Μετρώντας σιγά σιγά αντίστροφα προς την πρεμιέρα των playoffs την προσεχή Κυριακή, οι αναλύσεις για τη φετινή μάχη κατάκτησης του τίτλου στο διαδίκτυο δίνουν και παίρνουν.
Άλλοι δίνουν προβάδισμα στην πρωτοπόρο ΑΕΚ, άλλοι θεωρούν ότι ο Ολυμπιακός θα βρει και πάλι τον τρόπο να επιβάλει τον δικό του νόμο στα ντέρμπι που θα αναδείξουν τον πρωταθλητή, υπάρχουν αρκετοί που εξακολουθούν να θεωρούν φαβορί τον ΠΑΟΚ. Ανεξαρτήτως προγνωστικών, πάντως, άπαντες επιχειρούν να εστιάσουν στις παραμέτρους που θα κρίνουν τελικά τη μάχη της κορυφής.
Θα ζήσουμε ένα «classico» προπονητών με πρωταγωνιστές τους Μεντιλίμπαρ – Νίκολιτς – Λουτσέσκου και τον Μπενίτεθ σε ρόλο ρυθμιστή;
Θα γίνουμε αυτόπτες μάρτυρες μιας μονομαχίας των «μεγάλων κανονιών» και κυρίως του Ελ Κααμπί με το «φονικό» δίδυμο Γιόβιτς – Βάργκα της ΑΕΚ;
Μέσα σε όλη αυτή την… παραζάλη ανταλλαγής απόψεων και προγνωστικών, έχει ιδιαίτερη σημασία να σταθούμε στα πρόσωπα εκείνα που είναι σε θέση να διαφοροποιήσουν τα δεδομένα του πρωταθλήματος σε σχέση με τα αντίστοιχα που καθόρισαν την πορεία των ομάδων στην κανονική περίοδο.
Ο Γιόβιτς και ο Βάργκα, για παράδειγμα, αποτελούν από την πρώτη μέρα της συνύπαρξής τους στη Νέα Φιλαδέλφεια σταθερή αξία για την Ένωση. Οι τρεις «σωματοφύλακες» του ΠΑΟΚ, ο Τάισον, ο Κωνσταντέλιας και ο Ζίβκοβιτς, ενήργησαν καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν ως βασικοί πυλώνες του οικοδομήματος του Ραζβάν Λουτσέσκου.
Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι να επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον μας σε παίκτες που πρωταγωνιστούν από την έναρξη της τρέχουσας αγωνιστικής περιόδου, αλλά σε εκείνους που πρέπει να… μεταλλαχθούν προς το καλύτερο για να βοηθήσουν τις ομάδες τους να φτάσουν κοντά στην υλοποίηση των μεγάλων στόχων τους.
Ένας πολυμορφικός σουγιάς
Και αν υπάρχει ένα πρόσωπο που μπορεί να αποτελέσει βαρόμετρο της συνολικής εξέλιξης των φετινών playoffs, αυτό λέγεται Τσικίνιο! Όσο εκατομμύρια και αν επένδυσε ο Ολυμπιακός τους τελευταίους δέκα μήνες για να ενισχύσει το ρόστερ του, δεν υπάρχει άλλος «ερυθρόλευκος» ποδοσφαιριστής να προσφέρει στον Μεντιλίμπαρ όσα του χαρίζει απλόχερα ο Πορτογάλος όταν βρίσκεται σε καλή κατάσταση.
Από το ανελέητο πρέσινγκ του, το καθαρό μυαλό, την ευχέρειά του στο σκοράρισμα (ιδιαίτερα σε στιγμές όπου η μπάλα… ζεματάει) μέχρι την ικανότητα αξιοποίησης του Ελ Κααμπί ή οποιουδήποτε άλλου «φουνταριστού» κυνηγού.
Μην έχετε καμία αμφιβολία ότι αν, αρχής γενομένης από το κυριακάτικο ντέρμπι με την ΑΕΚ, εμφανιστεί στην ενδεκάδα του Ολυμπιακού ο… κανονικός Τσικίνιο και όχι το «φάντασμα» που φοράει τη φανέλα με το «22» στην πλάτη από τα μέσα του φθινοπώρου, οι πρωταθλητές θα έχουν κερδίσει το μεγαλύτερο στοίχημα στον δρόμο της απαιτούμενης αγωνιστικής μετάλλαξής τους.
Δεν μπορεί να υπάρξει ο Ολυμπιακός του Μεντιλίμπαρ, που θαυμάσαμε την προηγούμενη διετία, χωρίς τον Τσικίνιο στα καλύτερά του. Μα αγωνιζόμενος πίσω από τον φορ, μα σε μια ιδιαίτερη θέση ακραίου μεσοεπιθετικού, ο καλός Πορτογάλος δίνει στους Πειραιώτες μια αλλιώτικη διάσταση στο παιχνίδι τους, που δεν μπορούν να βρουν από οποιονδήποτε άλλο ποδοσφαιριστή του έμψυχου δυναμικού τους.
Ούτε το σχήμα με τους δύο φορ (και τον Ταρέμι να αγωνίζεται πίσω από τον Ελ Κααμπί) μπορεί να γιατρέψει την… άνευ Τσικίνιο δυσλειτουργία, ούτε μπορούν παιδιά όπως ο Νασιμέντο να λειτουργήσουν ως «πολυμορφικοί σουγιάδες» με την επιτυχία που το πράττει ένας από τους πιο κομβικούς μέσους που φόρεσαν τη φανέλα του Ολυμπιακού τα τελευταία χρόνια.
Μην έχετε την παραμικρή αμφιβολία ότι άλλα playoffs θα ζήσουμε με… νορμάλ Τσικίνιο και άλλα με τον Πορτογάλο στην κατάσταση που τον είδαμε τους τελευταίους μήνες.
Εφημερίδα Απογευματινή
