Μπορούν να ειπωθούν πολλά για τη φετινή επιστροφή του Ολυμπιακού στα αστέρια του Champions League, ύστερα από μια ολόκληρη πενταετία: Από το δεδομένα ανταγωνιστικό πρόσωπο που παρουσίασαν καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδρομής τους οι «ερυθρόλευκοι», μέχρι την αναγκαιότητα αναβάθμισης του ρόστερ τους σε συγκεκριμένες θέσεις για να διεκδικήσουν με μεγαλύτερες αξιώσεις μια σημαντική διάκριση την επόμενη σεζόν.
Μην προτρέχουμε, όμως, από τώρα στο καλοκαίρι και τον προσεχή Σεπτέμβριο. Γιατί για να βρεθούν ξανά οι Πειραιώτες στα πιο αστραφτερά σαλόνια του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου σε λίγους μήνες, θα πρέπει να εστιάσουν αποκλειστικά στο τώρα, που δεν είναι άλλο από την κατάκτηση του πρωταθλήματος της Super League.
Και αν υπήρξε ένα μάθημα που πήρε ο Ολυμπιακός στο Λεβερκούζεν το βράδυ της Τρίτης, είναι ότι καλείται να βρει άμεσα λύση σε ένα πρόβλημα που γέννησε -άθελά του- ο ίδιος με τη μυθική τελευταία διετία του εντός και εκτός συνόρων.
Με την κατάκτηση του Conference League, αλλά και τις… τεσσάρες, πεντάρες και εξάρες που φιλοδώρησε τους παραδοσιακούς ανταγωνιστές του στον πρώτο ενάμιση χρόνο παρουσίας του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ στη χώρα μας, ο Ολυμπιακός κέρδισε τον καθολικό σεβασμό των αντιπάλων του και κυρίως των προπονητών που κλήθηκαν να αναλάβουν τη δύσκολη αποστολή αναχαίτισής του.
Άπαντες αναγνωρίζουν πλέον τους «ερυθρόλευκους» ως μία από τις πιο επικίνδυνες ομάδες στη Γηραιά Ήπειρο στο ποδόσφαιρο ανοιχτών χώρων. Είδαμε ολόκληρη Λεβερκούζεν να διαχειρίζεται τη ρεβάνς με τους Πειραιώτες με τη λογική που παρατάσσονται οι περισσότερες μικρομεσαίες ομάδες της Super League όποτε επισκέπτονται το «Γεώργιος Καραϊσκάκης». Και οι έντεκα παίκτες κάτω από τη σέντρα, κλειστοί διάδρομοι κυρίως στον κεντρικό άξονα που οδηγούσε στην περιοχή τους, μηδαμινά ρίσκα στις μεταβιβάσεις. Ένα παθητικό ποδόσφαιρο που παραχωρούσε απλόχερα την μπάλα στον αντίπαλο και το οποίο έμοιαζε να πηγαίνει κόντρα ακόμη και στο ιστορικό DNA της Μπάγερ.
Το στοίχημα του «Μεντι»
Είναι πλέον τόσο προφανές ότι η συγκεκριμένη τακτική συνταγή αποτελεί τον… κρυπτονίτη του Ολυμπιακού στα χρόνια του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ που φαντάζει απόλυτα λογικό να την ακολουθούν ακόμη και ομάδες με πολλαπλάσιο μπάτζετ σε σχέση με τους «ερυθρόλευκους».
Από τη στιγμή, λοιπόν, που ακόμη και προπονητές όπως ο Κάσπερ Χιούλμαντ, δεν διστάζουν και δεν… ντρέπονται ποδοσφαιρικά (με την καλή έννοια του όρου) να καταφύγουν σε ανάλογες αντιτουριστικές αποφάσεις για να μπλοκάρουν τη μηχανή των πρωταθλητών, αντιλαμβάνεστε ότι για να φτάσει ο Ολυμπιακός στην κατάκτηση του τίτλου θα πρέπει να βρει εδώ και τώρα λύση στο συγκεκριμένο σταυρόλεξο. Πώς θα συμβεί αυτό;
Δεδομένα βοηθάει η ξεκούραση και η δυνατότητα που θα έχει ο Μεντιλίμπαρ αφενός να ετοιμάζει καλύτερα το κάθε παιχνίδι και αφετέρου να παρουσιάζει στο χορτάρι μια ομάδα πιο φρέσκια που θα είναι σε θέση να «πνίγει» τον αντίπαλο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Αναμφισβήτητα ο Ισπανός τεχνικός θα έχει πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες αντιμετώπισης της συνταγής που θα επιλέξουν προπονητές, όπως ο Λουτσέσκου ή ο Νίκολιτς, αν ανεβάσουν στροφές τα «βαριά χαρτιά» του. Ο Ελ Κααμπί, ο Ποντένσε, ο Τσικίνιο. Παίκτες που μπορούν να διασπάσουν μια κλειστή άμυνα με μια ατομική ενέργεια και να… ξεκλειδώσουν το μονοπάτι που θα οδηγήσει εκ νέου τον Ολυμπιακό στα αστέρια του Champions League.
Κακά τα ψέματα, όμως, μοιάζει πλέον δεδομένο ότι οι «ερυθρόλευκοι» θα κληθούν να πρωτεύσουν στη διαδικασία των playoffs διαχειριζόμενοι παιχνίδια που δεν θα τους βολεύουν. Το project μοιάζει άκρως απαιτητικό και ενδεχομένως να αποτελεί και ένα άκρως ελκυστικό προσωπικό στοίχημα για τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ.
Εφημερίδα Απογευματινή
