Η Γαλλία αναζητά το ίχνος της στην ιστορία του μέλλοντος και αυτό αφορά ευθέως την Ευρώπη αλλά και την Ελλάδα. Η νέα στρατηγική θεώρηση εκφράζεται βήμα βήμα από το Παρίσι και τον κάπως νευρικό ως προς την επιρροή και την υστεροφημία του πρόεδρο Μακρόν. «Τα έθνη (εννοεί της Ευρώπης) εκφράζουν την αλληλεγγύη τους και την ένοπλη δέσμευσή τους», διακήρυξε από την Κύπρο τη Δευτέρα ο πρόεδρος της Γαλλίας. Μια πολύ ισχυρή ομάδα ευρωπαϊκών ναυτικών χωρών, πέραν της Ελλάδας που προηγήθηκε ως συμμέτοχος στην εν λόγω επιλογή, με ηγετικό ρόλο σε αυτήν της Γαλλίας, επιδεικνύει ισχύ στο πεδίο της Ανατολικής Μεσογείου υπέρ της Κύπρου. Ο Εμανουέλ Μακρόν και το «βαθύ κράτος» της Γαλλίας αφήνει τους στρατώνες, τα αεροδρόμια και τον ναύσταθμο της πατρίδας και αναλαμβάνει αποστολή από την πλευρά της Ευρώπης της πεποίθησης, της αποφασιστικότητας και της ισχύος. Αλλάζει τους κανόνες ευρωπαϊκής εμπλοκής όπως τους είδαμε να λειτουργούν στον πόλεμο της Ουκρανίας, που προηγήθηκε κατά τέσσερα χρόνια, ή στο πεδίο ασύμμετρου πολέμου στη Γάζα και τη Συρία από την 7η Οκτωβρίου 2023 και μετά στην Εγγύς Ανατολή.
Στην παρούσα φάση, η Γαλλία δεν επιχείρησε να κινητοποιήσει τα συλλογικά όργανα της Ένωσης, που άλλωστε έχουν αποδείξει ότι διακρίνονται από στρατηγική αμηχανία στα ζητήματα άμυνας και ασφάλειας, ειδικά όταν τα πεδία του πολέμου παίρνουν φωτιά. Προτίμησε να επιστρέψει στη λογική και τη διαδικασία συντονισμού των εθνών. Κάτι που με έναν φυσικό τρόπο επέλεξε και στην έκκλησή του για βοήθεια και στήριξη ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης ως ηγεσία της Κύπρου, προκειμένου το νησί να προστατευθεί από τους πυραύλους και προπάντων τα drones που απειλούν την επικράτειά του εν συνόλω.
Ο πρόεδρος Μακρόν, που βρίσκεται σε πολύ χαμηλά ποσοστά πολιτικής αποδοχής από τους Γάλλους και έχει θολό ορίζοντα διακυβέρνησης, δοκίμασε με πολλούς τρόπους να εμπεδώσει την εικόνα και τον ηγετικό ρόλο της χώρας του στην πορεία και τη μοίρα της Ευρώπης στην εποχή που η παγκόσμια διάταξη καθορίζεται από την επίδειξη και τη χρήση ισχύος και όχι πλέον τις εταιρικές σχέσεις.
Ο γαλλικός εκλεκτισμός βρήκε τελικά έδαφος σε δύο επίπεδα. Το ένα το στρατιωτικό. Αρχικά στη βάση της πυρηνικής δυνατότητας και εμπειρίας που κατέχει μόνο η Γαλλία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο πρόεδρος Μακρόν μίλησε για «πυρηνική ομπρέλα» έναντι της ρωσικής απειλής, και κάθε απειλής. Στη βάση αυτή πέτυχε να συγκροτήσει μια συμμαχία οκτώ ευρωπαϊκών εθνών όχι μόνο απέναντι στα πυρηνικά, αλλά και ως στρατιωτική συμμαχία εντός της ενωσιακής ενδοχώρας. Το Παρίσι με την κίνηση αυτή δεν παρέκαμψε μόνο τις Βρυξέλλες, αλλά και την τακτική δομή των Ε3 με Γερμανία και Βρετανία ως προς τη συναπόφαση. Στη γαλλική «ομπρέλα» παρ’ όλα αυτά εντάχθηκαν η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο και επίσης οι Πολωνία, Ολλανδία, Βέλγιο, Σουηδία, Δανία αλλά και η Ελλάδα.
Παράλληλα, η Γαλλία ως ηγετική ναυτική δύναμη -με αυτοκρατορική παράδοση-, ανταποκρινόμενη στην έκκληση για προστασία από την Κύπρο αμέσως μετά την Ελλάδα, τέθηκε επικεφαλής και σε όγκο πλοίων (παρέταξε στην Ανατολική Μεσόγειο πέριξ του νησιού περίπου τα 3/4 του πολεμικού της στόλου με ναυαρχίδα το αεροπλανοφόρο της) μιας πολύ ισχυρής πολεμικής αρμάδας ναυτικών ευρωπαϊκών εθνών, από Ιταλία, Ισπανία, Ολλανδία. Σε αυτήν θα προστεθούν το βρετανικό αντιτορπιλικό και δύο γερμανικά πλοία. Ο Γάλλος πρόεδρος μίλησε στην τριμερή με Μητσοτάκη και Χριστοδουλίδη για αμυντική παρέμβαση υπέρ της Κύπρου, για αναβάθμιση της δύναμης στην Ερυθρά (επιχείρηση «Ασπίδες»), μέχρι και για εμπλοκή στην ασφάλεια των εμπορικών στόλων στα Στενά του Ορμούζ. Παρέμβαση δηλαδή σε πλήρως ενεργό πεδίο πολέμου.
Πέραν όμως των θερμών πεδίων, η Γαλλία με ασυνήθιστη συνοχή οργάνωσε χθες στο Παρίσι διεθνή διάσκεψη για τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας για ειρηνικούς σκοπούς. Αυτό είναι το άλλο, το πολιτικό πεδίο ηγεσίας. Η πυρηνική ενέργεια μπαίνει στην Ευρώπη δημιουργώντας συνθήκες ευνοϊκές για τις τεχνολογίες αιχμής και τα data centers, αλλά και για τη βιομηχανία και τους πολίτες σε περιβάλλον προδιαγραφών μηδενικού άνθρακα. Η Ελλάδα διά του πρωθυπουργού ήταν εκεί ως έτοιμη από καιρό…
Εφημερίδα Απογευματινή
