Ο Χριστός είχε πάρει το φραγγέλιο και έδιωξε τους εμπόρους από τον ναό καθώς τον είχαν κάνει οίκο εμπορίου. Στη σημερινή εποχή σε οίκο εμπορίου και μάλιστα πολιτικού έχουν μετατρέψει τη θρησκεία και οι υπηρετούντες αυτήν, καθώς ιερωμένοι λαμβάνουν θέση υπέρ κομμάτων. Και καλά… οι εκπροσωπούντες κόμματα να επιδιώκουν, προβάλλοντας την πίστη τους, να προσελκύσουν χριστεπώνυμο πλήρωμα ή και φανατικούς της θρησκείας. Αλλά ποια δουλειά έχουν να πέφτουν σε αυτήν την παγίδα άνθρωποι που υπηρετούν τα θεία; Ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς.
Ιδιαιτέρως εμφανής είναι αυτή η απαράδεκτη τάση εμπλοκής και… αγίων ακόμη στο υπό ίδρυση κόμμα από την πρώην πρόεδρο του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών. Δεν ξέρω αν υπάρχουν άγιοι που είναι πρόθυμοι να ασχοληθούν με τόσο πεζά πράγματα που υποκρύπτουν μωροφιλοδοξίες και συμφέροντα. Πάντως είναι πρόθυμοι να εμπλακούν άνθρωποι της Εκκλησίας και του μοναχισμού, γινόμενοι μάλιστα αντικείμενα εκμετάλλευσης εν τη αφελεία τους. Πράγματι, σε εμπεριστατωμένο ρεπορτάζ των «Παραπολιτικών», που υπογράφει ο Δημήτρης Κουνιάς, αναφέρεται ότι στην Κίνηση «Έξοδος», που πατρονάρει η κυρία Καρυστιανού και που είναι προφανώς προπομπός της πολιτικής κίνησης που ετοιμάζει, «συμμετέχουν ο προηγούμενος της Μονής του Μεγάλου Μετεώρου Αθανάσιος, ο μοναχός Αρσένιος Βλιαγκόφτης, και υπέρ της Κίνησης έχουν λάβει θέση οι Μητροπολίτες Κερκύρας Νεκτάριος, Κυθήρων Σεραφείμ αλλά και ηγούμενοι των Μονών του Αγίου Όρους, Ξηροποτάμου, Δοχειαρίου, Καρακάλλου, Αγίου Παύλου, Κωνσταμονίτου, Κουτλουμουσίου αλλά και μεμονωμένοι μοναχοί και κληρικοί».
Ποιος αμφιβάλλει με όλα τούτα ότι έχει γίνει και η Εκκλησία υπό μία έννοια οίκος πολιτικού εμπορίου;
Το ζήτημα πλέον της σχετικής αξιολόγησης των όσων συμβαίνουν και κυρίως η απόπειρα εκμετάλλευσης του θρησκευτικού συναισθήματος για πολιτικούς και κομματικούς λόγους περνάει στα χέρια των πολιτών. Που θα πρέπει να μην πιαστούν αφελείς και γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης της πίστης τους, προκειμένου να αποκομίσουν κάποιοι οφέλη στην πολιτική κονίστρα.
Αλλά και από την άλλη πλευρά, πώς καταδέχονται οι υπηρέτες της χριστιανικής θρησκείας να πέφτουν και οι ίδιοι στην παγίδα μιας τέτοιας ανοίκειας εκμετάλλευσης, καθώς μέσω αυτών πιστεύουν αυτοί που τους εκμεταλλεύονται ότι θα προσελκύσουν θρησκευόμενους ψηφοφόρους;
Η πολιτική ως πεδίο εξουσίας μετέρχεται κάθε είδους μέσο, κυρίως από τους αδίστακτους που θέλουν να εμπλακούν στα κοινά, προκειμένου να επιτύχουν τον σκοπό τους. Και ασφαλώς στην προσπάθειά τους αυτή πάντα θα βρίσκουν πρόθυμους να εξαπατηθούν, είτε από άγνοια, είτε από φανατισμό, είτε από αφέλεια. Είναι και αυτές οι μέθοδοι ανάδειξης στην πολιτική σκηνή ένα άλλο είδος λαϊκισμού. Οι μετερχόμενοι τέτοιες μεθόδους γνωρίζουν ότι θα υπάρχουν στην κοινωνία ευήκοα ώτα, επειδή αρκετοί συγχέουν την έννοια των αλλαγών που ταυτίζονται με μεταρρυθμίσεις με τις αλλαγές που προωθεί το «έτσι γουστάρω», έστω κι αν το ενδεχόμενο χάος είναι η τελική κατάληξη μιας απερίσκεπτης επιθυμίας.
Εφημερίδα Απογευματινή
