Το ερώτημα τα τελευταία 24ωρα που κυριαρχεί διεθνώς σε σχέση με την εξέγερση στο Ιράν είναι πότε θα επέμβουν οι ΗΠΑ. Πριν ή μετά την εκτέλεση του 26χρονου διαδηλωτή Ερφάν Σολτανί; Η εκτέλεση της ποινής του θανάτου διά απαγχονισμού, που του έχει επιβληθεί από έκτακτο δικαστήριο, ανοίγει τον ασκό του Αιόλου και πιέζει την Ουάσινγκτον να αναλάβει δράση. Δεν είναι δυνατόν να συνεχισθούν τέτοιου τύπου δίκες, χωρίς δικηγόρους και μάρτυρες, με την κατηγορία ότι οι διαδηλωτές είναι «πολέμιοι του Αλλάχ» και… πράκτορες ξένης δύναμης, που παραπέμπουν ευθέως σε μία και μόνη ποινή: Τον θάνατο. Αν ήθελε το καθεστώς των μουλάδων και οι Φρουροί της Επανάστασης να καθυστερήσουν την τελική ρήξη, θα ανέβαλαν έστω και για κάποια 24ωρα την εκτέλεση τη ποινής.
Η εξέγερση στην Περσία έχει γενικευθεί σε όλες τις επαρχίες της χώρας. Οι νεκροί των διαδηλώσεων ξεπερνούν τους 2.500 με επίσημες εκτιμήσεις. Το πιθανότερο είναι να είναι πολύ περισσότερες χιλιάδες. Οι συλλήψεις έχουν ήδη υπερβεί τις 10.000. Είναι λογικό να υπάρχει προβληματισμός στην Ουάσινγκτον για το αν θα πρέπει να υπάρξει στρατιωτική παρέμβαση και σε ποιους χρόνους, με δεδομένο μάλιστα ότι σε όλα τα επιτελεία υπάρχει κοινή εκτίμηση ότι κάτι τέτοιο -όσο αποτελεσματικό και αν ήταν- θα αποτελούσε επιχείρημα υπέρ των δυνάμεων του καθεστώτος, πως δηλαδή το Ιράν δέχεται επίθεση από εχθρικές δυνάμεις.
Αλλά οι Φρουροί της Επανάστασης χθες προχώρησαν σε απειλές προς τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα μέχρι και την Τουρκία για πλήγματα αμερικανικών βάσεων στο έδαφός τους. Οι ΗΠΑ ανησυχούν και για την ογκώδη βάση τους στο Κατάρ, την περίφημη Αλ Ουντέιντ. Είναι σημαντικό και μάλλον διευκολύνει τις δραστικές λύσεις το γεγονός ότι η Τεχεράνη για μία ακόμη φορά επιδεικνύει τα πυραυλικά της συστήματα. Το ίδιο έκανε και στον επονομαζόμενο πόλεμο των 12 ημερών με το Ισραήλ, στον οποίο επενέβησαν και οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ για την καταστροφή των πυρηνικών υποδομών της.
Το καθεστώς εγχώριας και περιφερειακής τρομοκρατίας των Σιιτών ισλαμιστών βρίσκεται πλέον σε πλήρη κατάρρευση. Τόσο ως μηχανισμός εξουσίας και διακυβέρνησης της χώρας όσο και ως ένοπλη δύναμη που απειλεί άλλες χώρες. Το δίκτυο από τη Μεσοποταμία μέχρι τον Λίβανο δεν υφίσταται πλέον και η πλήρης οικονομική κατάρρευση της χώρας -μαζί με τις ελλείψεις ακόμη και νερού στην Τεχεράνη- δείχνουν ότι η πορεία είναι μη αναστρέψιμη. Σε εξέλιξη βρίσκεται μία από τις πλέον αιματηρές εξεγέρσεις σε σύγκριση με εκείνες του 2009, 2019 και 2022. Το καθεστώς του αίματος και της βίας που επεβλήθη με ακρότητες το 1979, σήμερα πλέον -επίσης εν μέσω ακραίας βίας και λουτρού αίματος– οδεύει προς την πτώση του.
Στην περίπτωση του Ιράν, οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και οι Ευρωπαίοι δεν διαφωνούν μεταξύ τους. Αλλά το ζήτημα εδώ είναι ότι οι Πέρσες είναι το σωστό να γκρεμίσουν τα είδωλα και τις δομές που τους έχουν καθυποτάξει. Μια νέα Περσία, για να προκύψει, θα πρέπει να έχει την υπογραφή των Περσών. Ακριβώς όμως επειδή το ισλαμικό καθεστώς δεν έχει ίχνος ευθύνης και ανθρωπισμού και θα σκοτώσει όσους περισσότερους Πέρσες μπορεί από αυτούς που το αμφισβητούν, δεν μπορεί να αφεθεί στο έργο του. Ο πρόεδρος Τραμπ δήλωσε προς τους διαδηλωτές ότι δεν είναι μόνοι τους απέναντι στην κτηνωδία και τα όπλα των Basij που πυροβολούν τυφλά το πλήθος.
Η «βοήθεια είναι στον δρόμο» διακήρυξε από την Ουάσινγκτον και η νέα αυτή Αμερική δεν μπορεί να ακολουθήσει τα βήματα των προηγούμενων διοικήσεων στο Αφγανιστάν και αλλού. Το καθεστώς των μουλάδων και των φρουρών τους έχει πίσω του τη στήριξη της κομμουνιστικής Κίνας. Αυτή το συντηρούσε στην εξουσία, χρηματοδοτώντας την ακραία βία που διέσπειρε εντός και εκτός της χώρας. Αλλά η οικονομία τελικά κατέρρευσε και οι δυνάμεις της ελευθερίας δεν μπορούν να σιωπήσουν στο σάλπισμα του λαού των Περσών για απελευθέρωση. Ας ελπίσουμε στα καλύτερα…
Εφημερίδα Απογευματινή
