Η συζήτηση γύρω από το VAR αναζωπυρώθηκε το Σαββατοκύριακο, με αφορμή αμφιλεγόμενες διαιτητικές αποφάσεις σε Αγγλία και Ιταλία. Όπως επισημαίνει σε ανάλυσή του το «The Athletic», η απουσία της τεχνολογίας σε συγκεκριμένες περιπτώσεις έφερε στο προσκήνιο το κατά πόσο οι διαιτητές έχουν πλέον συνηθίσει να λειτουργούν με την «ασφάλεια» της επανεξέτασης.
Αγγλικό Κύπελλο: Τρεις κρίσιμες φάσεις χωρίς VAR
Στην αναμέτρηση της Newcastle United με την Aston Villa για το FA Cup (3-1), ο διαιτητής Chris Kavanagh κλήθηκε να πάρει σημαντικές αποφάσεις χωρίς τη συνδρομή του VAR, το οποίο δεν χρησιμοποιείται μέχρι τον πέμπτο γύρο της διοργάνωσης.
Το γκολ του Tammy Abraham για τη Βίλα φαίνεται πως προήλθε από θέση οφσάιντ, χωρίς όμως να υπάρξει δυνατότητα επανεξέτασης. Σε άλλη φάση, ο Lucas Digne τιμωρήθηκε με κίτρινη κάρτα για μαρκάρισμα, αν και τα ριπλέι έδειξαν πως ενδεχομένως να δικαιολογούνταν αποβολή. Επιπλέον, χέρι του ίδιου παίκτη εντός περιοχής τιμωρήθηκε μόνο με φάουλ και όχι με πέναλτι.
Παρότι οι αποφάσεις αυτές δεν άλλαξαν την τελική έκβαση του αγώνα, οι υποστηρικτές της τεχνολογίας επιμένουν πως το ζήτημα δεν είναι το αποτέλεσμα, αλλά η ορθότητα των κρίσεων.
Serie A: Αποβολή και συγγνώμη
Παρόμοια συζήτηση προκάλεσε και η αναμέτρηση της Juventus με την Inter στη Serie A. Ο Pierre Kalulu αποβλήθηκε με δεύτερη κίτρινη κάρτα για φάουλ στον Alessandro Bastoni. Αν και το VAR λειτουργούσε κανονικά, δεν είχε δικαίωμα παρέμβασης, καθώς οι δεύτερες κίτρινες δεν επανεξετάζονται.
Η φάση χαρακτηρίστηκε εκ των υστέρων «προφανώς λανθασμένη», με τον επικεφαλής διαιτησίας να ζητά συγγνώμη και να ασκεί κριτική σε όσους, όπως ανέφερε, επιχειρούν να επηρεάσουν το έργο των διαιτητών.
Ποδοσφαιρική επιστροφή στο παρελθόν;
Οι τέσσερις επίμαχες αποφάσεις σε δύο αγώνες εκτιμάται πως πιθανότατα θα είχαν διορθωθεί μέσω VAR. Αυτό ενισχύει το επιχείρημα υπέρ της τεχνολογίας.
Ωστόσο, η απουσία της έφερε και μια διαφορετική εμπειρία: ένα παιχνίδι χωρίς μεγάλες διακοπές και πολύλεπτες αναλύσεις φάσεων. Λάθη έγιναν, όπως συνέβαινε πάντα στο ποδόσφαιρο. Το ερώτημα που επανέρχεται είναι αν το άθλημα μπορεί — ή θέλει — να επιστρέψει σε εκείνη την εποχή, όπου η ανθρώπινη κρίση είχε τον τελευταίο λόγο.
