Άλλο ένα ευρωπαϊκό παράσημο στο «ερυθρόλευκο» πέτο! Άλλη μια βραδιά που μοιάζει με πιστοποιητικό… μεγέθυνσης του DNA που αναπτύσσει πλέον ο Ολυμπιακός σε διεθνές επίπεδο.
Ξέρετε, αλήθεια, ποια είναι τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία της πρόκρισης των πρωταθλητών Ελλάδος στην επόμενη φάση του Champions League; Πρώτον ότι παρά τους μόλις δύο βαθμούς συγκομιδή μετά τις πέντε πρώτες αγωνιστικές της League Phase, υπήρξε μεγάλη μερίδα φίλων της πειραϊκής ομάδας που αισθανόταν μια ιδιαίτερη σιγουριά για το εισιτήριο των playoffs.
Δεν ήταν η πλειονότητα του κόσμου, μην τρελαθούμε, αλλά ήταν ένα διαρκώς αυξανόμενο μέρος της «ερυθρόλευκης» κοινής γνώμης που εξέφραζε ανοιχτά τη διαφωνία του και γυρνούσε την πλάτη στο κλίμα αφορισμού που επικρατούσε μετά την ισοπαλία από την Πάφο, ή κάποια ανεπιτυχή αποτελέσματα στο εγχώριο πρωτάθλημα της Super League.
Μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας! Ο μέσος Έλληνας οπαδός (ιδιαίτερα ο εθισμένος στην καθημερινή χρήση των social media) ζητά κεφάλια έπειτα από μια ισοπαλία, απαιτεί αλλαγή του μισού ρόστερ την επομένη μιας ήττας, βγάζει κουρασμένο, κορεσμένο ή ανεπαρκή πλέον οποιονδήποτε προπονητή και βέβαια βαφτίζει άχρηστες τις περισσότερες προσθήκες που έγιναν στη διάρκεια της τελευταίας μεταγραφικής περιόδου από την αγαπημένη του ομάδα.
Πολλά σχόλια απ’ όσα γράφτηκαν και ειπώθηκαν (επώνυμα ή ανώνυμα) στο διαδίκτυο τους προηγούμενους μήνες, είτε εν βρασμώ ψυχής είτε λόγω αδυναμίας διαχείρισης του συναισθήματος μιας πρόσκαιρης απογοήτευσης, σήμερα φαντάζουν γραφικά ακόμη και στους ίδιους τους εμπνευστές τους.
Εμάς επιτρέψτε μας να επιμένουμε είτε ύστερα από θριαμβευτικές βραδιές είτε έπειτα από απώλειες νικών ή τίτλων στην ίδια άποψη για τον οργανισμό του σημερινού Ολυμπιακού.
Αν οι άνθρωποι που οδήγησαν έναν ελληνικό σύλλογο στην κατάκτηση των πρώτων δύο ευρωπαϊκών τροπαίων στην ιστορία του ποδοσφαίρου μας (από τον Μαρινάκη και τον Μεντιλίμπαρ μέχρι τους τελευταίους αναπληρωματικούς στο Ρέντη) δεν έχουν κερδίσει το δικαίωμα της εμπιστοσύνης, τότε ειλικρινά αμφιβάλλουμε αν μπορεί να υπάρξει ποτέ στο μέλλον ελληνική ομάδα που να χαίρει της απλόχερης στήριξης του κόσμου της ακόμη και έπειτα από αποτυχίες.
Θαυμασμός για τη νοοτροπία
Το πιο απίθανο, πάντως, με τον Ολυμπιακό, που πανηγύρισε την πρώτη ιστορική εκτός έδρας νίκη του συλλόγου επί ολλανδικού εδάφους, είναι ότι το τρίποντο που έφερε τους Πειραιώτες στα playoffs δεν ήρθε μέσα από μια καταπληκτική ή ανυπέρβλητη εμφάνιση. Κάθε άλλο…
Για τα δικά τους αγωνιστικά στάνταρντ οι «ερυθρόλευκοι» απείχαν από τον καλό τους εαυτό για 45 λεπτά (στο πρώτο ημίχρονο), αλλά προκάλεσαν για άλλη μια φορά θαυμασμό με τη νοοτροπία τους και κυρίως με τον τρόπο που επέβαλαν τον δικό τους ποδοσφαιρικό νόμο σε ένα γήπεδο όπως η Γιόχαν Κρόιφ Αρίνα, αμέσως μετά την ισοφάριση του Άγιαξ, όταν στριμώχτηκαν στα σχοινιά.
Στο φινάλε της 5ης αγωνιστικής ο Ολυμπιακός ήξερε ότι πιθανότατα θα χρειαζόταν τρεις νίκες (τις δύο μάλιστα σε παιχνίδια μακριά από το Φάληρο) για να συνεχίσει το φετινό του ταξίδι. Τις κατέκτησε χωρίς να… ξύσει καν τα όρια της καλύτερής του απόδοσης, όπως είχε πράξει, για παράδειγμα, στο μεγαλύτερο μέρος της αναμέτρησης με την Αϊντχόφεν.
Και το γεγονός ότι οι πρωταθλητές είναι πλέον σε θέση να γράφουν ιστορικές σελίδες στο άλμπουμ των ευρωπαϊκών τους θριάμβων, ακόμη και σε… μέτριες βραδιές τους, πιστοποιεί το πόσο πολύ έχει μεγαλώσει ως οργανισμός ο Ολυμπιακός. Όχι μόνο μετά το 2024, αλλά από το 2010, όταν άρχισε βήμα βήμα να χτίζει μια πρωτόγνωρη διαδρομή συνέπειας στα Κύπελλα Ευρώπης με 13 παρουσίες στα νοκ άουτ σε 16 χρόνια!
Εφημερίδα Απογευματινή
