Εδώ που έχουν φθάσει τα πράγματα, η κυβέρνηση και κυρίως η χώρα χρειάζονται πια ξεκάθαρες λύσεις χωρίς περικοκλάδες και διαφόρων ειδών τερτίπια. Βλέπετε, την ώρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης κέρδιζε πόντους σε επίπεδο δημοσκοπήσεων και περιρρέουσας ατμόσφαιρας με φόντο τις πρωτοβουλίες του σχετικά με τη διαχείριση της κρίσης και την ουσιαστικά ανυπαρξία της αντιπολίτευσης, ήρθαν οι περιπτώσεις των σκανδάλων του ΟΠΕΚΕΠΕ και των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων (πήρε νέα διάσταση μετά την καταδικαστική απόφαση για τους εμπλεκόμενους) να αποσταθεροποιήσουν για τα καλά τη «γαλάζια» διακυβέρνηση και να προκαλέσουν σοβαρούς κλυδωνισμούς σε αυτό το κομβικό χρονικό σημείο.
Από το 2019 και μετά, οπότε και ανέλαβε την εξουσία, ο πρωθυπουργός είχε στο επίκεντρο των προτεραιοτήτων του την ανάδειξη του ιδίου ως του πλέον αξιόπιστου πόλου σταθερότητας του πολιτικού συστήματος και της ΝΔ ως της απόλυτης εγγυήτριας της κοινωνικής ομαλότητας. Μια σειρά από επιτυχή αποτελέσματα σε ό,τι αφορά τη διαχείριση δύσκολων συγκυριών, από τον κορωνοϊό μέχρι την οικονομία και από την εξωτερική πολιτική μέχρι ορισμένες σημαντικές πτυχές της καθημερινότητας, σε συνδυασμό βεβαίως με την αδυναμία της αντιπολίτευσης (και κυρίως της κεντροαριστερής) να δώσει ισχυρά δείγματα γραφής σχετικά με τη συγκρότηση μιας εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης, έδωσαν στη σημερινή κυβέρνηση τη δυνατότητα να κερδίσει εμφατικά την επανεκλογή του 2023, αλλά και να εξακολουθεί να παίζει στο γήπεδο του εγχώριου κοινοβουλευτισμού χωρίς προφανή αντίπαλο.
Ωστόσο, στη διάρκεια της δεύτερης θητείας οι διαδοχικές κυβερνητικές αστοχίες και οι ως επί το πλείστον απογοητευτικές έως και τραγικές διαχειρίσεις μεγάλων ζητημάτων της επικαιρότητας εξάντλησαν γρήγορα μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο για τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση συνολικά, πολλά κορυφαία στελέχη της οποίας δεν αντιλήφθηκαν προς τα πού πάει το πράγμα ούτε μετά το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, κοιμώμενα τον ύπνο του δικαίου και της ασφάλειας που δημιουργούσε η πρωθυπουργική υπεροχή έναντι των άλλων πολιτικών αρχηγών.
Οι συνέπειες των καταστάσεων αυτών και δη της έλλειψης ανακλαστικών από την πλευρά του Μαξίμου και μιας μερίδας του υπουργικού συμβουλίου κατέστησαν την κυβέρνηση ευάλωτη έναντι των σοβαρών θεμάτων που προέκυψαν και τα οποία εκ προοιμίου θα συνιστούσαν δύσβατο πολιτικό μονοπάτι.
Το βασικό διακύβευμα της περιόδου αυτής είναι ότι πέραν των παραμέτρων που πρέπει να διερευνηθούν σε ΟΠΕΚΕΠΕ και Predator, με τις σχετικές συνέπειες να μην έχουν διαφανεί ακόμη στο σύνολό τους, αλλά και όσων συμβαίνουν στη δίκη των Τεμπών, στην οποία σαφώς επενδύονται πολλά από πολλούς, για στοχεύσεις και επιδιώξεις που ουδεμία σχέση έχουν με την εξεύρεση της αλήθειας, η κυβέρνηση θα πρέπει εν μέσω της συγκεκριμένης περιρρέουσας ατμόσφαιρας να θωρακίσει τη χώρα από τους κινδύνους που ήρθαν ή έρχονται από το μέτωπο της Μέσης Ανατολής.
Και το ερώτημα είναι αν υπό αυτές τις συνθήκες θα έχει την απαιτούμενη ευχέρεια κινήσεων. Το μόνο βέβαιο είναι πως το μείγμα αυτό είναι αν μη τι άλλο τόσο εκρηκτικό που φέρνει τους κυβερνώντες και δη την ηγεσία του Μεγάρου Μαξίμου προ μιας δύσκολης πραγματικότητας, από συνώνυμο της σταθερότητας να μετατραπεί σε συνώνυμο της αστάθειας και των αδιεξόδων. Σε αυτό το σενάριο θα πάνε στράφι οι κατακτήσεις των τελευταίων χρόνων και θα υποθηκευθεί το μέλλον της Ελλάδας σε ένα τόσο απαιτητικό και συνεχώς μεταβαλλόμενο διεθνές περιβάλλον. Η εικόνα που έχει διαμορφωθεί δεν αντιμετωπίζεται με επικοινωνιακά κόλπα ή τερτίπια αλλά με την άσκηση πολιτικής και την εξεύρεση αποτελεσματικών λύσεων, στοιχεία όπου ακόμη και η σημερινή πληγωμένη κυβέρνηση Μητσοτάκη εξακολουθεί να υπερέχει. Για να επέλθει όμως ο παράγων της ηρεμίας και ακολούθως να βρεθεί βηματισμός, θα πρέπει πριν από όλα να διατηρηθεί η εσωτερική συνοχή που πάντα κινδυνεύει όταν το σύστημα υφίσταται τόσους κραδασμούς. Όλοι λοιπόν εκείνοι οι μεγαλοσχήμονες που, μην έχοντας ιδέα για τον τρόπο με τον οποίο η ΝΔ άντεξε μέσα στον χρόνο και έγινε ο πιο σταθερός πυλώνας της Μεταπολίτευσης, κρίνουν από την άνεση της πολυθρόνας τους πρόσωπα και καταστάσεις, θα πρέπει να αντιληφθούν ότι πριν και πέρα από όλα θα πρέπει να εξασφαλίσουν από την αρχή την αμέριστη στήριξη… συγγενών και φίλων προτού επιχειρήσουν να απλωθούν και πάλι στην… ευρύτερη γειτονιά. Η ΝΔ όταν έχανε εκλογές, πρώτα είχε ηττηθεί εντός των τειχών και από τον κακό της εαυτό. Ως εκ τούτου, η κομματική ανθρωπογεωγραφία δεν είναι… εχθρός, όπως την παρουσιάζουν κάποιοι, αλλά ίσως το μοναδικό στήριγμα μέχρι νεωτέρας και ο απαραίτητος παράγων για να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις εκείνες που θα οδηγήσουν τον πρωθυπουργό στη διεκδίκηση των καθαρών λύσεων που λέγαμε παραπάνω και οι οποίες μοιραία έρχονται μέσω της κάλπης (ανεξαρτήτως του χρόνου που τελικώς θα στηθούν), πολλώ δε μάλλον σε περιόδους σαν και αυτές που συζητούμε. Διαφορετικά, θα δοθεί πάλι χώρος στο φάντασμα του λαϊκισμού και στο ενδεχόμενο της ακυβερνησίας, που, όπως λένε οι γνωρίζοντες, πολύ δύσκολα θα αφήσει τη χώρα χωρίς πληγές και μακροχρόνιες ασθένειες.
Eφημερίδα Απογευματινή
