Από την πρώτη μέρα που έγινε γνωστή η επίτευξη της συμφωνίας του Γιάννη Αλαφούζου με τον Ράφα Μπενίτεθ, άπαντες γνωρίζαμε ότι ο Παναθηναϊκός έπαιρνε ένα… μεθυστικό ρίσκο με το «πιο βαρύ βιογραφικό προπονητή» που έχει εργαστεί ποτέ στη χώρα μας.
Από τη μια, η… κυνική πραγματικότητα των τελευταίων ετών της καριέρας του διάσημου Ισπανού αντανακλούσε την αβεβαιότητα της συνεργασίας με έναν τεχνικό που είχε ξεχάσει τι θα πει «επιτυχημένη σεζόν» στις ομάδες όπου εργάστηκε για τουλάχιστον μία δεκαετία.
Από την άλλη, είναι τόσο αισθητή η αύρα μιας τόσο σπουδαίας προσωπικότητας, που από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα της εισόδου του στην αίθουσα Τύπου του προπονητικού κέντρου στο Κορωπί -τη μέρα της παρουσίασής του- αισθανόσουν έναν… ηλεκτρισμό να κατακλύζει την ατμόσφαιρα.
Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει ποιο θα είναι το τελικό αποτύπωμα που θα αφήσει φεύγοντας από το «τριφύλλι» ο «σενιόρ Ράφα». Αυτό θα κριθεί από το κατά πόσο θα καταφέρει να οδηγήσει τους «πράσινους» στην κατάκτηση ενός πολυπόθητου πρωταθλήματος, αλλά και συνολικά από τη δυναμική που θα προσδώσει η δική του παρουσία σε ολόκληρο τον οργανισμό, προκειμένου ο Παναθηναϊκός να εισέλθει ως ισότιμος διεκδικητής του τίτλου, και όχι ως απλός κομπάρσος.
Με τον Μπενίτεθ, όμως, ποτέ δεν πρέπει να βιάζεσαι και να τρέχεις τον χρόνο μπροστά, στο… αύριο ή το μεθαύριο. Πάντα οφείλεις να αξιολογείς περισσότερο το σήμερα. Και το παρόν του Παναθηναϊκού είναι προφανές ότι ατενίζει για πρώτη φορά με τόσο μεγάλη αισιοδοξία το μέλλον, χάρη στην αύρα του προπονητή του.
Είναι ένα μικρό «θαύμα» αυτό που έχει επιτελέσει ο Μπενίτεθ στους λίγους μήνες που βρίσκεται στη χώρα μας.
Το momentum
Και μόνο που συζητάμε σήμερα για το ότι ο απαξιωμένος Παναθηναϊκός στις διοργανώσεις της UEFA (όπου μια φορά κι έναν καιρό αισθανόταν… σαν στο σπίτι του) διεκδικεί με αξιώσεις την παρουσία του στα προημιτελικά ή ακόμη και τα ημιτελικά του Europa League συνιστά μικρό ποδοσφαιρικό θαύμα.
Ακόμη κι αν οι «πράσινοι» δεν τα καταφέρουν αύριο το βράδυ στην Ανδαλουσία (αν και το momentum δεν αποκλείει… υποδοχή ηρώων το πρωί της Παρασκευής στο «Ελευθέριος Βενιζέλος») και αποκλειστούν από μια ομάδα της La Liga που διεκδικεί με αξιώσεις έξοδο στο Champions League της επόμενης σεζόν, το απαιτούμενο στοίχημα που χρειαζόταν το project Ράφα για να έχει ελπίδες επιτυχίας έχει ήδη κερδηθεί.
Ο οργανισμός του Παναθηναϊκού αρχίζει να πιστεύει ξανά στον εαυτό του. Αρχίζει να αναπνέει με μεγαλύτερη αισιοδοξία, να διακρίνει μια ρεαλιστική αχτίδα ελπίδας στο βάθος του τούνελ.
Προσοχή, οι «πράσινοι» δεν παίζουν μόνοι τους. Το αντίθετο ισχύει. Εξακολουθούν να υπολείπονται ακόμη σε πάρα πολλούς τομείς, κυρίως έναντι δύο οργανισμών (όπως είναι αυτοί του Ολυμπιακού και του ΠΑΟΚ) που έχουν πραγματοποιήσει άλματα μετά το 2010, όσο οι ίδιοι βίωναν τα «πέτρινά» τους χρόνια.
Το ταξίδι, όμως, στην Ανδαλουσία μπορεί να οδηγήσει σε μια νέα εποχή, σε μια συνολική ανάκτηση της εμπιστοσύνης ακόμη και προς το πρόσωπο του Γιάννη Αλαφούζου, που έστω και με μεγάλη καθυστέρηση, μοιάζει να παλεύει πιο οργανωμένα και πιο τεχνοκρατικά για να κερδίσει το δικό του προσωπικό στοίχημα.
Το παν για τον Παναθηναϊκό της εξαιρετικά εύθραυστης ψυχολογίας είναι να σταματήσει να παρασύρεται από συναισθήματα οργής και αγανάκτησης. Το επισημαίνουμε, γιατί ανεξαρτήτως της διάρκειας της ευρωπαϊκής του διαδρομής, μια παρουσία χωρίς ουσιαστικό κίνητρο στα playoffs της Super League εγκυμονεί πάντα πολύ μεγάλους κινδύνους. Που θα γίνουν μεγαλύτεροι σε περίπτωση αποκλεισμού από την Μπέτις.
Εφημερίδα Απογευματινή
