Σχεδόν μισό αιώνα άντεξαν οι αγιατολάχηδες και το αυταρχικό αλλά και διεφθαρμένο καθεστώς τους. Τόσο άντεξε ο ιρανικός λαός. Οι παλαιότεροι ασφαλώς μπορούν να κάνουν συγκρίσεις με τη δυτικού τύπου μοναρχία του σάχη Ρεζά Παχλεβί σε σχέση με αυτό που έζησαν τα χρόνια της βίας με την επικράτηση της Ιρανικής Επανάστασης. Τόσο άντεξε ένας λαός που στερήθηκε τις ελευθερίες του ώστε να ξεσπάσει σήμερα και το Ιράν να είναι εδώ και δεκατέσσερις μέρες πεδίο μαχών και λαϊκής εξέγερσης.
Το 1979 οι φανατισμένοι θρησκευτικά επαναστάτες έχοντας παρασύρει και τμήμα του λαού με συνθήματα εναντίον της αμερικανοκρατίας επέτυχαν να επικρατήσουν φέρνοντας από το εξωτερικό, και συγκεκριμένα από τη Γαλλία, τον πρώτο ηγέτη του επιβληθέντος θεοκρατικού καθεστώτος, τον αγιατολάχ Χομεϊνί. Ήταν τότε που ο θρησκευτικοπολιτικός ηγέτης απέκτησε απεριόριστη εξουσία. Ήταν τότε που αποκλείστηκε οποιασδήποτε μορφής αντιπολίτευση.
Ήταν τότε που ακόμη και στην παρωδία εκλογών επιτρέπονταν να συμμετέχουν μόνον οι πιστοί στο βάναυσο αυτό καθεστώς.
Ήταν τότε που άρχισαν να θεωρούνται από το καθεστώς οι γυναίκες res (αντικείμενα στην ουσία), τους επιβλήθηκε το hijab και ο περί αγνότητας νόμος (!) με αποτέλεσμα να συγκροτηθεί και αστυνομία ηθικής – η οποία βεβαίως δεν ισχύει για τα πιστά στο καθεστώς στελέχη του που μπορούν να ασχημονούν. Ήταν τότε που δεν μπορούσαν να έχουν λόγο σε θέματα γάμου, εργασίας και κληρονομιών.
Ήταν τότε που εγκαινιάστηκε το πογκρόμ κατά των μειονοτήτων του Ιράν και καθιερώθηκε η θανατική ποινή ως κύρωση σε κάθε αντιφρονούντα.
Και παρ΄ όλ΄ αυτά υπήρξαν και κράτη, όπως οι γείτονές μας οι Τούρκοι που είχαν καλές σχέσεις με το καθεστώς αυτό, αλλά και άλλες χώρες των οποίων η αυταρχική διοίκηση αποτελεί συστατικό στοιχείο του πολιτεύματός τους.
Είναι φυσιολογική κατάληξη στην ιστορία των λαών οι εξεγέρσεις κατά παρόμοιων καθεστώτων, ακόμη και αν αυτές αργούν υπό τον φόβο που προκαλούν οι βάναυσες αντιδράσεις των καθεστώτων αυτών. Αρκεί να σκεφτεί κανείς, για παράδειγμα ότι περισσότερα από 1.500 άτομα μεταξύ των οποίων και γυναίκες βεβαίως οδηγήθηκαν στην αγχόνη, ενώ φέτος όταν άρχισαν οι λαϊκές αντιδράσεις κατά του ιρανικού καθεστώτος οι δυνάμεις. χρησιμοποιώντας πραγματικά πυρά εναντίον όσων διαδήλωναν. σκότωσαν δεκάδες διαδηλωτές,.
Το θεοκρατικό καθεστώς και οι Φρουροί της Επανάστασης υποστηρίζουν ότι πίσω από τη λαϊκή εξέγερση κρύβεται δάκτυλος των Αμερικανών και του Ισραήλ καθώς δεν τους συμφέρει βεβαίως να αξιολογήσουν τους λόγους των λαϊκών αντιδράσεων που δεν είναι άλλοι από τη συστηματική καταπίεση ενός ολόκληρου λαού. Το ποιο καθεστώς και αν τελικώς διαδεχθεί το υφιστάμενο είναι δύσκολο να προβλεφθεί, ειδικά σε μία χώρα με πυρηνικά και σκληρή εξουσία που δεν θα υποκύψει. Πολλά θα εξαρτηθούν και από την πολιτική που θα ακολουθήσουν οι ΗΠΑ οι οποίες ήδη έχουν καταφέρει στρατιωτικά πλήγματα στο καθεστώς των Αγιατολάχ.
Εφημερίδα Απογευματινή
