Η ευκολία με την οποία η εγχώρια ποδοσφαιρική κοινότητά μας δηλώνει… σοκαρισμένη από την εικόνα μιας ομάδας, αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμά της εδώ και δεκαετίες. Και αυτό επειδή συνηθίζουμε τις περισσότερες φορές να κρίνουμε πρόσωπα και γεγονότα επενδύοντας περισσότερα στις επιθυμίες μας και λιγότερο στην… κοινή λογική.
Πάρτε για παράδειγμα τη συνεργασία του Παναθηναϊκού με τον Ράφα Μπενίτεθ. Με το χέρι στην καρδιά, το γεγονός ότι οι «πράσινοι» έφτασαν στο σημείο να αντιμετωπίζουν την ΑΕΛ και να αδυνατούν να παράξουν έστω και υποψία ευκαιρίας για ένα ολόκληρο ημίχρονο, συνιστά τόσο μεγάλη έκπληξη; Για ποιον λόγο;
Από την πρώτη στιγμή που έδωσαν τα χέρια ο Γιάννης Αλαφούζος με τον σπουδαίο Ισπανό τεχνικό, η πιθανότητα να εμφάνιζε ακόμη χειρότερη εικόνα ο Παναθηναϊκός σε σχέση με τους πρώτους μήνες της σεζόν αποτελούσε ένα… ανησυχητικά προβλέψιμο σενάριο.
Ο Μπενίτεθ του 2005, βλέπετε, υπήρξε ένας προπονητής σημείο αναφοράς για ολόκληρο το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Ο Μπενίτεθ του 2025, όμως, παραμένει μια σπουδαία προσωπικότητα, πλην όμως έχει να εμφανίσει σοβαρό έργο σε ομάδα που εργάστηκε για τουλάχιστον μια δεκαετία! Όχι μόνο αυτό…
Οι δύο τελευταίοι σύλλογοι στους οποίους εργάστηκε (Έβερτον και Θέλτα) αναγκάστηκαν να τον απολύσουν μέσα σε λίγους μήνες, επειδή υπό τις οδηγίες του κατρακυλούσαν με… σπασμένα φρένα στον δρόμο του υποβιβασμού! Για ποιον λόγο, λοιπόν, να συνοδευόταν η έλευσή του στην Αθήνα με άμεση αγωνιστική αναγέννηση του «τριφυλλιού»;
Το σενάριο έμοιαζε εξ αρχής να… μπάζει νερά και έγινε ακόμη χειρότερο στη διάρκεια της μεταγραφικής περιόδου του Ιανουαρίου, όταν οι επικεφαλής του project «Βοτανικός 2027», έλαβαν τη στρατηγική απόφαση… ξηλώματος του 1/3 του ρόστερ, σε μια εποχή που ο Παναθηναϊκός δεν είχε καν την πολυτέλεια να κάνει κανονικές προπονήσεις, δίνοντας το ένα μετά το άλλο διαδοχικά «καυτά» παιχνίδια.
Η σύγκριση με Κόντη
Ο ίδιος ο Μπενίτεθ δεν κορόιδεψε κανέναν. Υπομονή ζήτησε από τις πρώτες του δημόσιες τοποθετήσεις με το που πάτησε το πόδι του στο προπονητικό κέντρο του Κορωπίου. Πού να τη βρει, όμως, ο μέσος φίλος του Παναθηναϊκού κουβαλώντας στις πλάτες του μια 15ετία αλλεπάλληλων απογοητεύσεων;
Αφήστε που την ίδια ώρα που ο Ισπανός δηλώνει ότι θα χρειαστεί πίστωση χρόνου και τρεις μεταγραφικές περίοδοι για να ολοκληρωθεί το project που τρέχουν με Μπαλντίνι, Κορόνα, Κοτσόλη, ο προκάτοχός του… κάνει θαύματα σε μια ομάδα που μόλις πριν από τρεις μήνες όδευε στα βράχια του υποβιβασμού και της αγωνιστικής διάλυσης.
Βλέπετε, κάθε φορά που ακούνε από τον προπονητή της δικής τους ομάδας να ζητά χρόνο και υπομονή, οι οπαδοί του Παναθηναϊκού χαζεύουν τον Χρήστο Κόντη να εξελίσσεται σε ένα από τα πρόσωπα της χρονιάς στο ελληνικό ποδόσφαιρο, οδηγώντας τον ΟΦΗ σε τροχιά Ευρώπης και απειλώντας το «τριφύλλι» με… έξωση από τις διοργανώσεις της UEFA.
Δυστυχώς για την «πράσινη» οικογένεια, το νέο εφιαλτικό σενάριο που βιώνει ένας τόσο μεγάλος σύλλογος, μόνο απρόσμενο δεν φαντάζει στα μάτια όσων πορεύονται με την ψυχρή λογική.
Αυτές που ξεφεύγουν εκτός λογικής, πλέον, είναι οι ακραίες αντιδράσεις των φίλων του Παναθηναϊκού στη διάρκεια των αγώνων. Θεμιτό (ή καλύτερα αναμενόμενο) να εκφράζεις την απογοήτευσή σου μετά το τέλος μιας αναμέτρησης ή να αποδοκιμάζεις έναν παίκτη όταν… στραβώνει για τα καλά ένα ματς, αλλά το να σφυρίζεις τον αρχηγό της ομάδας σου ακόμη κι όταν αυτός σκοράρει, παραπέμπει σε… αρρωστημένη κατάσταση. Και όσο ο Παναθηναϊκός συνεχίζει να ισορροπεί σε κινούμενη άμμο ισοπέδωσης από τον ίδιο τον κόσμο του, μοιάζει αδύνατο να ορθοποδήσει!
Εφημερίδα Απογευματινή
