Μια φορά κι έναν καιρό, πίσω στα µέσα της δεκαετίας του ’90, η πόλη του Λεβερκούζεν αποτελούσε αναπόσπαστο κοµµάτι των αναµνήσεων των φίλων του Ολυµπιακού λόγω µπάσκετ και όχι ποδοσφαίρου. Κάθε βραδιά στο Λεβερκούζεν (όπως τραγουδούσαν εκείνη την εποχή οι Πυξ Λαξ µε τον Γιώργο Νταλάρα) ήταν ξεχωριστή και κάθε άνοδος της «ερυθρόλευκης αρµάδας» του Ιωαννίδη, του Πάσπαλι, του Φασούλα, του Τάρλατς και του Τόµιτς αποτελούσε για τους Ελληνες οµογενείς ετήσιο θεσµό! Τα παιχνίδια απέναντι στην τοπική Μπάγερ του Κοχ, του Χάρνις και του Βελπ διεξάγονταν µπροστά σε χιλιάδες γαλανόλευκες σηµαίες και το µικρό γηπεδάκι της Ντοπάτκα Χάλε µεταµορφωνόταν σε µινιατούρα του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας.
Ολα αυτά µέχρι την έλευση του 21ου αιώνα. Γιατί από τις 18 Σεπτεµβρίου 2002 το όνοµα «Λεβερκούζεν» κοσµεί µε χρυσά γράµµατα τη Βίβλο του Θρύλου του µεγάλου λιµανιού όχι όµως σε… πορτοκαλί, αλλά σε ασπρόµαυρο φόντο. Οσα χρόνια κι αν περάσουν, όση άµµος κι αν κυλήσει στην κλεψύδρα της «ερυθρόλευκης» ιστορίας, εκείνο το βράδυ στη Ριζούπολη θα µνηµονεύεται πάντα ως σηµείο αναφοράς στην εγκυκλοπαίδεια των µεγαλύτερων και πιο αλησµόνητων θριάµβων του δαφνοστεφανωµένου εφήβου. Ολυµπιακός – Λεβερκούζεν 6-2! Η νύχτα που ο Ολυµπιακός ταπείνωσε την τότε εν ενεργεία φιναλίστ του Champions League. «∆ύο λεπτοµέρειες δεν θυµούνται οι περισσότεροι φίλαθλοι από εκείνη τη βραδιά. Πρώτον, ότι οι Γερµανοί είχαν αγωνιστεί στον µεγάλο τελικό της διοργάνωσης µόλις πριν από τέσσερις µήνες, έχοντας ηττηθεί από τη Ρεάλ και, δεύτερον, ότι πριν δεχτούν έξι γκολ είχαν προηγηθεί στο σκορ».
Ο mr. Eurogoal του Θρύλου
Τα παραπάνω λόγια ανήκουν σε έναν ποδοσφαιριστή-θρύλο του Ολυµπιακού, το όνοµα του οποίου βρίσκεται χαραγµένο φαρδύ-πλατύ σε όποια πέτρα ευρωπαϊκής επιτυχίας του Ολυµπιακού κι αν σηκώσεις προερχόµενη από τη δεκαετία του ’90 και τα χρόνια του Millennium. Το πρώτο «ερυθρόλευκο» γκολ στην ιστορία του Champions League; Αυτός! Το θρυλικό γκολ στο Ζάγκρεµπ που χάρισε στον Ολυµπιακό την πρώτη του πρόκριση σε προηµιτελικά του πάλαι ποτέ Κυπέλλου Πρωταθλητριών; Πάλι αυτός! Ενα όνοµα, δεκάδες αναµνήσεις: Στέλιος Γιαννακόπουλος. Ενας από τους µεγάλους πρωταγωνιστές (µαζί µε τον Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς) εκείνου του αλησµόνητου 6-2 µε τη Λεβερκούζεν, που µνηµονεύεται ακόµη και σήµερα όχι µόνο εντός Πειραιά, αλλά και στα γραφεία της UEFA στη Νιόν. «Θυµάµαι πόσο πολύ είχε συζητηθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη εκείνο το αποτέλεσµα. Ηταν σοκαριστικό! Κανείς δεν µπορούσε να διανοηθεί ότι µια ελληνική οµάδα µπορούσε να συντρίψει µε εξάρα µία από τις πιο ισχυρές οµάδες εκείνης της περιόδου. Επειτα από χρόνια έµαθα ότι στην UEFA το συγκεκριµένο παιχνίδι χρησιµοποιήθηκε αρκετές φορές ως παράδειγµα απέναντι σε φωνές που ζητούσαν τη µετατροπή του Champions League σε κλειστή λίγκα των µεγάλων δυνάµεων.
