Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, αν κρίνουμε από τις συνομιλίες, προϊόν νόμιμων επισυνδέσεων των ελληνικών υπηρεσιών, που έρχονται στη δημοσιότητα και περιέχονται στις τελευταίες δικογραφίες περί ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν σπουδαιολόγησε όσο έπρεπε τις διαφορετικές υποθέσεις εν ενεργεία πολιτικών. Και αυτό γιατί η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, υπό την κυρία Κοβέσι και τη δικαστική ομάδα που τη συνδράμει στην Ελλάδα, είναι φανερό ότι διακατέχεται από θεσμική εμπάθεια για το συνταγματικό καθεστώς ασυλιών που ισχύει στην Ελλάδα για τους υπουργούς και τους βουλευτές. Όμως δεν είναι δουλειά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ως κοινοτικού οργάνου να κρίνει και να δικάσει το Σύνταγμα της Ελλάδας. Δουλειά της είναι να εξετάσει κατ’ αρχάς αν έχουμε στη χώρα μας όπως και στις υπόλοιπες κακοδιαχείριση ή σπατάλη -με την ποινική έννοια του όρου- ευρωπαϊκών κονδυλίων σε σχέση με τον σκοπό και τους στόχους που η Κομισιόν έχει θέσει σχετικά.
Πέραν αυτού, στον θεσμικό ρόλο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας είναι να εξετάσει κατά περίπτωση και πριν αποστείλει δικογραφίες με δεκάδες βουλευτές στο ελληνικό Κοινοβούλια κατά πόσον αξίζει από τα αρχικά στοιχεία να ζητηθεί η άρση της ασυλίας τους στην κοινοβουλευτική εθνική διαδικασία από την αρμόδια για αυτό Επιτροπή Δεοντολογίας. Γιατί μόνο και μόνο η παραπομπή ενός βουλευτή στην επιτροπή με το ερώτημα της άρσης της ασυλίας αποτελεί κατ’ αρχάς πολιτικό γεγονός και προσωπικό πλήγμα. Αυτό υπογράμμισε με σαφήνεια ο πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης στο μήνυμά του σχετικά με τις τελευταίες δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ζητώντας από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία «μετά την άρση της ασυλίας των βουλευτών μας να προχωρήσει ταχύτατα σε όλες τις ανακριτικές ενέργειες και να αποφανθεί αν, σε πόσους και σε ποιους προτίθεται να ασκήσει διώξεις. Και όταν λέω “ταχύτατα”, το εννοώ. Γιατί μιλάμε για βουλευτές μας οι οποίοι έχουν υποστεί προσωπικό και πολιτικό πλήγμα. Έχουν συνεπώς το ελάχιστο δικαίωμα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους».
Αυτό που παράλληλα θα πρέπει να απασχολήσει την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι ότι για υποθέσεις στη συντριπτική τους πλειονότητα πλημμελημάτων ή πολιτικές παρεμβάσεις, που θα αποδειχθεί εμφανώς στη συνέχεια ότι δεν ήταν κακόβουλες, του έτους 2021 στέλνει δικογραφίες στο ελληνικό Κοινοβούλιο και μάλιστα σε συνέχειες το 2026. Η κυβέρνηση και ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας ειδικά στην εποχή του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν έχει εκ των πραγμάτων το περιθώριο στη βάση της ακρόασης των ηχογραφήσεων να αποφασίσει ποιες περιπτώσεις από τις 20 συνολικά μέχρι στιγμής θα πρέπει να τύχουν άρσης ασυλίας και ποιες όχι. Δεν μπορεί δηλαδή να προδικάσει υποθέσεις πριν από την τακτική Δικαιοσύνη ακόμη και σε περιπτώσεις όπου αυτές είναι εμφανώς έωλες ως προς την εξέλιξή τους. Για τον λόγο αυτό προχώρησε σε αποφάσεις θαρραλέες και ευθύγραμμες όπως παραιτήσεις υπουργών που αναφέρονται και στήριξη στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής σήμερα της άρσης ασυλίας του συνόλου των βουλευτών που εμπεριέχονται. Επίσης ζητούνται για τα τυχόν κακουργήματα παραιτήσεις από τις κοινοβουλευτικές έδρες, ενώ όσοι βουλευτές βρεθούν σε εκκρεμοδικία τις παραμονές των εκλογών δεν θα ενταχθούν στα ψηφοδέλτια του κόμματος.
Οι αποφάσεις αυτές αυξάνουν τις ευθύνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, η οποία, ούτως ή άλλως, θα πρέπει να αποφύγει θεσμικά παρεξηγήσεις για πολιτικές παρεμβάσεις σε κράτος-μέλος αλλά και εκ της αποστολής της να πιστοποιείται ως σοβαρή και έγκριτη στις διαδικασίες που κινητοποιεί. Πέραν των άλλων, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία οφείλει εκ του ρόλου της να λάβει υπόψη της ότι δεν μπορεί σε βάθος των επόμενων μηνών και όσο θα πλησιάζουμε στον εκλογικό κύκλο να στέλνει (μεταχρονολογημένες) δικογραφίες στην Ελλάδα στοχοποιώντας πολιτικούς, γιατί τελικά θα κατηγορηθεί για θεσμική εκτροπή και προσπάθεια να χειραγωγήσει το εκλογικό κλίμα στην Ελλάδα, χάνοντας απολύτως το κύρος της σε όλη την Ένωση.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ελλάδα είναι από τα κράτη-μέλη που από την αρχική φάση υπεστήριξαν τη συγκρότηση του συγκεκριμένου οργάνου στην ΕΕ το 2020, ενώ μέχρι και σήμερα από τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη είναι αποδεδειγμένος ο σεβασμός στην υπόσταση και τη λειτουργία της.
Εφημερίδα Απογευματινή
