Σε μια περίοδο όπου τα πάντα στο ελληνικό ποδόσφαιρο κινούνται στους ρυθμούς εξαιρετικών ξένων τεχνικών που εργάζονται στη χώρα μας (Μεντιλίμπαρ, Λουτσέσκου, Νίκολιτς, Μπενίτεθ), οι Έλληνες προπονητές όχι μόνο αποδεικνύονται ανθεκτικοί στον υψηλό ανταγωνισμό, αλλά και διεκδικούν ακόμη και τον τίτλο των απόλυτων πρωταγωνιστών της σεζόν.
Και αν μέχρι τώρα η πλειονότητα των προβολέων της δημοσιότητας στρεφόταν -απόλυτα δικαιολογημένα- στη Λιβαδειά και στο «θαύμα» που παρουσιάζει ο Νίκος Παπαδόπουλος, μάλλον πρέπει σιγά σιγά να γυρίσουμε τις μοίρες τους και αρκετά πιο νότια. Εκεί στο Ηράκλειο, όπου μοιάζει να προβάλλει στο βάθος του ορίζοντα αρκετά εκτυφλωτικό το άστρο του Χρήστου Κόντη.
Δεν είναι, φυσικά, κάποιος πρωτόπειρος στους πάγκους ο διάδοχος του Ράσταβατς στην τεχνική ηγεσία του ΟΦΗ. Είναι όμως η πρώτη φορά στην καριέρα του που πείθει τους ειδικούς εντός συνόρων ότι μπορεί να κουμαντάρει με επιτυχία δύσκολα και μεγάλα καράβια, ακόμη και σε φουρτουνιασμένες θάλασσες.
Γιατί και οι δύο ομάδες που κλήθηκε να κυβερνήσει ο «καπετάνιος» Κόντης στη διάρκεια της φετινής αγωνιστικής περιόδου κατευθύνονταν με φόρα στα… βράχια. Και ο Παναθηναϊκός του Ρουί Βιτόρια και ο ΟΦΗ του Μίλαν Ράσταβατς.
Και αν ο 50χρονος προπονητής απέσπασε ουκ ολίγα εγκωμιαστικά σχόλια για το έργο του στο Κορωπί, καθώς κατάφερε να επαναφέρει το «τριφύλλι» σε ρότα θετικών αποτελεσμάτων, μετρώντας μεγαλύτερο ποσοστό νικών από εκείνο που συνοδεύει τους πρώτους μήνες παρουσίας του Ράφα Μπενίτεθ στην ομάδα, η αναγέννηση του ΟΦΗ μέσα σε μόλις τρεις μήνες συνιστά ένα ποδοσφαιρικό αριστούργημα.
Με τις άμεσες παρεμβάσεις του, όχι μόνο κατάφερε να δώσει ξανά πνοή σε έναν οργανισμό που βρισκόταν εγκλωβισμένος στη δίνη της εσωστρέφειας, όχι μόνο κατάφερε να μετατρέψει σε ενθουσιασμό την αγανάκτηση των πάντα απαιτητικών οπαδών της κρητικής ομάδας, αλλά και έδωσε ευρωπαϊκή προοπτική σε μια χρονιά όπου ο ΟΦΗ ετοιμαζόταν να δώσει μάχη για την αποφυγή του υποβιβασμού.
Μια «μετωπική» που συναρπάζει
Δεν αναφερόμαστε μόνο στην εξόφθαλμη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των Κρητικών (η οποία μεταφράζεται πλέον σε σταθερή συγκομιδή βαθμών, που φέρνει τον Όμιλο σε τροχιά playoffs και διεκδίκησης ενός ευρωπαϊκού εισιτηρίου), αλλά και στην εικόνα που εμφανίζει το σύνολο του Κόντη στο χορτάρι.
Μεγαλύτερη ταχύτητα, αύξηση της πίεσης στον αντίπαλο, περισσότεροι αυτοματισμοί στην επίθεση. Ένα ποδόσφαιρο που σε κάνει να παρακολουθείς με μεγάλη ευχαρίστηση τα παιχνίδια της κρητικής ομάδας, ενώ στις αρχές του φθινοπώρου… άλλαζαν κανάλι ακόμη και οι πιο φανατικοί οπαδοί της.
Γιατί υποστηρίζουμε ότι στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου μπορεί ο Χρήστος Κόντης να έχει αναδειχθεί στο πρόσωπο της χρονιάς στο ελληνικό ποδόσφαιρο; Διότι πολύ απλά ενδέχεται να έχει υπογράψει με τον δικό του αναγεννημένο ΟΦΗ το μεγαλύτερο σοκ της σεζόν, που θα φέρει τον τίτλο «αποκλεισμός του Παναθηναϊκού από τα Κύπελλα Ευρώπης».
Και δεν εστιάζουμε μόνο στην πορεία των Κρητικών στο Κύπελλο Ελλάδας (εκεί όπου οι δύο ημιτελικοί με τον Λεβαδειακό ενδεχομένως να παρουσιάζουν -λόγω της συνθήκης που έχει δημιουργηθεί- μεγαλύτερο ενδιαφέρον ακόμη και από τη μονομαχία ΠΑΟΚ – Παναθηναϊκού), αλλά πλέον και στην εκτόξευσή τους στο πρωτάθλημα της Super League. Εκεί όπου θυμίζουμε ότι εκκρεμεί και η εξ αναβολής επίσκεψη του ΟΦΗ στο «Απόστολος Νικολαΐδης» από την πρώτη αγωνιστική. Μία αναμέτρηση που όλοι λίγο-πολύ είχαμε κυκλωμένη στο μυαλό μας ως «βέβαιο τρίποντο των γηπεδούχων».
Έλα, όμως, που στα τελευταία παιχνίδια του ο ΟΦΗ έχει ηττηθεί μόνο από την ΑΕΚ και τον Ολυμπιακό! Σε κάθε περίπτωση διαφαίνεται τους επόμενους μήνες μια άτυπη «μετωπική σύγκρουση» Χρήστου Κόντη – Ράφα Μπενίτεθ, που γοητεύει και… ιντριγκάρει!
Eφημερίδα Απογευματινή
