Η Ελλάδα, όχι χωρίς λόγο, δείχνει πολύ αισιόδοξη μετά τη συμφωνία της ΕΕ με την Ινδία. Η αμερικανική διαδρομή, γνωστή και ως IMEC, από την Ευρώπη στην Ινδία μέσω Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ αποκτά και ευρωπαϊκό περιεχόμενο στη βάση του εμπορίου και της φορολογίας. Η Ελλάδα εκ των συνθηκών και του προσανατολισμού της έχει προηγηθεί στρατηγικά των εξελίξεων. Φυσικά στην παρούσα φάση έχουν εξαγγελθεί δασμολογικές πιέσεις από την Ουάσινγκτον προς το νέο Δελχί προκειμένου και εκεί να περιορισθεί η εξάρτηση από τη ρωσική ενέργεια όπως συνέβη πλέον και νομικά με την Ευρώπη.
Οι αναταράξεις αυτές είναι μεν αξιοπρόσεκτες για την Αθήνα αλλά όχι καθοριστικές. Η ελληνική στρατηγική έχει πολύ πιο βάσιμους λόγους να ασχολείται με τις ανατολικές διαδρομές και συσχετισμούς στον δρόμο για την Ινδία από τις ηπειρωτικές ζώνες. Αυτό σημαίνει ενδιαφέρον για την υπό διαμόρφωση «νέα τάξη» στη Μέση Ανατολή και τον Κόλπο. Σε μια πρώτη φάση στο επίκεντρο μπαίνει η επόμενη ημέρα στη Γάζα. Και αυτή αποκτά νέα δυναμική στην περίπτωση που επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες οι οποίες έρχονται πλέον στη δημοσιότητα για την ανάληψη της «πολιτικής ευθύνης» της Λωρίδας από το Άμπου Ντάμπι. Αν δηλαδή η Γάζα εξελιχθεί σε ένα ακόμη Εμιράτο και προκύψει παράκαμψη της ενδιάμεσης διοίκησης και φάσης που προβλέπει και προωθείται από τον αμερικανικό σχεδιασμό της προεδρίας Τραμπ, η Ελλάδα βρίσκεται σε πολύ ευνοϊκή θέση. Γιατί η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να εύχεται η ηγεσία της καλές εξελίξεις ανατολικά με την εμπλοκή των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Έναν στενό της σύμμαχο από την πλευρά των Αράβων.
Γιατί υφίσταται ένα διμερές πλήρες σύμφωνο συνεργασίας -ακόμη και στον στρατιωτικό τομέα- με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα από τα προηγούμενα χρόνια. Μια συμφωνία-πλαίσιο που περιλαμβάνει ακόμη και ρήτρα αμοιβαία συνδρομής σε περίπτωση επίθεσης από τρίτη χώρα. Κάτι αντίστοιχο δηλαδή με τη συμφωνία με τη Γαλλία.
Σύμφωνα με διεθνείς πηγές, σε περίπτωση που το Άμπου Ντάμπι αναλάβει την «πολιτική κηδεμονία» της Γάζας θα αναπτύξει δυνάμεις ασφαλείας επί αυτής και θα αναλάβει και την προώθηση επενδύσεων δισεκατομμυρίων δολαρίων, συγκροτώντας τη μεταπολεμική εποχή στην περιοχή. Το σχέδιο αυτό που βρίσκεται σε φάση διαμόρφωσης στο τρίγωνο Άμπου Ντάμπι-Ουάσινγκτον-Ιερουσαλήμ, θα δώσει πλήρη ευθύνη στα ΗΑΕ να εξελίξουν ένα πλάνο ασφάλειας, ανοικοδόμησης και αναδιάρθρωσης των συνθηκών στη Λωρίδα με τη σύμφωνη γνώμη και του Ισραήλ, πέραν φυσικά των Αμερικανών, από την πλευρά των Αράβων. Η ασφάλεια της ζώνης θα προκύψει στη βάση του αφοπλισμού της Χαμάς, αλλά και της αποχώρησης των ισραηλινών δυνάμεων σύμφωνα με αυτά που έχουν προσυμφωνηθεί ως στάδια στο πλαίσιο του Συμβουλίου Ειρήνης στη Γάζας. Είναι ενδιαφέρον ότι η Γάζα έτσι δεν θα επιστρέψει στο καθεστώς με Χαμάς, ούτε όμως και σε συνθήκες ισραηλινής εποπτείας όπως πριν από το 2005.
Οι υποδομές και η οικονομία της ζώνης θα σχετισθεί άμεσα με τις δυνατότητες και την εμπειρία της ηγεσίας του Άμπου Ντάμπι, που θα έχει πλήρη αρμοδιότητα στην αγορά και το εμπόριο της Γάζας. Σε σχέση με τον έλεγχο στα κέντρα εφοδιαστικής αλυσίδας (logistics), που είναι ένα κρίσιμο ζήτημα για την ενδιάμεση κατάσταση στη Γάζα, πέραν των δυνάμεων των ΗΕΑ, ισχυρό ρόλο θα έχουν ιδιωτικές αμερικανικές εταιρείες, αντικαθιστώντας τις ΜΚΟ του παρελθόντος. Αυτά θα διαμορφώνονταν οργανωτικά σε «Κεντρικούς κόμβους Logistics», σχεδιασμένους να τροφοδοτούν και να αναζωογονούν τον ιδιωτικό τομέα στη Γάζα. Οι διαδρομές των αγαθών θα τελούν υπό τον έλεγχο του Ισραήλ στην είσοδο, ενώ εργολαβικές επιχειρήσεις του Ισραήλ θα έχουν εμπλοκή στην ανοικοδόμηση.
Το Ισραήλ δείχνει ικανοποιημένο από μια τέτοια ρύθμιση όπου μια μετριοπαθής δύναμη των Αράβων θα αναλάβει την πλήρη διοικητική ευθύνη της Γάζας. Αλλά και οι Αμερικανοί δείχνουν ευεπίφοροι αφού, εκτός των άλλων, δεν θα χρειασθεί να εγκαταστήσουν δικές τους δυνάμεις ασφαλείας στη Γάζα, στη φάση της μετάβασης.
Εφημερίδα Απογευματινή
