Το πολιτικό περιβάλλον στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια είναι ιδιότυπο. Χαρακτηρίζεται από ένα κόμμα διακυβέρνησης, την κεντροδεξιά Νέα Δημοκρατία, υπό τη μη ανατρέψιμη ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, χωρίς αντίπαλο δέος ανταγωνιστικό ως προς την κυβερνησιμότητα από τα κόμματα της αντιπολίτευσης μετά τις διασπάσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, σε επίπεδο προφίλ και δημοφιλίας πρωθυπουργού τα ποσοστά κυριαρχίας του κ. Μητσοτάκη είναι χωρίς αντίπαλο, τόσο στο πεδίο των προβεβλημένων και έμπειρων υπουργών της Κεντροδεξιάς όσο και των ηγεσιών των κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Βρισκόμαστε στον έβδομο χρόνο διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, με τον κ. Μητσοτάκη, αντί να ανοίξει τον δρόμο σε μια επόμενη εποχή και ηγεσία για το κυβερνών κόμμα, να έχει εκφράσει τη διάθεσή του να παραμείνει επικεφαλής της Κεντροδεξιάς και πρωθυπουργός και για μια τρίτη θητεία, μέχρι το 2030-2031.
Αυτό είναι ένα περίτεχνο σχήμα δεδομένων για πολλούς που επιθυμούν να «χειραγωγούν» τις συνθήκες διακυβέρνησης στην Ελλάδα είτε για ίδιον οικονομικό όφελος είτε για λόγους εγωισμού. Στην προκειμένη περίπτωση, πάντως, ο λόγος δεν είναι για δομημένου τύπου διαπλοκή επιχειρηματικών συμφερόντων κρατικών προμηθευτών, όπως σε παλαιότερες δεκαετίες. Αλλά για ένα μείγμα «χολωμένων» ισχυρών ανθρώπων, αγχωμένων «μουτζαχεντίν» του πολιτικού παρασκηνίου και εν δυνάμει «χρήσιμων ηλιθίων» της πολιτικής που θεωρείται ότι θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για να προωθήσουν σχέδια χάους για την Ελλάδα, αμφισβητούμενης αρχιτεκτονικής και σκοπιμότητας.
Το βασικό σενάριο που επιθυμούν να καταστήσουν πολιτική πραγματικότητα στη διακυβέρνηση της χώρας από το 2024 ακόμη, με ορίζοντα τις εκλογές και την επόμενη τετραετία, τριετία ή διετία, αναλόγως με το πώς θα έρθουν τα πράγματα και πόσο θα υπάρχει σεβασμός από την εξουσία γι’ αυτά που ζητούν ή φαντάζονται, είναι μια κυβέρνηση συνασπισμού Νέας Δημοκρατίας-ΠΑΣΟΚ. Χωρίς την ηγεσία Μητσοτάκη στην Κεντροδεξιά, που δεν είναι μόνο μη συνεργάσιμος αλλά και υπερόπτης, και τον κ. Ανδρουλάκη στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, που εκτιμάται ως αναγκαστικά συνεργάσιμος αφού δεν κατορθώνει με ίδιες δυνάμεις να οδηγήσει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε κύκλο κυβερνησιμότητας.
Ο κ. Μητσοτάκης και το μοντέλο κυβερνητισμού που ακολουθεί, με την αδιαμεσολάβητη σχέση με τους πολίτες -λατρεύουν να μισούν τον πρωθυπουργό τους-, δεν διευκολύνει τέτοιες εξελίξεις. Πολύ περισσότερο σε διεθνείς συνθήκες απρόβλεπτες, δυσχερείς και με μεγάλες κρίσεις όπως οι παρούσες. Η πορεία των διαδοχικών δημοσκοπήσεων, εξάλλου, που παρακολουθεί νυχθημερόν ο εν λόγω εσμός των «ιπποτών της ελεεινής τραπέζης» του παρασκηνίου, δημιουργεί πλήρη απόγνωση στα όνειρά τους.
Η Νέα Δημοκρατία υπό την ηγεσία Μητσοτάκη ανεβάζει τα ποσοστά αποδοχής έναν χρόνο πριν από τις εκλογές ως μοναδική πολιτική δύναμη σταθερότητας σε δύσκολους καιρούς (επαναλαμβάνεται δηλαδή ό,τι είχε συμβεί το 2022-2023), ενώ για το ΠΑΣΟΚ δημοσκοπικά έχει «κολλήσει η βελόνα». Έτσι τελικά, παρά την ακρίβεια, τη διαφθορά, τη δίκη των Τεμπών, τα Predator, τα καρτέλ, ο Μητσοτάκης δεν «πέφτει», οι προβεβλημένοι -και κυρίως ένας- υπουργοί της Νέας Δημοκρατίας δεν προχωρούν σε πραξικόπημα «εν κινήσει» και οι βουλευτές δεν κηρύσσουν ανταρσία και «σχίσμα» στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της πλειοψηφίας.
Το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κάνει λάθη με το έωλο των δικογραφιών και πολύ περισσότερο με τις ανεπίτρεπτες διαρροές προς τον Τύπο πολύ πριν από τις δικογραφίες έδωσε μια αχτίδα φωτός στο αδιέξοδο των κύκλων της συνωμοσίας για την «αποκαθήλωση» Μητσοτάκη και της αυτοδύναμης Νέας Δημοκρατίας.
Με τον ΟΠΕΚΕΠΕ 2, 3, 4 και ούτω καθεξής δημιουργούν συνθήκες Βατοπαιδίου. Τι συνέβη το 2008-2009 με την κυβέρνηση Καραμανλή; Έωλες κατηγορίες σε βάρος πολιτικών (μαζικές οι αθωώσεις των εμπλεκομένων στο Τριμελές Εφετείο δέκα χρόνια μετά, το 2017), βαριές υποψίες σκανδάλων για την κυβέρνηση (Ρουσόπουλος, Βουλγαράκης, Δούκας) και τον πρωθυπουργό, πρόωρες εκλογές, κατάρρευση με 33,48% έναντι του 43,92% του ΠΑΣΟΚ υπό την ηγεσία του Γ. Παπανδρέου. Στην παρούσα φάση βλέπουμε επί σκηνής ένα «Βατοπαίδι 2». Τότε ήταν «μπλόφα», σήμερα «φάρσα». Διαφέρουν τα πρόσωπα και οι συνθήκες …
Eφημερίδα Απογευματινή