Πάντα η γοητεία της επικράτησης του ∆αυίδ επί του Γολιάθ γοητεύει. Και κακά τα ψέµατα, το 2002 εµείς ήµασταν ο ∆αυίδ και η Λεβερκούζεν ο Γολιάθ», ξετυλίγει
το κουβάρι των αναµνήσεων ένας από τους κορυφαίους ακραίους επιθετικούς στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, µη µπορώντας βέβαια να πιστέψει πόσο αδυσώπητα κυλά ο χρόνος…
«Μου φαίνεται απίστευτο ότι µιλάµε για εκείνο το παιχνίδι µε τους Γερµανούς σαν να είναι ρετρό! Θυµάµαι, όταν βρισκόµασταν στα ντουζένια µας στον Ολυµπιακό, τα λόγια που µας έλεγαν παλαίµαχοι ποδοσφαιριστές που είχαν δοξάσει την οµάδα τις δεκαετίες του ’60 και του ’70: “Να ευχαριστιέστε την κάθε σας µέρα, γιατί θα περάσουν τα χρόνια, θα κλείσετε την καριέρα σας και δεν θα καταλάβετε για πότε συνέβη”. Πόσο δίκιο είχαν… Οπως τότε οι δικές τους αφηγήσεις για τα παιχνίδια µε την Αντερλεχτ, την Κάλιαρι και τη Σέλτικ έµοιαζαν στα δικά µας µάτια µε βουτιά σε ένα άγνωστο µακρινό παρελθόν, έτσι και σήµερα νέοι άνθρωποι 20 και 25 ετών δεν έχουν ζήσει καν το δικό µας παιχνίδι µε τους Γερµανούς, 24 ολόκληρα χρόνια! Πότε πέρασαν, ρε γαµώτο…».
«Εξωπραγµατικό ήταν µόνο το σκορ»
Αυθεντικός, απλός και πάντα αποφεύγοντας τα µεγάλα λόγια και τις φανφάρες (στοιχείο που τον ακολουθούσε καθ’ όλη τη διάρκεια της σπουδαίας του καριέρας) ο Στέλιος Γιαννακόπουλος παραδέχεται ότι δεν θυµάται ιδιαίτερες λεπτοµέρειες από εκείνο το ονειρεµένο βράδυ. «Ενδεχοµένως να σας εκπλήξω µε αυτό που θα σας πω, αλλά δεν συνέβη κάτι το εξαιρετικά σηµαντικό εκείνο το βράδυ, τουλάχιστον στα δικά µας µάτια. Προφανώς το σκορ ξέφυγε σε επίπεδα εκτός λογικής, αλλά το παιχνίδι µε τη Λεβερκούζεν δεν διέφερε ιδιαίτερα απ’ όλα τα υπόλοιπα που δίναµε στο Champions League. Μόνο το σκορ ήταν εξωπραγµατικό! Ηταν η έκτη διαδοχική σεζόν που συµµετείχαµε στη διοργάνωση και ήµασταν πλέον µπαρουτοκαπνισµένοι και απόλυτα εξοικειωµένοι στις ανάγκες και τις δυσκολίες της», παραδέχεται ο πρωταθλητής Ευρώπης του 2004 και συνεχίζει: «Θυµάµαι, για παράδειγµα, πώς νιώθαµε όλοι τον Σεπτέµβριο του 1997 πριν δώσουµε το πρώτο µας παιχνίδι στο Champions League απέναντι στην Πόρτο. Μπορώ να σας περιγράψω λεπτό προς λεπτό κάθε λεπτοµέρεια των ωρών που προηγήθηκαν. Τι κάναµε στο “Ουράνιο Τόξο”, το ξενοδοχείο στα βόρεια προάστια που µέναµε όταν χρησιµοποιούσαµε για έδρα το ΟΑΚΑ, πού κάναµε χαλάρωµα το πρωινό του αγώνα, τι συζητάγαµε στη διαδροµή προς το γήπεδο. Με τη Λεβερκούζεν θυµάµαι µόνο στιγµές του παιχνιδιού».
