Άγνωστες είναι οι εκτιμήσεις, τις οποίες έχουν μοιρασθεί μεταξύ τους η ηγεσία του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών και οι αξιωματούχοι της διπλωματικής υπηρεσίας, για τα περιθώρια που υπάρχουν ώστε ο ελληνοτουρκικός διάλογος να φέρει ουσιαστικά αποτελέσματα σε παγιωμένες διαφορές μεταξύ των δύο χωρών, σε κλίμα ύφεσης. Εξ όσων έχουν διαρρεύσει, η αισιοδοξία είναι περιορισμένη και οι προσδοκίες σχεδόν ανύπαρκτες για το τι θα φέρει η προγραμματισμένη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν στις 12 Φεβρουαρίου. Άλλωστε δεν είναι καν βέβαιο ότι η συνάντηση αυτή δεν θα έχει την τύχη της προηγούμενης, εκείνης που είχε προγραμματισθεί το φθινόπωρο στη Νέα Υόρκη στο περιθώριο της ΓΣ του ΟΗΕ. Δηλαδή να ακυρωθεί τελικά.
Άσχετα όμως από τη συνάντηση σε επίπεδο ηγεσίας των δύο χωρών, ένα είναι το βέβαιο: η Τουρκία επενδύει για μία ακόμη φορά στην ένταση ως πλαίσιο διαλόγου με την Ελλάδα. ‘Έχοντας μάλιστα επιτυχίες στο μέτωπο της Συρίας, με απομάκρυνση των Κούρδων -ενόπλων ή πληθυσμών- από κρίσιμες περιοχές νιώθει αρκετά σταθερή να επιδιώξει την τρομοκράτηση των Ελλήνων για να μην υπάρξουν μόνιμα αποτελέσματα στον καθορισμό των ζωνών στο Αιγαίο πέραν του 25ου μεσημβρινού. Ούτε φυσικά να επιχειρήσει η Αθήνα την άσκηση του μονομερούς δικαιώματός της να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα και τις ζώνες πλήρους εθνικής δικαιοδοσίας της. Η Άγκυρα με πολύ συγκεκριμένο τρόπο επιδιώκει να δημιουργήσει, με την παραδοσιακή τακτική της, de facto δεδομένα υπέρ της χωρίς πολλές διαβουλεύσεις και ανταλλαγή νομικών επιχειρημάτων με την Αθήνα.
Στο πεδίο είναι οι ανακοινώσεις και το σκεπτικό από το υπουργείο Άμυνας της χώρας διά του εκπροσώπου Τύπου υποναύαρχου Ζέκι Ακτούρκ. Σύμφωνα με αυτές, οι δύο τουρκικές NAVTEX που έχουν δημοσιοποιηθεί και δεσμεύουν ευρείες περιοχές του Αιγαίου -αμφισβητούμενες εν πολλοίς- δεν θα είναι διετούς διάρκειας αλλά μόνιμες. Ένα πρώτο σχόλιο σχετικά θα ήταν «αν είναι δυνατόν»! Αλλά καθόλου δεν επηρεάζονται οι Τούρκοι από τέτοιες αντιδράσεις και σχόλια. Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις τους, οι NAVTEX αυτές αποτελούν τεχνικές ειδοποιήσεις και εκδίδονται ως αντίδραση στις «παράνομες δραστηριότητες της Ελλάδας στο Αιγαίο». Προφανώς ο λόγος για θαλάσσια πάρκα, ασκήσεις και ούτω καθεξής. Μάλιστα δικαιολογούν την ρηματική «αποφασιστικότητά» τους προβάλλοντας την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και την κάλυψη περιοχών που περιλαμβάνουν την τουρκική υφαλοκρηπίδα.
Ο στόχος της Τουρκίας είναι εμφανής να αποτρέψει την Ελλάδα από τη μονομερή απόφαση για την επέκταση των χωρικών της υδάτων. Επενδύοντας στην ελληνική φοβική αδράνεια στόχος είναι να υπάρξει ένα βήμα παραπέρα στις διεκδικήσεις για την τουρκική υφαλοκρηπίδα, να θέσει και πάλι το αίτημα για αποστρατιωτικοποίηση ελληνικών νησιών και να επιμένει στα περί τουρκικής και όχι μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη (σχετική ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών σε παράλληλους χρόνους).
Η Ελλάδα αντίστοιχα και ταυτόχρονα χθες προχώρησε με ανακοινώσεις των υπουργών Άμυνας της Ελλάδας και της Γαλλίαςν Δένδια και Βοτρέν, στο κατάστρωμα της νεοαποκτηθείσας γαλλικής φρεγάτας «Κίμων» εσπευσμένα την ανανέωση της στρατιωτικής συμφωνίας συνεργασίας, η οποία εκτός των άλλων περιλαμβάνει και ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνεργασίας σε περίπτωση που η μία χώρα από τις δύο δεχθεί επίθεση. Παράλληλα έχει επεκτείνει και οργανώσει τη συνεργασία της με το Ισραήλ κατά την παραμονή στη χώρα μας για τέσσερις ημέρες του υπουργού Άμυνας Κατς στα πυραυλικά συστήματα, αλλά και τα αντι-drones συστήματα, μαζί με μεταφορά τεχνογνωσίας οργανώνοντας την ένοπλη άμυνά της και στο εύρος των νησιών του Αιγαίου.
Η Τουρκία στην παρούσα φάση δεν είναι πολύ λογικό να επιδιώξει πόλεμο με την Ελλάδα. Έχει ακόμη σημαντικά «ανοιχτά» μέτωπα στην Ανατολή στο πλαίσιο Ιράν, Ιράκ, Γάζα. Αλλά δοκιμάζοντας τις αντοχές της Ελλάδας στην ένταση, επιδιώκει για μία ακόμη φορά να δημιουργήσει δεδομένα υπέρ της: με θαλάσσιες περιοχές ελληνικής διεκδίκησης, υπό τουρκική αρμοδιότητα.
Εφημερίδα Απογευματινή
