Τα λεγόμενα μεγάλα ζητήματα που απασχολούν την επικαιρότητα αυτές τις ημέρες θα λυθούν. Κατ’ αρχάς δικαστικά. Τόσο το μείζον θέμα του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη όσο και εκείνα των παράνομων παρακολουθήσεων και των παράτυπων πληρωμών του ΟΠΕΚΕΠΕ έχουν πάρει τον δρόμο της Δικαιοσύνης, η οποία θα αποφανθεί, θα αποδώσει ποινικές ευθύνες, θα καταλογίσει αποζημιώσεις και τελικά θα ορίσει τις πρέπουσες ποινές στους ενόχους. Κατά δεύτερον πολιτικά. Οι πολίτες στις κάλπες των επόμενων εθνικών εκλογών θα δείξουν πόσο βαρύνουν στην επιλογή της ψήφου τους τα ζητήματα αυτά, πόσο και αν εμπιστεύονται κάποιο κόμμα της αντιπολίτευσης να τα χειριστεί διαφορετικά. Τρίτον θεσμικά. Στον σιδηρόδρομο, στη λειτουργία της ΕΥΠ και στην κατανομή των πληρωμών σε αγρότες και κτηνοτρόφους έχουν ήδη γίνει αλλαγές, η αποτελεσματικότητα των οποίων θα φανεί σε βάθος χρόνου και πιθανώς να απαιτηθούν και άλλες μεταρρυθμίσεις.
Ένα σοβαρό ζήτημα, ωστόσο, που έχει περάσει δημοσιογραφικά σε δεύτερη μοίρα λόγω των υπόλοιπων σημαντικών εξελίξεων και στο οποίο δεν διαφαίνεται αποφασιστική λύση στον ορατό ορίζοντα είναι το κυκλοφοριακό και δη στο λεκανοπέδιο. Στην Αττική κατοικούν (στοιχεία απογραφής ΕΛΣΤΑΤ) 3.814.064 πολίτες. Μαζί με τους φοιτητές από την επαρχία, οι κάτοικοι ξεπερνούν τα 4.000.000. Καθημερινά κυκλοφορούν δεκάδες χιλιάδες τουρίστες – μόνο πέρυσι ο συνολικός αριθμός πέρασε τα 10.000.000, ενώ ο συνολικός αριθμός διανυκτερεύσεων μεταξύ 2019 και 2024 αυξήθηκε σε ετήσια βάση κατά 13,8 εκατομμύρια! Τα οχήματα που κυκλοφορούν καθημερινά στο λεκανοπέδιο εκτιμάται ότι ξεπερνούν τα 3.000.000 και αυξάνονται διαρκώς: Τον Μάρτιο οι ταξινομήσεις νέων αυτοκινήτων στη χώρα έφτασαν τις 14.737 (2.018 περισσότερες σε σχέση με τον Μάρτιο του 2025).
Ας δούμε όμως και τι λένε οι πολίτες. Τα αποτελέσματα νέας έρευνας της MRB Hellas για τα Παραπολιτικά 90,1 FM σχετικά με το κυκλοφοριακό δείχνουν ότι (δυστυχώς) το 62,9% των κατοίκων της Αττικής χρησιμοποιεί ΙΧ αυτοκίνητο ως κύριο μέσο μετακίνησης, αν και τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς χρησιμοποιούνται καθημερινά από το 64,2% των πολιτών. Το 81,4% δηλώνει ότι αντιμετωπίζει κυκλοφοριακή συμφόρηση συχνά, με το 74,9% να νιώθει αυξημένο στρες και το 77% εξάντληση πριν φτάσει στον προορισμό του. Ο μέσος χρόνος μετακίνησης (μία κατεύθυνση) ανέρχεται σε 31,5 λεπτά, ενώ το 8,4% των πολιτών δαπανά πάνω από 90 λεπτά για να φτάσει στον προορισμό του.
