Είναι ωραίο να ανοίγει μια συζήτηση για το πώς θα διαχειριστούμε τη σχέση των ανηλίκων με τα social media. Θα μου πείτε, μα αυτό το κάνει η κυβέρνηση, γιατί στριμωγμένη από τον ΟΠΕΚΕΠΕ Νο 1, 2, ίσως και 3, ή τις υποκλοπές επιχειρεί επικοινωνιακό αντιπερισπασμό. Αλλάζει την ατζέντα και ρίχνει στον δημόσιο διάλογο την απαγόρευση της πρόσβασης των κάτω των 15 ετών στις λατρεμένες πλατφόρμες τους.
Το επιχείρημα της αντιπολίτευσης μπορεί να έχει βάση. Μπορεί η κυβέρνηση, όντως, να επιχειρεί έναν αντιπερισπασμό. Όμως, αν αυτή είναι η πραγματική της επιδίωξη, θα βγει διπλά χαμένη. Πρώτον γιατί το πρόβλημα απασχολεί σχεδόν κάθε οικογένεια με ανήλικα παιδιά. Γίνεται ένας καθημερινός αγώνας στα σπίτια για «να κλείσει το ρημάδι» το smartphone. Μάχες δίνονται καθημερινά και στις σχολικές αίθουσες, παρά τις απαγορεύσεις και τους περιορισμούς. Δεύτερον γιατί, αν οι εξαγγελίες μείνουν στα χαρτιά, θα έρθει στο τέλος και ο σχετικός λογαριασμός (στην κάλπη).
Αλλά και η αντιπολίτευση -κυρίως τα κόμματα που διαθέτουν κυβερνητική εμπειρία- έχουν μια ευκαιρία να εκθέσουν την κυβέρνηση με έναν διαφορετικό τρόπο από αυτόν που γίνεται καθημερινά: Ένα μπρα ντε φερ ομιλιών, προβλέψιμων δηλώσεων. Ένα μπαράζ εναλλασσόμενων αναρτήσεων για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τις υποκλοπές, τη δίκη για τα Τέμπη – και όλα αυτά εναλλάξ, ανάλογα με τη συγκυρία. «Τα κόμματα της αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ και Αριστερά) να μην παγιδευτούν στην ευκολία της μονοθεματικής καταγγελίας και των σκανδάλων και αγνοήσουν τα μεγάλα προβλήματα του ελληνικού λαού… να μη δίνουν απλοϊκές απαντήσεις σε πολύ σύνθετα προβλήματα», έλεγε ο Μίμης Ανδρουλάκης σε συνέντευξή του στο Mega το βράδυ του Σαββάτου.
Δεν λέει κανείς να σιγάσει η κριτική στην κυβέρνηση για τα ανομήματά της. Όμως, κατά την άποψή μου, η εξάρτηση των ανηλίκων από τις ψηφιακές πλατφόρμες και ο εθισμός τους σε αυτές είναι επίσης μείζον θέμα. Όπως και το δημογραφικό, που το αναφέρουμε πού και πού και το προσπερνάμε. Όπως και η ποιότητα της εργασίας – αυτό που η κυβέρνηση έλεγε ότι δεν είναι στόχος μόνο να διασφαλίζεται η εργασία, αλλά και να είναι αξιοπρεπής. Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι επτά στους δέκα μισθωτούς είναι έτοιμοι να φύγουν από την επιχείρηση όπου δουλεύουν μόλις τους δοθεί καλύτερη ευκαιρία.
Η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη από το καθημερινό πολιτικό «μεροδούλι, μεροφάι». Όποιος το αντιληφθεί θα κάνει ένα μεγάλο άλμα μπροστά. Στην εποχή μας.
Εφημερίδα Απογευματινή
