Απόλυτα φυσιολογικά η μεταγραφή του Σαντίνο Αντίνο στον Παναθηναϊκό έχει προκαλέσει ντελίριο ενθουσιασμού στις τάξεις των φίλων του «τριφυλλιού» για περισσότερους από έναν λόγους.
Αρχικά το δεδομένο ταλέντο του νεαρού Αργεντινού έχει διαφημιστεί ουκ ολίγο στη χώρα μας, καθώς μόλις πριν από λίγους μήνες εμφανιζόταν ως νούμερο ένα στόχος του Ολυμπιακού για τα «φτερά» της δικής του επίθεσης.
Κατά δεύτερο λόγο, πάντα όταν ένας «αιώνιος» αποκτά έναν ποδοσφαιριστή που ενδιέφερε τον… μισητό αντίπαλό του, στη δεδομένη σημασία μιας μεταγραφής προστίθεται και το… αλατοπίπερο της ίντριγκας.
Και τρίτον, ο Αντίνο παίρνει τη θέση του σε ένα «κλειστό κλαμπ» με τις πιο πολυδάπανες μεταγραφές στην ιστορία του Παναθηναϊκού, δίπλα ακόμη και σε σπουδαία ονόματα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.
Όταν το προφίλ μιας μεταγραφής λοιπόν περιλαμβάνει τις παραπάνω παραμέτρους, μοιραία «φουσκώνουν» (ενδεχομένως και σε υπερθετικό βαθμό) οι προσδοκίες για όσα θα προσφέρει στο χορτάρι. Και όταν οι απαιτήσεις γίνονται πολλές φορές υπέρμετρες, πολλαπλασιάζονται και οι κίνδυνοι να μετατραπεί μια «βόμβα» σε… φούσκα!
Ας τοποθετήσουμε, λοιπόν, τη συγκεκριμένη προσθήκη στο ρόστερ του Ράφα Μπενίτεθ στα λογικά πλαίσια που θα έπρεπε να περιβάλλουν την άφιξη του Αντίνο στη χώρα μας, ανεξαρτήτως του συλλόγου όπου θα επέλεγε να συνεχίσει την καριέρα του (ό,τι δηλαδή ισχύει σήμερα για τον Παναθηναϊκό θα ίσχυε και το καλοκαίρι αν έπαιρνε τη διαδρομή από το αεροδρόμιο για τα… νότια προάστια και την πλατεία Αλεξάνδρας στον Πειραιά).
Ο Αντίνο μεταναστεύει για πρώτη φορά στην καριέρα του εκτός Αργεντινής αλλά και εκτός Λατινικής Αμερικής. Πρωταρχικό λοιπόν ζητούμενο για οποιονδήποτε αθλητή διασχίζει για πρώτη φορά στη ζωή του τον Ατλαντικό είναι να προσαρμοστεί με επιτυχία στις ιδιαιτερότητες της Ευρώπης.
Το άλμα στην Ευρώπη
Η ιστορία μάς διδάσκει ότι οι Αργεντινοί δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα προσαρμογής στην κουλτούρα των Ελλήνων, καθώς μοιραζόμαστε πολλές κοινές συνήθειες στην καθημερινότητα και στον τρόπο ζωής μας.
Μεγαλύτερο ζητούμενο για οποιονδήποτε Λατινοαμερικανό ποδοσφαιριστή που ταξιδεύει για πρώτη φορά στη Γηραιά Ήπειρο είναι να προσαρμοστεί στις ανάγκες της μεγαλύτερης τακτικής προσέγγισης που υπάρχει στο άθλημα στα μέρη μας, σε σχέση με το κάπως… άναρχο και πιο ελεύθερο ποδόσφαιρο που παίζεται στη Λατινική Αμερική.
Για τον Αντίνο ισχύει ό,τι ισχύει για κάθε νεαρό αθλητή που αφήνει πίσω του για πρώτη φορά τη χώρα του και την οικογένειά του. Θα κληθεί να ξεπεράσει μεγάλες δυσκολίες και να επιδείξει προσαρμοστικότητα σε ένα ολοκαίνουργιο περιβάλλον, η οποία φυσικά θα δοκιμαστεί για πρώτη φορά.
Τι σημαίνουν όλα τα παραπάνω; Όσο ταλέντο και αν διαθέτει (που δεδομένα έχει με το τσουβάλι ο Αντίνο), ενδεχομένως να χρειαστεί χρόνο για να το ξεδιπλώσει φορώντας τη φανέλα του Παναθηναϊκού. Για παράδειγμα, όσο περίεργο και αν φαίνεται σε κάποιους, ο Παύλος Παντελίδης μπορεί τη δεδομένη χρονική στιγμή να είναι πιο έτοιμος από τον Αργεντινό συμπαίκτη του για να κάνει άμεσα τη διαφορά στην ενδεκάδα του «τριφυλλιού».
Ο Αντίνο λοιπόν είναι ένα σπουδαίο ταλέντο, μία πολλά υποσχόμενη -σε πολλά επίπεδα- μεταγραφή για τον Παναθηναϊκό, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως… μεσσίας, όπως συμβαίνει τις τελευταίες ώρες στο διαδίκτυο. Θα είναι εξαιρετικά επικίνδυνο να φορτωθεί το παλικάρι με βάρη που δεν αναλογούν σε έναν ποδοσφαιριστή με μηδενικές παραστάσεις ακόμη στην καριέρα του.
Μην πάτε μακριά. Δείτε πόσο μεγάλη δυσκολία αντιμετωπίζει στην προσαρμογή του στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο ο Λορέντσο Σιπιόνι, ένα επίσης σπουδαίο ταλέντο, στο οποίο επενδύθηκαν ουκ ολίγα εκατομμύρια το καλοκαίρι που μας πέρασε.
Εφημερίδα Απογευματινή
