Σε όποια στοιχηματική εταιρεία και αν καταφύγεις, όποια… πέτρα προγνωστικού και αν σηκώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη, η Ράγιο Βαγεκάνο αποτελεί (σε επίπεδο προβλέψεων) ακλόνητο φαβορί για την πρόκριση στα ημιτελικά του Conference League.
Βολική συνθήκη για την ΑΕΚ του Μάρκο Νίκολιτς να λογίζεται ως αουτσάιντερ, αλλά ποδοσφαιρικά ολοκληρωτικά αβάσιμη.
Δεδομένα η Ένωση μοιάζει να διαχειρίζεται καλύτερα τα «πρέπει» των αγώνων της όταν έχει απέναντί της αντιπάλους που συγκεντρώνουν περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας στα μάτια της φίλαθλης κοινής γνώμης.
Η ίδια ομάδα που πανηγύρισε τεράστια διπλά σε Φλωρεντία, Σαμψούντα ή που μόλις πριν από λίγες ημέρες άλωσε το «Γεώργιος Καραϊσκάκης» τα έκανε ουκ ολίγες φορές μαντάρα (ή κινδύνευσε σοβαρά να τα θαλασσώσει) όποτε κλήθηκε να κουβαλήσει τον τίτλο του φαβορί. Θυμηθείτε απλώς τα παιχνίδια με τη Σάμροκ, την Κραϊόβα, τον Βόλο, ακόμη και με την Ηλιούπολη στο Κύπελλο.
Στα δύσκολα όμως οι «κιτρινόμαυροι» επιδεικνύουν σπάνιο χαρακτήρα, που όμοιό τους είχαν να εμφανίσουν πάρα πολλά χρόνια, κυρίως στα ευρωπαϊκά ταξίδια τους.
Ως αουτσάιντερ του ζευγαριού με τους «ερυθρόλευκους» της Μαδρίτης, λοιπόν, η ΑΕΚ εμφανίζει περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας. Γιατί όμως πρέπει να θεωρούμε τη Ράγιο Βαγεκάνο φαβορί του συγκεκριμένου διπλού προημιτελικού;
Γιατί πρέπει να λογίζεται ως επικρατέστερη ομάδα να φτάσει ένα βήμα από τον τελικό της Λειψίας αυτή που τερμάτισε πέμπτη στη League Phase του Conference και όχι εκείνη που την προσπέρασε κατά δύο θέσεις;
Με εξαίρεση την κάκιστη προϊστορία των ελληνικών συλλόγων απέναντι σε εκπροσώπους της Ισπανίας στις διοργανώσεις της UEFA, δεν υπάρχει άλλη παράμετρος που να καθιστά αουτσάιντερ του ζευγαριού την επίδοξη πρωταθλήτρια Ελλάδας. Να τις βάλουμε κάτω μία προς μία;
Η «κιτρινόμαυρη» δυναμική
Την ώρα που η ΑΕΚ παραμένει αήττητη στο ελληνικό πρωτάθλημα από τα τέλη Οκτωβρίου και προβάλλει ως αδιαφιλονίκητο φαβορί για να κόψει πρώτη το νήμα του τερματισμού, η Ράγιο Βαγεκάνο βρίσκεται μόλις και μετά βίας στη 13η θέση της La Liga, σε απόσταση δύο νικών από τη ζώνη του υποβιβασμού.
Επιπλέον, όσο προχωρούμε στα τελικά στάδια των Κυπέλλων Ευρώπης βαραίνει περισσότερο η πείρα των συλλόγων σε διεθνές επίπεδο. Ποιες είναι οι παραστάσεις της Ράγιο ακόμη και στο επίπεδο διοργανώσεων όπως το Conference League, που είναι ανταγωνιστικές, αλλά δεν συγκρίνονται σε δυσκολία με το Champions ή το Europa League: Μηδενικές!
Η φετινή είναι μόλις η δεύτερη ευρωπαϊκή παρουσία της συνοικιακής Ράγιο, μίας ομάδας που έχει μάθει να ζει και να επιβιώνει στη σκιά των ζάπλουτων συμπολιτισσών της, της Ρεάλ και της Ατλέτικο.
Και για να συναντήσουμε την προηγούμενη πρέπει να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω στις αρχές του 21ου αιώνα, στη σεζόν 2000-01, όταν έφτασε ξανά στα προημιτελικά τού τότε Κυπέλλου UEFA, αλλά αποκλείστηκε από τη συμπατριώτισσά της Αλαβές.
Να συγκρίνουμε τα αποτελέσματα των δύο αντιπάλων στο φετινό Conference; Με εξαίρεση το πρώτο και το τελευταίο παιχνίδι της League Phase απέναντι σε Σκεντίγια και Ντρίτα, η Ράγιο δεινοπάθησε στις υπόλοιπες αναμετρήσεις που έδωσε. Ηττήθηκε από τη Σλόβαν Μπρατισλάβας, αναδείχθηκε ισόπαλη με τη Χάκεν, ενώ κέρδισε με τα χίλια ζόρια τις Λεχ Πόζναν και Γιαγκελόνια.
Η συνολική εικόνα της δηλαδή δεν παραπέμπει σε κάποια εκπρόσωπο της La Liga που τρομάζει με τις επιδόσεις της. Ούτε καν σε μια ομάδα τύπου Μπέτις ή Θέλτα, τις οποίες αντιμετώπισαν τους προηγούμενους μήνες οι ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκός.
Αν λοιπόν έπρεπε σώνει και ντε να επιλέξουμε φαβορί, αυτή δεν θα ήταν η Ράγιο αλλά η ΑΕΚ. Αν και το ζευγάρι μοιάζει να ισορροπεί στο απόλυτο 50%-50%!
Eφημερίδα Απογευματινή
