Για να μπορέσεις να επιβιώσεις σε μια τόσο τοξική κοινωνία, όπως είναι εδώ και χρόνια η ελληνική στον αθλητισμό και όχι μόνο, πρέπει να διαθέτεις ορισμένα βασικά χαρίσματα. Το πρώτο, για παράδειγμα, είναι η αμνησία!
Το δεύτερο είναι το μίσος που πρέπει να ρέει στις φλέβες σου για οτιδήποτε δεν είναι όμοιό σου! Είτε πρόκειται για υποστηρικτή άλλου κόμματος, είτε για οπαδό διαφορετικής ομάδας, είτε για οτιδήποτε απειλεί το «εγώ» σου, εκπαιδεύεσαι όχι απλώς να διαφωνείς μαζί του αλλά να το μισείς, να το αποδομείς, να το ισοπεδώνεις…
Πόσο εύκολο είναι, λοιπόν, σε μια αθλητική κοινωνία βουτηγμένη στο μίσος για τον απέναντι να ακούς τον προπονητή οποιασδήποτε ομάδας να αποθεώνει δημόσια τον «αιώνιο» αντίπαλό του; Όταν μάλιστα αναφερόμαστε στην κορωνίδα της «βιομηχανίας του μίσους» -τη διαχρονική διαμάχη Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού-, το ερώτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα.
Θέλοντας προφανώς να τσιγκλήσει τον εγωισμό των παικτών του, ο Εργκίν Αταμάν δεν δίστασε τις τελευταίες ημέρες να πλέξει το εγκώμιο των «ερυθρόλευκων», χαρακτηρίζοντάς τους είτε ως σύνολο είτε ως μονάδες παράδειγμα προς μίμηση.
Το έπραξε για πρώτη φορά μετά το ντέρμπι των δύο ομάδων στο Telekom Center, όταν χρησιμοποίησε το παράδειγμα του Σάσα Βεζένκοφ για να αναδείξει την απογοήτευσή του για την εμφάνιση του διδύμου Μήτογλου – Ερνανγκόμεθ στο συγκεκριμένο παιχνίδι.
«Αρχικά συγχαρητήρια στον Βεζένκοφ, γιατί ήθελε να δείξει ότι είναι ένας μεγάλος πάουερ φόργουορντ. Εμείς δεν είχαμε κάποιον σε αυτήν τη θέση. Οι δικοί μας δεν έβαλαν ούτε έναν πόντο. Ο Σάσα πήρε ευθύνες και έβαλε 24 πόντους», ήταν τα λόγια του λίγα λεπτά μετά την ολοκλήρωση της αναμέτρησης.
Το καλούπι του Τούρκου
Το απόγευμα της Κυριακής η… αποθέωση έγινε καθολική για τον «αιώνιο» αντίπαλο και κυρίως για τη νοοτροπία με την οποία αντιμετωπίζει τα παιχνίδια του ελληνικού πρωταθλήματος.
«Θέλω να συγχαρώ τον μεγάλο αντίπαλό μας στο πρωτάθλημα, τον Ολυμπιακό, που κέρδισε εκτός έδρας με 40 πόντους διαφορά. Γιατί κάνω αυτό το σχόλιο; Γιατί αν είσαι μεγάλη ομάδα, παίζεις τα παιχνίδια του πρωταθλήματος όπως εκείνοι», υπογράμμισε στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε την αναμέτρηση του Παναθηναϊκού AKTOR με το Περιστέρι στο κλειστό των ολυμπιακών εγκαταστάσεων.
Ανεξαρτήτως του υπόβαθρου ή του κινήτρου που οδήγησε τον Αταμάν στις συγκεκριμένες αναφορές στον Ολυμπιακό, δεν χωρά καμιά αμφιβολία ότι δεν συνηθίζονται στην ποτισμένη από δηλητήριο αθλητική μας καθημερινότητα.
Ενδεχομένως μάλιστα να εμπεριέχουν και μεγάλο βαθμό ρίσκου από την πλευρά του Τούρκου προπονητή, καθώς δεν θέλει και πολύ να χρησιμοποιηθούν ως «τεκμήριο ενοχής» εις βάρος του σε ενδεχόμενη μελλοντική αποτυχία της ομάδας του. Να αποθεώνεις τον Ολυμπιακό, άλλωστε, ακόμη και για δικούς σου επικοινωνιακούς λόγους, συνιστά εδώ και χρόνια… ποινικό αδίκημα για όποιον διανοείται να καταφεύγει στη συγκεκριμένη ρητορική.
Με τις παραπάνω αναφορές του, βέβαια, επιβεβαιώνεται απλώς ότι ο Εργκίν Αταμάν είναι μια προσωπικότητα που δεν μπαίνει σε καλούπια. Θα πει ό,τι κρίνει ο ίδιος ότι θα βοηθήσει περισσότερο την επίτευξη των στόχων που έχει θέσει. Θα χαράξει ακόμη και την επικοινωνιακή στρατηγική του με βάση την εκπλήρωση των προσωπικών του φιλοδοξιών, που φυσικά πάντα περνούν μέσα από την κατάκτηση τίτλων των ομάδων που προπονεί. Και δεν θα διστάσει να αποθεώσει ακόμη και τον… μισητό Ολυμπιακό, αν κρίνει ότι η συγκεκριμένη ρητορική θα συμβάλει στην αφύπνιση των παικτών του. Γιατί επί της ουσίας αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα που έχει να λύσει ο Τούρκος τους επόμενους μήνες. Ο Ολυμπιακός βελτιώνεται, ο Παναθηναϊκός μοιάζει να μένει στάσιμος…
Εφημερίδα Απογευματινή
