Με κάθε σεβασμό και απόλυτη κατανόηση στο βαρύ πένθος της κυρίας Καρυστιανού δεν μπορώ να μη συμμεριστώ, με όσα τελευταίως έχει πει, την άποψη μεγίστης πλειοψηφίας της κοινωνίας. Ότι οι ενέργειές της δείχνουν ότι έχει εκμεταλλευθεί τον πόνο της (ασφαλώς παρασυρμένοι απ’ όσους θέλουν να εκμεταλλευθούν την ίδια) προκειμένου να αλλάξει καριέρα. Και να μπει στον ελκυστικό για πολλούς χώρο της πολιτικής.
Η τελευταία αποστροφή, σε αντιπολιτευτικό βεβαίως τόνο της εν λόγω κτυπημένης από τη μοίρα μητέρας, αφορούσε τις… γερμανικές αποζημιώσεις, και την απραξία, υποτίθεται της κυβέρνησης, να τις απαιτήσει. Να αντιπαρέλθουμε το γεγονός ότι κάποιος από αυτούς που τη συμβουλεύουν και που προφανώς έχει μεγαλύτερη γνώση του θέματος, θα έπρεπε να της εξηγήσει όλη την προϊστορία τους, καθώς και τους λόγους που παρά τις προσπάθειες όλων των κυβερνήσεων, προδικτατορικώς αλλά και στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, η καταβολή των αποζημιώσεων δεν ευοδώθηκε. Όμως στη σκέψη των υπολοίπων πολιτών -και πάντως στη σκέψη όσων δεν τους τη σκοτίζει ο κομματικός φανατισμός- υπάρχει το ερώτημα τι είδους λογική σχέση μπορεί να έχουν οι γερμανικές αποζημιώσεις με τη δικαιολογημένη απαίτηση της μητέρας αυτής να δικαιωθεί δικαστικά για την άδικη απώλεια του παιδιού της;
Προφανώς καμία. Και το τελευταίο αυτό αντιπολιτευτικό επιχείρημα της κυρίας Καρυστιανού είναι που αποκαλύπτει πως -επαναλαμβάνουμε καθ΄ υπόδειξιν όσων αποφάσισαν να την εκμεταλλευθούν- η ίδια εθεώρησε ευκαιρία τη δημοτικότητα που απέκτησε αίφνης εξαιτίας του πόνου που έχει υποστεί, ώστε να μπει στον πολιτικό στίβο, τον πολλά υποσχόμενο!
Όμως θα έπρεπε να διερωτηθεί αν σταδιακά η αποκάλυψη αυτή και τα όσα έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται η ελληνική κοινωνία της αφαιρεί, τελικώς, αντί να της αποφέρει κέρδη. Διότι η ελληνική κοινωνία δεν είναι ευαίσθητη μόνο απέναντι σε εκείνους που τους κτυπάει αλύπητα η μοίρα. Είναι το ίδιο ευαίσθητη, με μία ευαισθησία που πυροδοτεί αρνητικές στάσεις, και απέναντι σε εκείνους που καταλαβαίνει ότι εκμεταλλεύονται τη δικαιολογημένη συμπάθειά της, ώστε να επιτύχουν διαφορετικούς στόχους από αυτούς που θα έπρεπε να επιδιώκουν. Και με τους οποίους έγιναν γνωστοί και για τους οποίους έγιναν συμπαθείς στην κοινή γνώμη.
Ήδη, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν μειωμένη αποδοχή από τους πολίτες της καθόδου της κυρίας Καρυστιανού στην πολιτική. Χώρια που θα έπρεπε εξαρχής αυτή να συνειδητοποιήσει ότι η όποια θετική αντίδραση, έστω και του μικρού τμήματος της κοινής γνώμης, στο ενδεχόμενο να κάνει κόμμα, ήταν απλώς μία αντανακλαστική αντίδραση όσων θεωρούν ότι με κάθε μέσο πρέπει να φύγει η σημερινή κυβέρνηση από την εξουσία. Και προφανώς με τέτοιους οπαδούς δεν αρκεί να κάνεις καριέρα στην πολιτική. Πέραν του ότι εντός του πολιτικού στίβου ασυναρτησίες όπως αυτές που εκστομίζει τώρα είναι αφορμή γρήγορης αποβολής της από τον χώρο στον οποίον ονειρεύεται να μπει.
Εφημερίδα Απογευματινή