Champions League όπως… Μουντιάλ
Πώς γράφτηκε, όµως, η θρυλική ιστορία εκείνη την αλησµόνητη νύχτα της 18ης Σεπτεµβρίου 2022; «Αρχικά είχαµε µεγάλη εµπιστοσύνη στις δυνατότητές µας. Ηταν µια περίοδος στο ξεκίνηµα της σεζόν που πατάγαµε πολύ καλά στα πόδια µας. Τα παιχνίδια του Champions League είναι πάντα ιδιαίτερα. Προσωπικά τα αντιµετώπιζα λες και αγωνιζόµουν µε την εθνική οµάδα σε Μουντιάλ. Κακά τα ψέµατα, στην Ευρώπη γράφεται διαχρονικά ιστορία! Οι παίκτες γνωρίζουν ότι εκεί είναι η βιτρίνα της καριέρας τους, εκεί θα τους δουν σκάουτερ. Και όσο σηµαντικοί κι αν είναι οι εγχώριοι τίτλοι, οι αναµνήσεις από µεγάλες ευρωπαϊκές στιγµές µένουν ανεξίτηλες στον χρόνο. Υπάρχει περίπτωση να ξεχάσει κανείς Ολυµπιακός την κατάκτηση του Conference; Υπάρχει περίπτωση να µη θυµάται φίλος της οµάδας µας το παιχνίδι µε τον Αγιαξ στο ΟΑΚΑ τη σεζόν που φτάσαµε µία ανάσα από τα ηµιτελικά;», αφηγείται ο Στέλιος Γιαννακόπουλος, προτού αναφερθεί σε µικρές, αλλά σηµαντικές λεπτοµέρειες, που έφεραν το επικό 6-2 επί της Λεβερκούζεν.
«Επαιξε ρόλο και η Ριζούπολη. Εµείς την είχαµε συνηθίσει, οι Γερµανοί δυσκολεύτηκαν αρκετά να προσαρµοστούν στις ιδιαιτερότητες ενός τόσο µικρού γηπέδου. Ξέρεις, από το πρώτο λεπτό αισθανόµασταν καλύτεροι. Γι’ αυτό και αντιδράσαµε τόσο άµεσα και τόσο ώριµα στο πρώτο γκολ που δεχτήκαµε, κι ας προήλθε από δικό µας, παιδαριώδες λάθος. Οπως λέγαµε στα αποδυτήρια γελώντας, εφτά γκολ είχαµε πετύχει εκείνο το βράδυ, απλά το ένα ήταν σε λάθος εστία. Το παν, όµως, ήταν η δική µας αυτοπεποίθηση. ∆εν πρέπει να µασάς σε τόσο σπουδαία παιχνίδια. Πρέπει να έχεις εµπιστοσύνη στις δικές σου δυνατότητες», υπογραµµίζει ο σκόρερ του δεύτερου «ερυθρόλευκου» γκολ της βραδιάς.
