Όταν στα τέλη Νοεμβρίου γινόταν γνωστή η πώληση του Ανδρέα Τεττέη στον Παναθηναϊκό έναντι 3.000.000 ευρώ, στην πιάτσα του ελληνικού ποδοσφαίρου το… συμπέρασμα που κυριαρχούσε ήταν ότι «ο Πρίτσας έπιασε κορόιδο τον Αλαφούζο». Όλοι, βλέπετε, αναγνώριζαν το ταλέντο του διεθνούς Έλληνα επιθετικού, ουδείς όμως τολμούσε να προδικάσει ότι θα φορούσε μια τόσο βαριά φανέλα όπως αυτή με το τριφύλλι και θα προκαλούσε… πάταγο από τις πρώτες κιόλας εμφανίσεις του.
Υπήρχαν, μάλιστα, ουκ ολίγοι που έθεταν συγκεκριμένα ποδοσφαιρικά ερωτήματα και δεν σας κρύβω ότι και ο υπογράφων ανήκε σε αυτούς. Θα μπορούσε ένα παιδί που έχει βιώσει τόσο έντονα τον ρατσισμό σε μικρή ηλικία να ανταποκριθεί στην πίεση ή ακόμη και την αμφισβήτηση που μπορεί να συνοδεύει την παρουσία οποιουδήποτε ποδοσφαιριστή σε μια ομάδα όπως ο Παναθηναϊκός;
Θα μπορούσε να ισορροπήσει πνευματικά μακριά από την ασφάλεια του «ποδοσφαιρικού του πατέρα» Χρήστου Πρίτσα; Το μέτριο εξάμηνο πέρασμά του από τον Παναιτωλικό την περσινή σεζόν ενίσχυε την απορία…
Το κυριότερο; Θα έβρισκε πεδίο δράσης απέναντι σε κλειστές άμυνες ή χρειάζεται απαραίτητα ανοιχτούς χώρους για να επιδοθεί στους… καλπασμούς που μας χάρισε στο πρώτο μισό της φετινής σεζόν, διαλύοντας κάθε πλάνο αναχαίτισής του από τους αντιπάλους της Κηφισιάς;
Πλέον, τρεις μήνες μετά, το… παρασκηνιακό ερώτημα του Νοεμβρίου μοιάζει -χαριτολογώντας- μάλλον να έχει αντιστραφεί: «Ρε, μπας και έπιασε ο… Αλαφούζος κορόιδο τον Πρίτσα;».
Γιατί, αν θέλουμε να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, από τις δύο κιόλας πρώτες εμφανίσεις του Τεττέη στο διεθνές στερέωμα (στα παιχνίδια του Παναθηναϊκού με τη Βικτόρια Πλζεν) η τιμή του στο ευρωπαϊκό χρηματιστήριο μοιάζει ήδη να έχει… τριπλασιαστεί.
Και με την ευρωπαϊκή διαδρομή του «τριφυλλιού» να συνεχίζεται, αλλά και την Εθνική Ελλάδος να συμμετέχει από τον προσεχή Σεπτέμβριο στη «βιτρίνα» της πρώτης κατηγορίας του Nations League, ο 25χρονος επιθετικός μπορεί να δει την αξία της μετοχής του να εκτοξεύεται σε… δυσθεώρητα επίπεδα.
Τι πρέπει να προσέξει
Σε επίπεδο ταλέντου, λοιπόν, δεν χωρά πλέον η παραμικρή αμφιβολία για τη διαφορά που μπορεί να κάνει ο Τεττέη και εκτός ελληνικών συνόρων. Ο τρόπος που… ξεχαρβάλωσε μόνος του την καλύτερη φετινή άμυνα του Europa League (για να μην ξεχνιόμαστε) είναι ενδεικτικός της πληθωρικότητας του ταλέντου του.
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι ο απόλυτος MVP των δύο αναμετρήσεων με την Πλζεν δεν έχει ανηφόρα μπροστά του. Κάθε άλλο! Πρακτικά, βρίσκεται ακόμη στην εκκίνηση της σταδιοδρομίας του στο top επίπεδο και κάθε μέρα που περνά θα πρέπει να χτίζει σε στέρεα θεμέλια το ποδοσφαιρικό του οικοδόμημα.
Πρώτον, θα πρέπει να τελειοποιήσει την τακτική προσέγγισή του στα παιχνίδια, όταν οι άμυνες δεν θα του παρέχουν απλόχερα χώρους, όπως το έπραξαν παραδόξως οι Τσέχοι τόσο στο ΟΑΚΑ όσο και στο Πλζεν. Θα πρέπει δηλαδή να βελτιώσει αρκετά τα τελειώματά του, αλλά και την «έκρηξή» του σε κινήσεις του μισού μέτρου που θα του επιτρέπουν να ξεμαρκάρεται μέσα στο… μποτιλιάρισμα.
Δεύτερον, θα πρέπει να διατηρήσει την πνευματική του ισορροπία. Να μην παρασυρθεί από την αποθέωση που γνωρίζει και να παραμείνει ταπεινός!
Τρίτον, ίσως και κυριότερο: Να μην… τρελαίνεται στη διάρκεια των αγώνων, να αποβάλει ολοκληρωτικά την… ελληνική νοοτροπία τού «νιώθω ότι κάποιος με ακουμπά, πέφτω να κερδίσω φάουλ ή πέναλτι» και κυρίως να μην αρχίσει να… πουλά φθηνό οπαδιλίκι για να γίνει αρεστός στην εξέδρα. Ένας «αφηνιασμένος ταύρος» όπως είναι ο ίδιος δεν έχει την παραμικρή ανάγκη από κακές συνήθειες που έχουν είτε καταστρέψει, είτε στιγματίσει καριέρες συναδέλφων του.
Εφημερίδα Απογευματινή
