Ελάχιστη ώρα πριν από τη συνάντηση με τον Έλληνα πρωθυπουργό στην Άγκυρα, χθες το μεσημέρι ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προχώρησε σε μία δήλωση που αξίζει να αναδειχθεί. «Σήμερα θα υποδεχθούμε τον πρωθυπουργό της Ελλάδας, τον κύριο Μητσοτάκη, στη χώρα μας. Όπως βλέπετε, στον κόσμο και στην περιοχή μας φυσάει, για να πω έτσι, ένας “άνεμος της Τουρκίας”», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Τούρκος πρόεδρος και υπογράμμισε: «Ό,τι θέλουμε για την Τουρκία, το ίδιο θέλουμε και για τους φίλους και τους αδελφούς μας. Όπως θέλουμε ειρήνη και ασφάλεια για εμάς, όπως θέλουμε σταθερότητα, ανάπτυξη και ευημερία, το ίδιο θέλουμε και για τους γείτονές μας και όλες τις αδελφές χώρες. Οι διπλωματικές προσπάθειές μας, τις οποίες επιχειρήσαμε τον τελευταίο καιρό, έχουν ακριβώς αυτόν τον σκοπό. Ο βασικός στόχος των επαφών μας είναι να συμβάλουμε στην ειρήνη στην περιοχή». Και κατέληξε: «Χωρίς κανένα κόμπλεξ, συναντάμε όλους τους παίκτες και μοιραζόμαστε τις ιδέες και τις προτάσεις μας με τους συνομιλητές μας με αίσθημα αδελφοσύνης».
Ο πληθυντικός σχετίζεται με το ότι ο Ερντογάν ενέταξε τη συνάντηση με τον πρωθυπουργό Μητσοτάκη στις συναντήσεις που είναι προγραμματισμένες για τις επόμενες ημέρες με την ηγεσία της Σερβίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και άλλων. Η δήλωση -σε μια πρώτη φάση- έμοιαζε υπερφίαλη, από αυτές που συνηθίζει ο Τούρκος πρόεδρος, θέλοντας να κολακεύσει το εσωτερικό κοινό στη χώρα του, που βρίσκεται υπό ασφυκτική δημοσιονομική και πληθωριστική πίεση στην καθημερινότητα.
Λίγες ώρες αργότερα, όταν είχε ολοκληρωθεί η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν, η όλη προσέγγιση αυτή αποκτούσε νόημα. Η επίσκεψη της μεγαλόπρεπης ελληνικής αποστολής στην Άγκυρα, αποτελούμενης από τον πρωθυπουργό και εννέα υπουργούς, ήταν απολύτως προετοιμασμένη τις προηγούμενες ημέρες από τα υπουργεία Εξωτερικών. Τίποτα δεν διέφυγε από την «α λα καρτ» πραγματικότητα. Ούτε καν οι δηλώσεις των δύο ηγετών στη συνέντευξη Τύπου, όπου άλλωστε δεν επετράπησαν και ερωτήσεις δημοσιογράφων.
Τα κρίσιμα σημεία της επίσκεψης αλλά και των συζητήσεων δεν αφορούσαν τα θέματα «κλειστού πυρήνα», όπου υπήρξε κατάθεση θέσεων – ειδικά για τις θαλάσσιες ζώνες οικονομικής εκμετάλλευσης ή τη μειονότητα της Θράκης. Πλην της εξομοίωσης από τον κ. Μητσοτάκη των όσων έχει κάνει η Ελλάδα στη Θράκη και η Τουρκία στην Κωνσταντινούπολη με τους διωγμούς των Ελλήνων, ουδέν νεώτερον από το «ανατολικό μέτωπο».
Τα πολύ σημαντικά αφορούσαν τα περιφερειακά γεωπολιτικά ζητήματα, όπου η Ελλάδα ακολούθησε -θέλοντας να βρει κοινό τόπο- τη στρατηγική της Τουρκίας στη Συρία ή στο Παλαιστινιακό με εκφράσεις εναντίον του Ισραήλ, πολύ σκληρές και αδικαιολογήτως απόλυτες, για τα θέματα της Δυτικής Όχθης. Μπορεί να υπήρξε απόκλιση ύφους ως προς τη Χαμάς και τον αφοπλισμό της, αλλά σε γενική διάταξη ήταν εμφανής η προσπάθεια της Αθήνας να αλλάξει στρατηγική. Να διακηρύξει μια νέα προσέγγιση μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ. Μεταξύ δηλαδή του πλέον στενού συμμάχου περιφερειακά, κρίσιμου κρίκου και στη σύμπραξη «3+1», και του πλέον επιθετικού και ιστορικού ανταγωνιστή.
Δεν ήταν καθόλου τυχαία η μοναδική αναφορά του προέδρου Ερντογάν στον Δεκέμβριο του 2023 και στη Διακήρυξη των Αθηνών, που καθόλου δεν επηρέασε την Άγκυρα να προχωρήσει σε πολύ επιθετικές πολιτικές σε ρηματικό επίπεδο αλλά και στο πεδίο εναντίον της Ελλάδας. Σημειωτέον ότι η επίθεση και προσπάθεια στοχοποίησης των πολιτικών του υπουργού Αμύνης κ. Δένδια από τον Χακάν Φιντάν, σε σχέση με τις πολιτικές Γεραπετρίτη αλλά και Μητσοτάκη, που είναι όμως ο πρωθυπουργός, βρήκαν το έρμα τους μέσα από τα όσα εξελίχθηκαν στην Άγκυρα. Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός της αμφισημίας της ελληνικής στρατηγικής στη διεθνή-περιφερειακή πολιτική βρίσκει πλέον τα όριά της στο πεδίο Ανατολικής Μεσογείου-Εγγύς Ανατολής και το ότι επετράπη -διά της ανοχής και της διπλωματικής υπόκλισης- η ευχέρεια στην Τουρκία των… ΝAVTEX διαρκείας να κινήσει τα νήματα θα πληρωθεί ακριβά και στη στενά διμερή ατζέντα.
Εφημερίδα Απογευματινή
