Μπορεί ένα πρωτοβάθμιο δικαστήριο να σώσει τη «χαμένη τιμή» της Δικαιοσύνης; Αν κρίνουμε από την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών στην πολύκροτη και άκρως θορυβώδη πολιτικά υπόθεση Predator, τότε ναι! 126 χρόνια και 8 μήνες οι σωρευτικές ποινές για τους τέσσερις κατηγορούμενους και βασικούς εμπλεκόμενους στις σχετιζόμενες εταιρείες που εισήγαγαν και χρησιμοποιήσαν το επίμαχο λογισμικό, Τ. Ντίλιαν, Σ. Χάμον, Γ. Λαβράνο και Φ. Μπίτζιο. Δεν έγιναν δεκτά τα ελαφρυντικά του προηγούμενου έντιμου βίου.
Και το σημαντικότερο, προκρίθηκε η ολική έκτιση των ποινών για 8 έτη. Η απόφαση ανοίγει επίσης «παράθυρο» για κατηγορίες περί ψευδορκίας στη σχετιζόμενη Εξεταστική της Βουλής, για τυχόν ευθύνη πολιτικών προσώπων, και επίσης για μια σειρά προσώπων που περιλαμβάνουν τους τέσσερις ανωτέρω κατηγορούμενους. Αλλά και για επέκταση του κατηγορητηρίου σε ποινικά αδικήματα που σχετίζονται με κατασκοπεία σε βαθμό πλημμελήματος, σύμφωνα με το άρθρο 148 του Ποινικού Κώδικα.
Οι ηγεσίες της αντιπολίτευσης, παρά την ιστορική απόφαση, προέβησαν σε δηλώσεις για «κυβερνητικό παρακράτος», επιχειρώντας να στοχοποιήσουν -και στην παρούσα φάση- τον πρωθυπουργό και το περιβάλλον Μαξίμου, επαναλαμβάνοντας τον εαυτό τους από προηγούμενα… επεισόδια. Μοιραίοι και άβουλοι, αναπαράγουν τους μικροπολιτικούς «αυτοματισμούς» τους, μην μπορώντας να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα που η ίδια η Δικαιοσύνη καταδεικνύει. Γιατί, αν υπήρχε ένας τόσο ισχυρός «παρακρατικός μηχανισμός», δεν θα είχαμε τέτοιες αποφάσεις και σκεπτικό από το Πλημμελειοδικείο Αθηνών, για τον απλούστατο λόγο ότι θα είχε «στηθεί» η σύνθεσή του.
Αλλά ας αφήσουμε τους πολιτικούς και ας μείνουμε στα της Δικαιοσύνης. Στην παρούσα φάση είναι επαναλαμβανόμενες οι αιχμές, πολλές φορές και οι ριπές, στον δημόσιο διάλογο ότι η Δικαιοσύνη και τα δικαστήρια είναι απολύτως ελεγχόμενα και χειραγωγούμενα από την εκτελεστική εξουσία και τις δεσπόζουσες ελίτ χρήματος και επιρροής. Η Δικαιοσύνη όμως δεν είναι κάτι αόριστο. Μια δομή, μια εξουσία, ένας θεσμός ανώνυμος. Δεν είναι ένα τοπίο στην ομίχλη χωρίς δρώντες και πρωταγωνιστές. Γιατί η Δικαιοσύνη είναι οι δικαστές! Είναι οι εισαγγελείς, οι ανακριτές. Έχει ονόματα, διευθύνσεις, βαθμούς, αρμοδιότητες η Δικαιοσύνη. Δεν είναι ο εκάστοτε υπουργός Δικαιοσύνης. Κάθε δίκη λοιπόν, κάθε σύνθεση δικαστηρίου, κάθε απόφαση, κάθε νομικό σκεπτικό, κάθε ποινή έχει ταυτότητα, είτε στα δικαστήρια με ενόρκους ή χωρίς αυτούς. Και οι δικαστές σε κάθε δίκη θα πρέπει τελικά να αναφέρονται με τα ονοματεπώνυμα και τον βαθμό τους. Άλλοτε για προστασία τους, άλλοτε για διαφάνεια. Στην προκειμένη περίπτωση, στην πρωτοβάθμια δίκη του κατασκοπευτικού λογισμικού Predator προήδρευσε ο κ. Ν. Ασκιανάκης, ενώ εισαγγελέας στην έδρα ήταν ο κ. Δ. Παυλίδης.
Οι αποφάσεις των δικαστηρίων δεν επιδέχονται σχολιασμού, υποστηρίζουν περιώνυμοι νομικοί. Λάθος, δεν κρίνονται, αλλά σχολιάζονται. Οι δικαστές απονέμουν δικαιοσύνη εκ μέρους όλων μας. Οι δικές τους αποφάσεις και ο σχολιασμός του οποίου τυγχάνουν στον δημόσιο διάλογο, ορίζουν το έννομο κράτος και τη νομιμοποίησή του έναντι του βαρβαρισμού της αυτοδικίας. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλες οι αποφάσεις θα πρέπει να είναι δημοφιλείς. Δικάζουν στη βάση της εφαρμογής του νόμου. Όχι όμως στη βάση της επίδειξης αυθεντίας, αλλά στο όνομα του λαού και της δημοκρατίας.
Υπάρχει επίσης ο ισχυρισμός ότι στα ανώτερα δικαστήρια -σε σχέση με τα πρωτοβάθμια- οι δικαστές είναι απολύτως «χειραγωγούμενοι» από την εξουσία και την ισχύ του χρήματος, γιατί τελικά διορίζονται από τις κυβερνήσεις. Πέραν των όσων σχεδιάζει και εξαγγέλλει η διακυβέρνηση Μητσοτάκη για την όλο και μεγαλύτερη αυτοτέλεια στην εκλογή των υψηλόβαθμων δικαστών, ας μείνουμε σε μια επίσης πρόσφατη απόφαση. Από τον Άρειο Πάγο, το ανώτατο δικαστήριο. Αφορά τον τρόπο υπολογισμού των τόκων στα δάνεια του νόμου Κατσέλη (Ν. 3869/2010). Δικαιώθηκαν οι δανειολήπτες και όχι οι τράπεζες και οι servicers. Ο τόκος θα υπολογίζεται στη δόση και όχι στο σύνολο του ποσού, όπως μέχρι τώρα. Άρα, η Ελλάδα δεν κυβερνάται από τα καρτέλ, γιατί διαφορετικά δεν θα είχαμε μια τέτοια απόφαση που «πονάει». Ναι, υπάρχουν προβλήματα, αλλά η Δικαιοσύνη αποδεικνύει ότι έχει αξιοπρέπεια…
Εφημερίδα Απογευματινή
