Η εποχή της διακυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη, άσχετα με τον χρόνο που θα ολοκληρωθεί, θα αφήσει πίσω της δύο σημαντικές νέες πραγματικότητες. Η μία σε σχέση με την τάξη στα πανεπιστήμια και η άλλη με τη νέα τάξη στα γήπεδα. Αποτέλεσαν χρόνια δυσλειτουργία στη Μεταπολίτευση ο χουλιγκανισμός με βάση το κακώς εννοούμενο άσυλο των πανεπιστημίων που παρέπεμπε σε αριστερό εξτρεμισμό ή αναρχικό μηδενισμό και ο χουλιγκανισμός στα γήπεδα που συνέδεε την αλόγιστη βία και το έγκλημα με τον οπαδισμό και τη στήριξη μιας ποδοσφαιρικής ομάδας.
Η ελληνική πραγματικότητα που έμοιαζε καταραμένη, στους δρόμους και τα γήπεδα, για να αλλάξει, στα χρόνια της διακυβέρνησης Μητσοτάκη υπήρξε συνέπεια, μεθοδικότητα, συγκρότηση, νομοθετική πρωτοβουλία, αστυνομική αποφασιστικότητα. Δεν ήταν κάτι εύκολο. Αποδείχθηκε όμως εκ του αποτελέσματος εφικτό.
Η πολιτική ηγεσία παραδοσιακά και ασχέτως συγκυρίας είχε αποδειχθεί άτολμη, καιροσκοπική και πρόχειρη στην αντιμετώπιση του πανεπιστημιακού τύπου εξτρεμισμού όπως και στον γηπεδικού τύπου εξτρεμισμό. Και τα δύο αυτά επίπεδα βίας είχαν με το πέρασμα των δεκαετιών, από τα χρόνια του 1970, συνδεθεί και με το ποινικό έγκλημα ειδικά στα μέτωπα της διακίνησης ναρκωτικών και της προστασίας σε μαγαζιά.
Το γεγονός ότι υπήρξε επιτυχία από την πλευρά της Πολιτείας να κλείσει τα εν λόγω σκοτεινά κεφάλαια για λογαριασμό της οργανωμένης κοινωνίας, του νόμου και της τάξης, δεν ήταν άσχετο με την πίεση της ίδιας της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών, που είχαν κουρασθεί από το χάος, να υπάρξει μια «νέα τάξη».
Σε θεωρητικό επίπεδο, που πάντα θα πρέπει να συνοδεύει τις κρατικές πολιτικές, το κρίσιμο ήταν το «ξεκούμπωμα» κάποιων προσεγγίσεων που έδιναν άλλοθι στους ταραξίες, τους εξτρεμιστές, τους «μπαχαλάκηδες». Το γεγονός ότι πέραν της νομοθεσίας και της αστυνομικής δράσης υπήρξε θεώρηση πραγμάτων για την ελευθερία των πανεπιστημίων, την έννοια του ακαδημαϊκού ασύλου των ιδεών, την απελευθέρωση πανεπιστημιακών χώρων από τους κουκουλοφόρους για λογαριασμό των φοιτητών και της πρυτανείας, δεν ήταν μια έκκληση για δεξιά τάξη. Αλλά για επαναφορά της δημοκρατικής τάξης είτε στη δεξιά είτε στην αριστερή θεώρηση. Ομοίως η ανάσχεση του χουλιγκανισμού στα γήπεδα και τις κερκίδες δεν ήταν υπέρ ή κατά μιας ομάδας ή μιας ποδοσφαιρικής εταιρείας σε βάρος κάποιας άλλης. Ήταν μια πρωτοβουλία του κράτους και της πολιτικής που αφορούσε την απελευθέρωση των φιλάθλων στο να πηγαίνουν στο γήπεδο με τις οικογένειές τους, χωρίς να φοβούνται, απειλούνται ή να κινδυνεύουν. Ταυτόχρονα έδωσε την ευχέρεια ή άσκησε τη δέουσα πίεση στις αθλητικές εταιρείες να αναλάβουν τις ευθύνες τους ως οντότητα και ολότητα και να αλλάξουν μάνατζμεντ και μάρκετινγκ, υπερβαίνοντας τον φανατισμό και την εξωλογική σύγκρουση μεταξύ τους.
Υπήρξε μια νέα τάξη στην Ελλάδα που επεβλήθη επί της ουσίας από τα πάνω. Από την Πολιτεία, την κυβέρνηση, το κράτος. Και αυτό θα πρέπει να μας απασχολήσει σημαντικά. Δεν υπήρξε όλες τις προηγούμενες δεκαετίες που η Πολιτεία δεν τόλμησε και παρέμεινε αδρανής, καμία οργανωμένη πρωτοβουλία από τα κάτω ή από τους εμπλεκόμενους πρυτάνεις στη μια περίπτωση, διοικήσεις ή εταιρείες στον αθλητισμό -ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ κ.λπ.- να φέρουν μέσω συνεννόησης και άσκησης αποφασιστικής παρέμβασης τάξη και συντονισμό. Η πραγματικότητά μας δεν μπορεί να είναι αποκλειστικά απότοκος κρατικών και πολιτικών παρεμβάσεων. Υπάρχει ευθύνη για τις όποιες εξελίξεις από τους επονομαζόμενους «αρμόδιους» σε επίπεδο φορέων, προσώπων, διοικήσεων, οργανώσεων πολιτών. Φυσικά κομμάτων πέραν του εκάστοτε κυβερνητικού.
Η περίπτωση των επεισοδίων και εξτρεμισμών που συνέβησαν το Σάββατο στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ή πέριξ αυτού από ομάδες ταραχοποιών, μοιάζει πλέον με αναχρονισμό. Μάλιστα η πρυτανεία κατάλαβε ότι πρέπει να τολμήσει περισσότερο με την ασφαλή και ελεγχόμενη είσοδο στο πανεπιστήμιο. Όλα έχουν βρει τον δρόμο τους. Αλλά αυτό δεν συνέβη με πρωτοβουλία των πανεπιστημίων. Αλλά ύστερα από μια πολύ αποτελεσματική και συνεκτική στρατηγική της κυβέρνησης και του κράτους. Η Ελλάδα και η Δημοκρατία οφείλουν να βρουν πιο ισχυρό ίχνος και πρωτοβουλία.
Εφημερίδα Απογευματινή