Δύο ειδήσεις που δημοσιεύθηκαν μέσα στο Σαββατοκύριακο δημιουργούν πρόσθετους λόγους ανησυχίας. Η πρώτη έχει να κάνει με την παράταση στην ημερομηνία ολοκλήρωσης της Γραμμής 4 του μετρό -που θα προσφέρει τεράστια κυκλοφοριακή ανάσα όταν παραδοθεί- στο 2032, που πιθανώς να πάει τελικά ακόμα πιο πίσω. Η δεύτερη σχετίζεται με το έργο που προέβλεπε να φύγει όλο το κομμάτι των εμπορευματικών μεταφορών από τον Ελαιώνα, όπου είναι άναρχα σήμερα απλωμένο, και να μετεγκατασταθεί, με τρόπο σύγχρονο και οργανωμένο, στη Φυλή – κάτι που θα «άδειαζε» τον Κηφισό από περίπου 20.000 οχήματα καθημερινά! Αντιγράφω από τον συνάδελφο Βαγγέλη Μανδραβέλη στο powergame.gr: «Σε “ναυάγιο” οδεύει η δημιουργία του εμπορευματικού κέντρου της Φυλής στην Αττική. Οι μαξιμαλιστικές επιδιώξεις του δημάρχου της περιοχής αλλά και η αμέλεια της κεντρικής εξουσίας οδηγούν σε άδοξο τέλος τον διαγωνισμό αξιοποίησης του ακινήτου που θα στέγαζε τα εμπορευματικά πρακτορεία του Ελαιώνα».
Πριν από δύο μήνες έγινε μια ευρεία σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου με αντικείμενο το κυκλοφοριακό στην Αττική και ανακοινώθηκε ένας σχεδιασμός με έργα και παρεμβάσεις άμεσου, μεσοπρόθεσμου και μακροπρόθεσμου χαρακτήρα. Είναι ανάγκη ο σχεδιασμός αυτός να επικαιροποιηθεί και η υλοποίησή του να επιταχυνθεί, για λόγους που πλέον είναι παραπάνω από εμφανείς.
Υ.Γ. Ένα σχόλιο που προέρχεται από προσωπική εμπειρία: Όντας προ 20ετίας περίπου μεταπτυχιακός φοιτητής στην Αγγλία, είχα με έκπληξη πληροφορηθεί ότι κάποιος μπορεί να αγοράσει επίσημα, από το υπουργείο Μεταφορών, έναν συγκεκριμένο αριθμό πινακίδας για το όχημά του (π.χ. 007 ή τη χρονιά γέννησής του ή κάτι άλλο) καταβάλλοντας ένα σεβαστό ποσό. Το σύστημα αυτό λειτουργεί μάλιστα στο Ηνωμένο Βασίλειο από το 1989, αποφέροντας εκατοντάδες χιλιάδες λίρες ετησίως στα ταμεία του κράτους. Στη χώρα μας πώς αποκτούσαν διαχρονικά τις αντίστοιχες πινακίδες; Κακά τα ψέματα, λαδώνοντας ως επί το πλείστον τους αρμόδιους υπαλλήλους. Είχα προτείνει κατά καιρούς σε ιδιωτικές συζητήσεις, σε αρκετούς που πέρασαν από την πολιτική ηγεσία των Μεταφορών τις τελευταίες δύο δεκαετίες, να υιοθετήσουν το βρετανικό μοντέλο, όχι κατ’ ανάγκη αυτούσιο. Ο νυν αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών, Κωνσταντίνος Κυρανάκης, σημείωσε τη σχετική ιδέα και πέρασε τελικά διάταξη σε νομοσχέδιο που ψηφίστηκε προ ημερών, με την οποία προβλέπεται η δυνατότητα «να αποδίδεται συγκεκριμένος ειδικός συνδυασμός της γραμματικής ή αριθμητικής ακολουθίας της πινακίδας, κατ’ επιλογήν του ενδιαφερομένου», με προϋπόθεση την «καταβολή πρόσθετου τέλους ειδικού συνδυασμού πινακίδων, πλέον του εκάστοτε ισχύοντος τέλους χορήγησης πινακίδων» και με τα έσοδα να πηγαίνουν κατά 50% «στο υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών για τη χρηματοδότηση δράσεων οδικής ασφάλειας και βελτίωσης μεταφορών» και κατά 50% στον κρατικό προϋπολογισμό.
Εφημερίδα Απογευματινή