«Αλήθεια σε ποια θέση του ranking των ευρωπαϊκών γκολ του Στέλιου Γιαννακόπουλου τοποθετείς την κεφαλιά µε την οποία νίκησες Λούσιο και Τζούριτς;», θέσαµε το ερώτηµα στον χρυσό εκτελεστή του Ολυµπιακού. «∆ύσκολο να απαντήσω. Αν πάντως έκανα κορνίζα δύο ευρωπαϊκά µου γκολ, το ένα -αυτό µε την Πόρτο στο πρώτο µας παιχνίδι στο Champions League- θα το είχα στο υπνοδωµάτιό µου λόγω της ιστορικότητάς του και ο δεύτερο, µε την Κροάσια στο Ζάγκρεµπ, δίπλα στο τζάκι… να µου θυµίζει το κρύο που είχαµε φάει εκείνο το βράδυ»…
Το ζητούµενο, βέβαια, για τους φίλους του Ολυµπιακού, λίγα 24ωρα πριν από τον «τελικό» πρόκρισης µε τη Λεβερκούζεν στη League Phase του φετινού Champions League, είναι αν οι «ερυθρόλευκοι» του Χοσέ Λουίς Μεντιλίµπαρ θα µπορέσουν να πανηγυρίσουν άλλη µια ιστορική νίκη επί της γερµανικής οµάδας. «Πάντα παίζει ρόλο η φόρµα της κάθε οµάδας σε τόσο σπουδαία παιχνίδια, χωρίς βέβαια αυτό να σηµαίνει ότι το συγκεκριµένο στοιχείο εγγυάται την επιτυχία ή την αποτυχία σου. Γι’ αυτό πολλές φορές βλέπουµε συλλόγους να µην πηγαίνουν καθόλου καλά στις εγχώριες λίγκες και να πετάνε στην Ευρώπη. Νοµίζω, λοιπόν, ότι ο Ολυµπιακός θα έχει την ευκαιρία να διεκδικήσει τη δυνατότητα πρόκρισης όχι επειδή η Λεβερκούζεν δεν είναι φέτος στην περσινή της αγωνιστική κατάσταση, αλλά επειδή ο ίδιος έχει αποκτήσει συγκεκριµένη ταυτότητα και πολύ ισχυρό χαρακτήρα, ανεξαρτήτως του αντιπάλου που αντιµετωπίζει», εκτιµά ο «Stelios», δίνοντας και τη δική του εξήγηση για την κοσµογονία που συντελείται στο λιµάνι.
«Νοµίζω ότι η εξήγηση για την ευρωπαϊκή εκτόξευση του Ολυµπιακού επικεντρώνεται σε µία λέξη: επενδύσεις! Από τα χρόνια του κυρίου Κόκκαλη µέχρι τη σηµερινή εποχή του κυρίου Μαρινάκη ο Ολυµπιακός έχει επενδύσει δισεκατοµµύρια για να αναπτυχθεί ως οργανισµός. Εχει επενδύσει τεράστια οικονοµικά ποσά στο έµψυχο δυναµικό του, σε υλικοτεχνικές υποδοµές, στη στελέχωση του οργανισµού. Τα τελευταία χρόνια εισπράττει απλά τους καρπούς της επένδυσής του. Οποιος επενδύει και πιστεύει στο πλάνο του αργά ή γρήγορα θα δικαιωθεί»…
Ριζούπολη, 18.9.2002 – «Γεώργιος Καραϊσκάκης», 20.1.2026. ∆ύο παιχνίδια απέναντι στον ίδιο αντίπαλο µε 8.525 µέρες διαφορά και ένα κοινό ζητούµενο: να προστεθεί ξανά στην «ερυθρόλευκη» Βίβλο δίπλα στο όνοµα Λεβερκούζεν η λέξη «έπος»!
Κυριακάτικη Απογευματινή
