Ήταν αρχές Ιανουαρίου, όταν τα στεφάνια του ΣΕΦ (και των περισσότερων γηπέδων που επισκεπτόταν ο Ολυμπιακός στη Euroleague)… αναστέναζαν από τα άστοχα τρίποντα του Εβάν Φουρνιέ.
Ήταν σε αρκετά παιχνίδια τόσο σοκαριστική η έλλειψη ευστοχίας του Γάλλου σούπερ σταρ που γεννούσε κάθε λογής τρελά και παλαβά σενάρια στα social media.
Ένας αθλητής βλέπετε, πρέπει να λειτουργεί στα δικά μας μάτια σαν… ρομπότ 12 μήνες τον χρόνο. Δεν του παραχωρούμε καν το δικαίωμα να γνωρίζει καλύτερα από εμάς το σώμα του και να το προετοιμάζει με τέτοιον τρόπο ώστε να βρεθεί στην καλύτερη δυνατή κατάστασή του την άνοιξη όταν κρίνονται οι τίτλοι και η επιτυχία μιας ομάδας (ιδιαίτερα στο μπάσκετ).
Εκείνη την περίοδο, λοιπόν, γραφόταν από «ειδικούς» και μη ότι ο Φουρνιέ είχε πρόβλημα με τον Μπαρτζώκα, ότι δεν προπονείται με τον ίδιο ζήλο της παρθενικής του σεζόν στον Πειραιά, ότι έχει παρασυρθεί από τις… Σειρήνες της νυχτερινής Αθήνας.
Όλα αυτά για έναν επαγγελματία ο οποίος είναι εθισμένος με τη σκληρή προπόνηση από την πρώτη μέρα που πάτησε το πόδι του σε παρκέ, που έχει μάθει να ωθεί τον εαυτό του στα άκρα για να μπορεί να διεκδικεί κορυφές και που δεν συμβιβάζεται με τίποτα λιγότερο από τη νίκη.
Αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο ο Γιώργος Μπαρτζώκας απαντούσε κοφτά και κατηγορηματικά «όχι» στον καταιγισμό ερωτήσεων «σε ανησυχεί καθόλου η αγωνιστική εικόνα του Φουρνιέ;» στο ξεκίνημα του ημερολογιακού έτους που διανύουμε. Ο Έλληνας προπονητής, βλέπετε, παρατηρεί καθημερινά τους αθλητές του. Κατανοεί ποιος γυμνάζεται βάσει προγράμματος και ποιος… λουφάρει. Και φυσικά όταν συνεργάζεται με αθλητές τόσο υψηλού επιπέδου, όπως ο Εβάν Φουρνιέ, τους περιβάλλει και με απόλυτη εμπιστοσύνη σε ό,τι αφορά την προετοιμασία του εαυτού τους… για τα ζόρικα.
Στη γη της επαγγελίας
Έστω κι αν ο «Coach B» απέφυγε να απαντήσει σε σχετική ερώτηση που του θέσαμε στη συνέντευξη Τύπου μετά τον επιβλητικό θρίαμβο επί της Φενέρμπαχτσε, είναι ηλίου φαεινότερο ότι το περσινό απρόσμενο αγωνιστικό βατερλό στο Άμπου Ντάμπι, πείσμωσε ακόμη περισσότερο τον Γάλλο ενόψει της φετινής σεζόν.
Εγωιστές (με την καλή έννοια του όρου) όπως ο φυσικός ηγέτης της εθνικής Γαλλίας στα αποδυτήριά της, δεν συμβιβάζονται με οποιασδήποτε μορφής ήττα. Την αποδέχονται ως αποτέλεσμα, αλλά ουδέποτε συμβιβάζονται με την αποτυχία. Την αφήνουν να λειτουργεί σαν… σαράκι που «τρώει» τα σωθικά τους, προκειμένου να βρίσκουν κίνητρο ακόμη και στην πιο ασήμαντη άσκηση μιας καθημερινής προπόνησης.
Από τέτοια πάστα είναι πλασμένος ο γεννημένος νικητής Εβάν. Και μην έχετε καμία αμφιβολία ότι αν υπάρχει ένας παίκτης που μπορεί να πάρει από το χέρι τον Ολυμπιακό και να τον οδηγήσει στη Γη της Επαγγελίας ενός ευρωπαϊκού τροπαίου, είναι αυτός.
Γιατί όλοι κατάλαβαν φέτος στα «ερυθρόλευκα» αποδυτήρια ότι οι πραγματικοί ηγέτες είναι εκείνοι που μπορούν να τοποθετούν το «εγώ» κάτω από το «εμείς». Που είναι σε θέση να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες για να διορθώνουν προβλήματα εν τη γενέσει τους και που αποτελούν πηγή έμπνευσης για οποιονδήποτε συμπαίκτη τους.
ΥΓ: Όχι, δεν σκοπεύω να γράψω λέξη για το επεισόδιο που είχε ο Φουρνιέ με τον οπαδό του Πανιωνίου το μεσημέρι της Κυριακής. Ούτε θα αποθεώσω ως μάγκα τον Γάλλο ούτε φυσικά θα τον στήσω στον τοίχο για να τον… λιθοβολήσω ως αλήτη. Όταν θα αποφασίσουμε σ’ αυτήν τη χώρα να αντιμετωπίζουμε ίδια γεγονότα με ίδια μέτρα και σταθμά (και όχι βάσει του χρώματος της φανέλας που φορά ο εκάστοτε πρωταγωνιστής), τότε θα αποκτήσει νόημα η σχετική κουβέντα.
Εφημερίδα Απογευματινή
