Δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Αλλά μετά την παραίτηση από τα προνόμια και τους τίτλους θεωρείτο ότι οι επιπτώσεις από την εμπλοκή του έκπτωτου πλέον πρίγκιπα Άντριου Μαουντμπάτεν-Ουίνδσορ στην υπόθεση Επστάιν θα έπρεπε να θεωρούνται ως λήξασες. Κι όμως, δεν συνέβη αυτό. Την Πέμπτη το μεσημέρι κλιμάκιο της αγγλικής αστυνομίας εισέβαλε στην κατοικία του -Wood Farm- στην Ανατολική Αγγλία, στο Σάντρινγχαμ, και τον συνέλαβε. Υπάρχουν συγκεκριμένες καταγγελίες οι οποίες πέρα από τα σεξουαλικά αδικήματα φέρουν τον δευτερότοκο γιο της βασίλισσας Ελισάβετ να διοχετεύει εμπιστευτικού χαρακτήρα πληροφορίες στον Τζ. Επστάιν για κρίσιμα εμπορικά ζητήματα του Ηνωμένου Βασιλείου. Σημειωτέον ότι ο πρίγκιπας Άντριου είχε αναλάβει θεσμικά έργο εμπορικού απεσταλμένου του Ηνωμένου Βασιλείου στις ΗΠΑ. Ο αδελφός του, βασιλιάς Κάρολος, έχει δηλώσει έτοιμος να βοηθήσει την αστυνομία στις σχετικές έρευνές της.
Θα πρέπει να μείνουμε στο γεγονός. Πρώτον, ότι συνέβη. Δεν υπήρξε διαδικασία συγκάλυψης τυχόν ευθυνών του έκπτωτου πρίγκιπα ούτε από το παλάτι, ούτε από την κυβέρνηση, ούτε από τις ανακριτικές – δικαστικές Αρχές, ούτε και από την αστυνομία. Δεύτερον, δεν ακολουθήθηκε ως προς την προσαγωγή και τελικά σύλληψή του μια διακριτική διαδικασία, αλλά κλιμάκιο οκτώ αστυνομικών πήγε στην κατοικία του, τον συνέλαβε και όπως τεκμαίρεται προχώρησε και σε σχετικές έρευνες στην οικία του. Τρίτον, οι σχετικές ανακοινώσεις τόσο από την αστυνομία όσο και από την κυβέρνηση είναι απολύτως τυπικές και σύμφωνα με τα προβλεπόμενα. Όπως και η στάση των Αρχών απέναντι στην πίεση των media εξαιτίας του ξεχωριστού ενδιαφέροντος για την υπόθεση. Τέταρτον, η υπόθεση Επστάιν στο βάθος της δεν είναι μόνο μια ιστορία σεξουαλικών κακοποιήσεων και εκμετάλλευσης (βιασμών με τη σύγχρονη ορολογία) ανηλίκων και πορνείας. Μέσα σε αυτό το πλέγμα υπάρχουν βαθύτερες συναλλαγές, πληροφορίες και κινήσεις που σχετίζονται με κερδοσκοπία ή οικονομική κατασκοπεία, μέσω και έμμεσων εκβιασμών στις ελίτ της εταιρικής και χρηματιστηριακής παγκοσμιοποίησης.
Αλλά ας μείνουμε στα της σύλληψης και των κατηγοριών σε βάρος του πρίγκιπα. Σταχυολογούμε σχετικά. Σε επίπεδο πρωθυπουργού Στάρμερ υπήρξε μια δήλωση: «Πιστεύω ότι αυτό είναι θέμα της αστυνομίας, εκείνοι θα διεξαγάγουν τις δικές τους έρευνες, αλλά μία από τις βασικές αρχές του συστήματός μας είναι ότι όλοι είναι ίσοι απέναντι στον νόμο και κανείς δεν είναι υπεράνω αυτού». Στο επίπεδο ηγεσίας της αστυνομίας προχώρησε σε δηλώσεις προς τον Τύπο ο αναπληρωτής αρχηγός, Όλιβερ Ράιτ, ο οποίος σημείωσε: «Είναι σημαντικό να προστατεύσουμε την ακεραιότητα και την αντικειμενικότητα της έρευνάς μας, καθώς στηριζόμαστε στους εταίρους μας για τη διερεύνηση αυτού του φερόμενου ως αδικήματος. Κατανοούμε το σημαντικό δημόσιο ενδιαφέρον για την υπόθεση αυτή και θα παράσχουμε ενημερώσεις την κατάλληλη στιγμή». Αυτά και μόνο.
Αφήνουμε το Ηνωμένο Βασίλειο και την επίδειξη θεσμικής επισημότητας των δομών της πρώην αυτοκρατορίας και πάμε στα δικά μας. Πριν από περίπου 20 χρόνια, στην περίοδο της προετοιμασίας των πρώτων μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001 Ολυμπιακών Αγώνων, αυτών της Αθήνας του 2004, υπήρξε στενή συνεργασία της Ελληνικής Αστυνομίας και των υπηρεσιών ασφαλείας με τις βρετανικές. Σκότλαντ Γιαρντ και υπηρεσίες αντιτρομοκρατίας, αντικατασκοπίας. Οι Έλληνες αξιωματούχοι έμαθαν πολλά και πολύτιμα ως προς τους χειρισμούς, και τους επικοινωνιακούς στη διαχείριση κρίσεων, από τη βρετανική εμπειρία και τεχνογνωσία. Η συνεργασία υπήρξε κατά γενική ομολογία πολύ χρήσιμη και επιτυχημένη για την οργάνωση και τα εγχειρίδια στις ελληνικές υπηρεσίες, όχι μόνο κατά τη διάρκεια των επιτυχών Αγώνων αλλά και στις δεκαετίες που ακολούθησαν.
Σήμερα πλέον, αν συγκρίνουμε αυτά που εξελίσσονται στο Ηνωμένο Βασίλειο με αφορμή τη σύλληψη του πρίγκιπα Άντριου και στην Ελλάδα με πολύ πιο απλές υποθέσεις διαφθοράς, όπως για παράδειγμα του ΟΠΕΚΕΠΕ και την Εξεταστική στο Κοινοβούλιο, θα κατανοήσουμε την απόσταση που μας χωρίζει από την απόκτηση θεσμικής αντίληψης, ισχυρής και τυπικής, για να αντιμετωπίσουμε τα δομικά προβλήματά μας. Πρώτον, γιατί στην Ελλάδα ποτέ δεν θα είχαμε τη σύλληψη του πρίγκιπα. Δεύτερον, γιατί θα ακολουθούσε ένα «γκροτέσκο» θεσμικό θέαμα όπως αυτό με τους «Φραπέδες», τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, τις άνευ ορίων κομματικές καταγγελίες ή μεθοδεύσεις και τη μικροπολιτική ανευθυνότητα που πρόσφατα ζήσαμε. Καλό κουράγιο λοιπόν…
Εφημερίδα Απογευματινή
