Στην παρούσα φάση υπάρχουν περίπου 420 κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου σε ποσοστό άνω του 60% στη διάθεση της εγκληματικής οργάνωσης των Φρουρών της Επανάστασης στο Ιράν. Το ουράνιο αυτό μπορεί να αποτελέσει το κρίσιμο υλικό για την κατασκευή πυρηνικού όπλου στην περίπτωση που συνδυασθεί με βαλλιστικούς πυραύλους. Το υλικό αυτό θα πρέπει να ελεγχθεί προκειμένου να μην τεθεί στη διάθεση τρομοκρατικών ομάδων μέσω λαθρεμπορίου. Τέτοια πρόκληση έχει να αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα από την περίοδο της πτώσης της Σοβιετικής Ένωσης. Το Ιράν ως κράτος -στρατός, αστυνομία, μυστικές υπηρεσίες- το ελέγχουν απολύτως οι Φρουροί της Επανάστασης, όπως και μεγάλο μέρος του συσσωρευμένου πλούτου της χώρας, που έχει κατατεθεί πέραν του εσωτερικού τραπεζικού συστήματός της σε διάφορους προορισμούς στο εξωτερικό. Ο πλούτος αυτός έχει διαχειριστές και επιχειρήσεις.
Ο πόλεμος που ξεκίνησε το Σάββατο και συνεχίζεται με κλιμακούμενη ένταση έχει καθυστερήσει μέσα από φλύαρες συνομιλίες ετών και ανούσιες συμφωνίες που δεν ακολουθήθηκαν από το καθεστώς της Τεχεράνης. Το γεγονός ότι από την πρώτη ώρα των κοινών στρατιωτικών επιχειρήσεων των ενόπλων δυνάμεων ΗΠΑ και Ισραήλ εξολοθρεύθηκαν ο θρησκευτικός ηγέτης του καθεστώτος Χαμενεΐ και οι επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων και των Φρουρών της Επανάστασης, ανάμεσα σε όλους τους κρίσιμους συμβούλους και αρμόδιους του πολέμου στην Τεχεράνη, δείχνει από τη μία το βάθος του έργου και της αποστολής των υπηρεσιών πληροφοριών ΗΠΑ – Ισραήλ, αλλά από την άλλη δεν σημαίνει ότι ο πόλεμος θα τελειώσει σήμερα. Στην προκειμένη περίπτωση και σε αντίθεση με την περίπτωση της Βενεζουέλας το καθεστώς είναι πολυπρόσωπο και προπάντων δομικό. Ο ίδιος ο 86χρονος Χαμενεΐ είχε οργανώσει τη διαδοχή του, αλλά πολύ περισσότερο τις διαδικασίες που θα κρατούσαν ζωντανό οργανισμό το θεοκρατικό καθεστώς και χωρίς αυτόν. Άρα ο πόλεμος στην περίπτωση του Ιράν είναι πόλεμος και όχι στρατιωτική επιχείρηση όπως με την περίπτωση της απαγωγής Μαδούρο.
Όσοι νιώθοντας «πασιφιστές» ή απολύτως επικεντρωμένοι στις διαδικασίες τύπου ΟΗΕ κατακρίνουν ή αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό στη Δύση την επιλογή του πολέμου αυτού, θα πρέπει να σκεφθούν τι θα γινόταν αν ο πρόεδρος Τραμπ και ο πρωθυπουργός Νετανιάχου δεν αναλάμβαναν την ιστορική ευθύνη της δράσης. Η Τεχεράνη σε μια πρώτη φάση θα εξοπλιζόταν από την Κίνα με πολύ πιο ποιοτικά και σύγχρονα όπλα και βαλλιστικά συστήματα ειδικά απέναντι σε πολεμικά πλοία. Σε μια δεύτερη φάση, θέλοντας να διασφαλίσει τα ενεργειακά του -υπαρξιακά- συμφέροντα το Πεκίνο αλλά και για να δημιουργήσει οριστικά μια ανατροπή στη δυτική τάξη και στρατηγική στην Εγγύς Ανατολή, κρίσιμο γεωπολιτικό χώρο, ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ασία, θα επέτρεπε ή τουλάχιστον θα άφηνε να συμβεί η απόκτηση πυρηνικού όπλου από την πλευρά του Ιράν. Η Τεχεράνη θα διέρρεε ότι διαθέτει τέτοιο όπλο, ανάλογα με τις φήμες που υπάρχουν σχετικά για το Ισραήλ. Με δεδομένο ότι το Πεκίνο θα δάνειζε χρήματα για σύγχρονους εξοπλισμούς και υποδομές στο Ιράν, θα αποκτούσε τον έλεγχο των στρατηγικών υποδομών, των πληροφοριακών συστημάτων και της δομής των πανεπιστημίων, καθιστώντας την Περσία βάση της ισχύος του. Ακόμη και αν η Μόσχα αντιτίθετο σε τέτοιου τύπου εξελίξεις, δεν θα είχε το βάρος και τη δυνατότητα να τις αναστρέψει.
Σε μια περίπτωση που το Ιράν αποκτούσε πρόσβαση σε πυρηνικό όπλο, έστω με ελάχιστες κεφαλές, θα αποκτούσε επίπεδο ασφαλείας ανάλογο με αυτό που διατηρεί το επίσης ολοκληρωτικό καθεστώς της Βόρειας Κορέας. Με τη μόνη διαφορά ότι η Βόρεια Κορέα είναι ένα περίκλειστο-ερμητικό κράτος. Το Ιράν θα έχτιζε και πάλι τον τρομοκρατικό «άξονα της αντίστασης» και της σιιτικής Τζιχάντ, επενδύοντας πέραν των άλλων στα μικρά πυρηνικά, που είναι και πιο εύχρηστα σε πρακτικό επίπεδο περιορισμένων συγκρούσεων, εξοπλίζοντας οργανώσεις τύπου Χεζμπολάχ και Χαμάς. Ο τρόπος λειτουργίας και αντίληψης άλλωστε του καθεστώτος της Τεχεράνης έγινε φανερός και υπό τις παρούσες συνθήκες με τις πυραυλικές επιθέσεις έναντι των κρατών των Αράβων ή των απειλών στην Κύπρο και όχι μόνον εναντίον του Ισραήλ.
Σε τέτοιο περιβάλλον πολλές δυνάμεις όπως η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος, αραβικά κράτη του Κόλπου θα αναζητούσαν πρόσβαση στην απόκτηση πυρηνικών όπλων ως ισοδύναμο τετελεσμένο. Ο εφιάλτης της πυρηνικής αταξίας θα ήταν γεγονός…
Εφημερίδα Απογευματινή
