Πολλοί ήταν εκείνοι που στην Ελλάδα, πριν από δύο εβδομάδες, επικεντρώνονταν στο πολιτικό προσκήνιο και παρασκήνιο με οπτική τις επόμενες εκλογές. Κατά μία έννοια ενώ οι κάλπες θα στηθούν σε περίπου 12 μήνες θεωρούσαν ότι το περιβάλλον μέχρι τότε, αλλά και το πολιτικό πλαίσιο θα έπρεπε να θεωρείται προδιαγεγραμμένο και σταθερό. Η κύρια αντίληψη που είχε δημιουργηθεί σχετικά μελετούσε τα ζητήματα και προπάντων προβλήματα της καθημερινότητας και πώς ή σε ποιον βαθμό αυτά επιβάρυναν τη δημοσκοπική εικόνα της διακυβέρνησης Μητσοτάκη. Υπήρχαν ταυτόχρονα αναφορές ή καλύτερα επικρίσεις ακόμη και από το εσωτερικό της Κεντροδεξιάς ή πρώην πρωθυπουργών όπως οι κ. Καραμανλής και Σαμαράς που ασκούσαν αιχμηρή ή αρκούντως υπαινικτική κριτική στις επιλογές του πρωθυπουργού σε σχέση με την Τουρκία .
Και ύστερα ήρθε ο πόλεμος. Συντεταγμένα στρατιωτικά οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επιτέθηκαν -προληπτικά- στο Ιράν και το θεοκρατικό καθεστώς των Αγιατολάχ και των Φρουρών της Επανάστασης. Ο πόλεμος εξελίχθηκε με ραγδαίο ρυθμό σε ολόκληρη τη γεωπολιτική περιοχή αφού η Τεχεράνη επέλεξε να αντιμετωπίσει την επίθεση στέλνοντας πυραύλους όχι μόνον απέναντι στο Ισραήλ αλλά και σε όλα τα κράτη των Αράβων: από τη Μεσόγειο μέχρι τον Κόλπο. Ακόμη και στην Κύπρο έφθαναν drones από την επικράτεια του Λιβάνου όπου εδρεύουν οι δυνάμεις της σιίτικης Χεζμπολαχ απειλώντας τις βρετανικές βάσεις εκεί αλλά και όλο το νησί. Δέκα ημέρες μετά παραπάνω από 15 χώρες έχουν εμπλακεί με άμεσο ή έμμεσο -αμυντικό- τρόπο στον πόλεμο. Οι τιμές της ενέργειας έχουν εκτιναχθεί, τα θαλάσσια περάσματα δεν προσφέρουν συνθήκες ασφάλειας στη διέλευση, οι αεροπορικές συνδέσεις από την Ασία στην Ευρώπη έχουν χάσει κάθε κανονικότητα.
Οι όποιες προσεγγίσεις για πολιτική, συσχετισμούς κομμάτων και δυναμική στις επόμενες εκλογές δεν ισχύουν πλέον. Οι συνθήκες έχουν αλλάξει δραματικά. Πολλά ζητήματα που έμοιαζαν πολύ σημαντικά πριν από λίγες ημέρες, ακόμη και πρόσωπα ή τοποθετήσεις ή ατζέντες, σήμερα πλέον δεν παίζουν κανέναν σημαντικό ρόλο. Η διακυβέρνηση Μητσοτάκη προχώρησε σε συγκεκριμένες επιλογές και αποφάσεις στέλνοντας πολεμικά πλοία και μαχητικά αεροπλάνα στην Κύπρο για διασφάλιση της αμυντικής ικανότητας του νησιού. Η έκφραση «η Κύπρος δεν κείται μακράν» κυριάρχησε και δικαίως. Αντιπυραυλικά συστήματα έστειλε η Αθήνα και στην Κάρπαθο για την προστασία των Δωδεκανήσων. Πολύ σημαντικό, η Ελλάδα κινήθηκε με αποφασιστικότητα και συγκρότηση ως εμπροσθοφυλακή της Ευρώπης στην Ανατολική Μεσόγειο. Το ΚΥΣΕΑ λειτούργησε πράγματι ως Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας. Η Ελλάδα δεν χάθηκε στη μετάφραση, ούτε σε αμήχανες αναζητήσεις αυτήν τη φορά. Κινήθηκε με στρατηγική συνέπεια, δυναμισμό, ευστοχία στις επιλογές της και συνοχή στις αποφάσεις της.
Αυτό για να συμβεί προϋποθέτει ηγεσία και συνοχή στις αποφάσεις. Αυτό που δεν μπορεί να συμβεί καθόλου αυτονόητα σε κυβερνήσεις συνασπισμού και από πρωθυπουργούς χωρίς εμπειρίες, απαλλαγμένους από ιδεοληψίες και ανασφάλειες άλλων εποχών. Η Ελλάδα δικαιώθηκε στις επιλογές της αυτές. Μια σειρά ευρωπαϊκών δυνάμεων, ειδικά αυτών με ναυτική παράδοση και ισχύ, πλην της Βρετανίας που παρουσιάσθηκε σε δυστοκία αποφάσεων και στρατηγικής, έσπευσαν με πρώτη τη Γαλλία στην προστασία της Κύπρου. Της προεδρεύουσας αυτήν την περίοδο στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και απώτατο όριο ανατολικά στη Μεσόγειο της Ένωσης. Η διακυβέρνηση Μητσοτάκη δικαιώθηκε στις επιλογές της και στην κλειστή επονομαζόμενη ατζέντα «εθνικών θεμάτων» αφού η αμυντική θωράκιση της Κύπρου παραπέμπει και στην εφαρμογή για πρώτη φορά του ενιαίου αμυντικού χώρου.
Το αεροπλανοφόρο «Σαρλ ντε Γκολ» κινείται ήδη σήμερα προς τις ακτές της Κύπρου, ενώ πέραν των ελληνικών δυνάμεων πλειάδα πολεμικών πλοίων από Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Ολλανδία, Γερμανία το συνοδεύουν προς την Κύπρο. Τα μηνύματα της τριμερούς συνάντησης Μακρόν – Χριστοδουλίδη- Μητσοτάκη δεν αφορούν μόνον την Κύπρο και την Ευρώπη, αλλά και την ασφάλεια των θαλάσσιων περασμάτων από το Ορμούζ και τον Ινδικό στη Μεσόγειο και το Σουέζ. Ο πόλεμος έχει πολλαπλές προκλήσεις και συνέπειες και γι’ αυτούς που μόνον αμυντικά εμπλέκονται σε αυτόν. Είναι θέμα ηγεσίας και όχι μόνον στρατηγικής η εξυπηρέτηση των εθνικών συμφερόντων σε τέτοιες συνθήκες. Οι εκλογές έπονται και επηρεάζονται σαφώς από αυτές τις πραγματικότητες και αναγκαιότητες.
