Το ερώτημα είναι ρητορικό: αν ο Παναθηναϊκός AKTOR έπειθε τους Σάσα Βεζένκοφ και Τάιλερ Ντόρσεϊ να απαρνηθούν τον Ολυμπιακό και να ντυθούν στα πράσινα, θα καταλάμβαναν θέσεις ξένων στο ρόστερ του «τριφυλλιού»;
Με δεδομένο ότι ο ίδιος ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος ουδέποτε απέκρυψε το ενδιαφέρον για τους δύο «ερυθρόλευκους» άσους (για τον Ντόρσεϊ, μάλιστα, «φωτογράφισε» το βράδυ της Δευτέρας και την ύπαρξη υπογεγραμμένου εγγράφου), αν πείθονταν οι δύο χαρισματικοί σκόρερ να ανηφορίσουν από τον Πειραιά στο Μαρούσι, θα πρωταγωνιστούσε ο Παναθηναϊκός σε ένα… σκάνδαλο μεγατόνων και θα τους χρησιμοποιούσε ως Έλληνες στην Basket League;
Η απάντηση είναι προφανής και… αυτονόητα αρνητική.
Για ποιο λόγο, λοιπόν, να υποστηρίξει ο Εργκίν Αταμάν ότι οι δύο συγκεκριμένοι παίκτες αγωνίζονται σκανδαλωδώς ως ξένοι στο ελληνικό πρωτάθλημα;
Για ποιο λόγο ένας προπονητής που έχει βασίσει μεγάλο μέρος των επιτυχιών του με την Εφές και την Εθνική Τουρκίας σε έναν… βέρο Αμερικανό όπως ο Σέιν Λάρκιν, που απέκτησε διαβατήριο της γειτονικής χώρας, να αμφισβητεί τη νομιμότητα της ελληνοποίησης του Τόμας Ουόκαπ; Πώς γίνεται ένας προπονητής που αξιοποιεί προς δικό του όφελος την ύπαρξη νατουραλιζέ παικτών στο παγκόσμιο μπάσκετ να… πνέει μένεα για παιδιά όπως ο Ντόρσεϊ (έπαιζε στις μικρές εθνικές ομάδες πριν καν ενηλικιωθεί) και ο Βεζένκοφ (ανδρώθηκε μπασκετικά στην Ελλάδα από μικρό παιδάκι); Ο ίδιος ο Αταμάν δεν είχε κινήσει τα νήματα για να αποκτήσει τουρκικό διαβατήριο ο Κέντρικ Ναν;
Η απάντηση είναι εξαιρετικά απλή: γιατί από το ξεκίνημα της χρονιάς ο τεχνικός του Παναθηναϊκού AKTOR επιδίδεται σε μία εξαιρετικά… ιδιαίτερη έως επικίνδυνη ρητορική προκειμένου να δικαιολογήσει μία κάκιστη (για τα δεδομένα της επένδυσης που έχει πραγματοποιηθεί) σεζόν της ομάδας όπου ηγείται.
Πιστεύει όσα λέει;
Αναφερόμαστε σε έναν άνθρωπο που, παρά το γεγονός ότι δεν διστάζει καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του να εκθέτει δημόσια παίκτες του ύστερα από ήττες, φέτος ανέβασε σε… άλλο level τις επιθέσεις προς τους αθλητές με τους οποίους συνεργάζεται καθημερινά.
Ο Ερνανγκόμεθ και ο Μήτογλου άκουσαν τον προπονητή τους να ισχυρίζεται δημόσια ότι δεν είναι… επιπέδου Βεζένκοφ, ο Τολιόπουλος έμαθε από τον άνθρωπο που αποφασίζει πόσο χρόνο θα αγωνίζεται ότι ο Παναθηναϊκός δεν είναι… ακαδημία. Ο Χολμς επέλεξε να αντιδράσει ακούγοντας τον προπονητή του να τον κατηγορεί δημόσια ότι… κοιμόταν στο παρκέ και αίφνης αναζητεί τον επόμενο σταθμό της καριέρας του.
Ακόμη και για τα δεδομένα ενός εκρηκτικού τεχνικού, οι συγκεκριμένες τοποθετήσεις ξέφευγαν από τα όρια μιας προσπάθειας αφύπνισης των «πράσινων».
Το πρόβλημα για τον Παναθηναϊκό AKTOR δεν είναι τι λέει ο Αταμάν, αλλά αν πραγματικά πιστεύει όσα λέει! Αν, για παράδειγμα, ο Τούρκος τεχνικός θεωρεί ότι οι βασικοί λόγοι για τους οποίους μια ομάδα δεκάδων εκατομμυρίων ισορροπεί μεταξύ εξάδας και play-in στη Euroleague είναι η «μαφία των διαιτητών», οι παράνομες ελληνοποιήσεις του «αιώνιου» αντιπάλου ή η… έλλειψη ποιότητας στο ρόστερ του, τότε μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο έως απίθανο να ανθίσει το τριφύλλι στο τελευταίο δίμηνο της σεζόν.
Γιατί όταν καλείσαι να βρεις λύση σε ένα αμιγώς αγωνιστικό πρόβλημα (και τέτοια είναι η προβληματική περιφερειακή άμυνα, η υπερβολική εξάρτηση από τον Ναν ή η… γύμνια στη θέση «5») και αρνείσαι πεισματικά να δεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη, μοιάζει αδύνατο να τα καταφέρεις.
Και ο Παναθηναϊκός του Εργκίν Αταμάν θα έχει τύχη να πετύχει τους μεγάλους στόχους του μόνο αν τον βοηθήσει ο προπονητής του στο παρκέ! Όχι μπροστά στα μικρόφωνα!
Εφημερίδα Απογευματινή
