορά ξανά την πράσινη φόρμα και να οδηγεί την ομάδα στην κατάκτηση του όγδοου αστεριού μέσα στο ίδιο της το σπίτι;
Χωρίς καν να έχει διερευνηθεί η πρόθεση του ίδιου του Σέρβου (κατά πόσο δηλαδή επιθυμεί να επιστρέψει στους πάγκους σε τόσο σύντομο διάστημα μετά το θυελλώδες «διαζύγιό» του με την Παρτιζάν), ο Ομπράντοβιτς εμφανίζεται ως βασική… απειλή για τη θέση του Αταμάν αν δεν καταφέρει ο Τούρκος να γυρίσει το χαρτί. Με πέντε βατά παιχνίδια τον Ιανουάριο (Βίρτους, Μπασκόνια εντός, Μπάγερν, Μακάμπι, Βιλερμπάν εκτός), μπορεί να το πετύχει. Κάθε στραβοπάτημα όμως πλέον θα μοιάζει όλο και πιο επικίνδυνο!
Εφημερίδα Απογευματινή
