Η νέες οδηγίες αναφέρουν ότι οι ανησυχίες σχετικά με τους κινδύνους συγγενών ασθενειών είναι «υπερβολικές» και «αδικαιολόγητες», με την αιτιολογία ότι «το 85-90% των ζευγαριών που είναι ξαδέλφια δεν έχουν παιδιά με προβλήματα υγείας».
Ο εθνικός μέσος όρος για τα παιδιά χωρίς προβλήματα υγείας είναι 98%.
Παραδεχόμενη ότι υπάρχουν κάποιοι «κίνδυνοι για την υγεία των παιδιών που συνδέονται με το γάμο μεταξύ στενών συγγενών», η οδηγία αναφέρει ότι αυτοί πρέπει να «εξισορροπούνται με τα πιθανά οφέλη… από αυτήν την πρακτική γάμου». Ενώ ο γάμος μεταξύ συγγενικών προσώπων – αρκετά συνηθισμένος στην πακιστανική κοινότητα – μπορεί να προσφέρει «οικονομικά οφέλη» καθώς και «συναισθηματικές και κοινωνικές σχέσεις» και «κοινωνικό κεφάλαιο», αναφέρει το έγγραφο.
Προσθέτει ότι το προσωπικό δεν θα πρέπει να «στιγματίζει» τις γυναίκες που κατάγονται κυρίως από τη νοτιοανατολική Ασία ή τις μουσουλμάνες γυναίκες που αποκτούν παιδί με τον ξάδελφό τους, επειδή η πρακτική αυτή είναι «απολύτως φυσιολογική» σε ορισμένες κουλτούρες.
Oι επικριτές κατηγόρησαν το NHS ότι κάνει τα στραβά μάτια σε μια «αδικαιολόγητη πολιτιστική πρακτική».
Ο Ρίτσαρντ Χόλντεν, βουλευτής των Συντηρητικών που κάνει εκστρατεία για την απαγόρευση του γάμου μεταξύ ξαδέλφων, δήλωσε: «Ο γάμος μεταξύ πρώτων ξαδέλφων δεν προσφέρει κανένα όφελος, παρά μόνο τεράστια μειονεκτήματα για την υγεία, την ευημερία, τα ατομικά δικαιώματα και τη συνοχή της κοινωνίας μας.»
Ο καθηγητής της Οξφόρδης και διευθυντής του ερευνητικού ινστιτούτου Pharos Foundation, Πάτρικ Νας, δήλωσε: «Αυτό ισοδυναμεί με τη σύσταση κατανάλωσης αλκοόλ και του καπνίσματος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης για τις ηρεμιστικές τους επιδράσεις, ενώ παραβλέπονται οι απολύτως φρικτές συνέπειες για τη μητέρα και το παιδί. Δεν υπάρχει καμία απολύτως αιτιολογία ή δικαιολογία γι’ αυτό. Ντροπή στους συγγραφείς και ντροπή στην κυβέρνηση που αρνείται να απαγορεύσει αυτήν την αδικαιολόγητη πολιτιστική πρακτική.»
Η οδηγία εκπονήθηκε στο πλαίσιο του Προγράμματος Μετασχηματισμού Μητρότητας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (NHS) της Αγγλίας, το οποίο στοχεύει στη μείωση του αριθμού των θνησιγενών γεννήσεων, των νεογνικών και μητρικών θανάτων και των εγκεφαλικών κακώσεων κατά το ήμισυ έως το 2030.
Το έγγραφο, το οποίο χρησιμοποιείται για την εκπαίδευση των μαιών, αναφέρει ότι «η αποθάρρυνση του γάμου μεταξύ ξαδέλφων είναι ανάρμοστη» και θα ήταν «αποξενωτική και αναποτελεσματική». Προσθέτει επίσης: «Ο αυξημένος κίνδυνος γενετικών παθήσεων μεταξύ των απογόνων ζευγαριών που είναι στενοί συγγενείς έχει συχνά υπερτονιστεί… με αποτέλεσμα τα άτομα να αισθάνονται ντροπή και πως κατηγορούνται.» Ο οδηγός αναφέρει ότι «το 85-90% των ζευγαριών που είναι ξαδέλφια δεν αποκτούν παιδιά με προβλήματα υγείας» και προσθέτει: «Έχει διαπιστωθεί ότι οι Πακιστανίδες που έχουν συνάψει γάμους με ξαδέλφους συγκρίνονται ευνοϊκά με τις γυναίκες σε γάμους με άτομα με τα οποία δεν είναι συγγενείς».
Υποστηρίζει ότι «ο γάμος με άτομα εντός της οικογένειας μπορεί να προσφέρει οικονομική και κοινωνική ασφάλεια σε ατομικό, οικογενειακό και ευρύτερο συγγενικό επίπεδο». Ο κίνδυνος, λέει ο οδηγός, έχει «υπερτονιστεί» και έχει υπάρξει «αδικαιολόγητη, περιορισμένη εστίαση στον γάμο μεταξύ στενών συγγενών».
Ο καθηγητής Οικονομικής Ψυχολογίας στο London School of Economics, Μάικλ Μουθουκρίσνα, δήλωσε: «Όταν ο γάμος περιορίζεται στα μέλη της οικογένειας, οι κοινότητες απομονώνονται περισσότερο, περιορίζοντας την κοινωνική ενσωμάτωση.
Αυτή η απομόνωση είναι που επέτρεψε την υπερεκπροσώπηση της ριζοσπαστικοποίησης και των συμμοριών αποπλάνησης.
Η κανονικοποίηση του γάμου μεταξύ ξαδέλφων δεν βοηθά ούτε τις μητέρες ούτε τα μωρά που επηρεάζονται από τους καλά τεκμηριωμένους κινδύνους για την υγεία από την επαναλαμβανόμενη ενδογαμία.»
Η Mail on Sunday έχει διαπιστώσει στο παρελθόν ότι στις περιοχές του Ηνωμένου Βασιλείου όπου τελούνται γάμοι μεταξύ ξαδέλφων υπάρχουν σημαντικά περισσότερες πιθανότητες υποβολής αιτημάτων για επιδόματα – λόγω των υψηλότερων επιπέδων γενετικών ανωμαλιών. Πέρυσι, η Daily Mail αποκάλυψε ότι οι θάνατοι περισσότερων από δύο παιδιών την εβδομάδα στην Αγγλία σχετίζονται με τη στενή συγγένεια των γονέων τους.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι έως και το 20% των παιδιών που νοσηλεύονται για συγγενή προβλήματα σε πόλεις όπως η Γλασκώβη και το Μπέρμιγχαμ είναι πακιστανικής καταγωγής, σε σύγκριση με το 4% του ευρύτερου πληθυσμού – και η θεραπεία αυτών των προβλημάτων κοστίζει δισεκατομμύρια στο NHS.
Εκπρόσωπος του NHS δήλωσε: «Το NHS αναγνωρίζει απολύτως τους γενετικούς κινδύνους των συγγενικών σχέσεων και όταν οι άνθρωποι σκέφτονται να συνάψουν τέτοιες σχέσεις, προσφέρουμε παραπομπή σε υπηρεσίες γενετικής, ώστε τα άτομα να κατανοήσουν τους κινδύνους και να μπορούν να λάβουν τεκμηριωμένες αποφάσεις.»
Από τον Gabriel Millard-Clothier, @Associated Newspapers Limited
Εφημερίδα Κυριακάτικη Απογευματινή
