Ο Άντριου Μάουντμπατεν-Γουίνδσορ φέρεται να διαβίβασε μυστικά «άκρως ευαίσθητες» πληροφορίες σχετικά με την πώληση εκατοντάδων καταστημάτων της Lloyds, μετά τη διάσωση της τράπεζας με 20 δισ. λίρες από χρήματα των φορολογουμένων. Τα ηλεκτρονικά μηνύματα που περιήλθαν στην κατοχή της Mail on Sunday αποκαλύπτουν πώς ο έκπτωτος από τα βασιλικά του καθήκοντα πρώην πρίγκιπας πραγματοποίησε επίσημη συνάντηση στα ανάκτορα του Μπάκιγχαμ με τον νέο διευθύνοντα σύμβουλο της τράπεζας, όπου απέσπασε κρίσιμες λεπτομέρειες σχετικά με την πώληση περιουσιακών στοιχείων της τράπεζας αξίας 3 δισ. λιρών.
Εντυπωσιακά, λίγες μόλις ώρες μετά τη συνάντηση, ο πρίγκιπας Άντριου διαβίβασε κρίσιμες πληροφορίες σε τραπεζίτη φίλο του, τον οποίο έχει κατηγορηθεί ότι βοήθησε κατ’ επανάληψη κατά τη διάρκεια της θητείας του ως εμπορικού απεσταλμένου του Ηνωμένου Βασιλείου, θέση που χρηματοδοτούνταν από τους φορολογουμένους.
Σε μια σημαντική παρέμβαση, ο πρώην υπουργός Επιχειρήσεων, σερ Βινς Κέιμπλ, δήλωσε ότι το περιστατικό «είναι ύποπτο» και θα πρέπει να διερευνηθεί στο πλαίσιο αστυνομικής έρευνας για καταγγελίες περί κατάχρησης δημόσιου αξιώματος.
Μιλώντας στη MoS, ο σερ Βινς Κέιμπλ δήλωσε ότι θεωρούσε τις πληροφορίες «άκρως ευαίσθητες», προσθέτοντας: «Εάν εγώ, ως υπουργός ή ανώτερος δημόσιος υπάλληλος, είχα δώσει τέτοιου είδους πληροφορίες, θα είχαμε σοβαρό πρόβλημα. Όλα τα έγγραφα που αφορούσαν την πώληση της τράπεζας θεωρούνταν εξαιρετικά εμπιστευτικά εκείνη την εποχή». Η εντυπωσιακή αποκάλυψη προκύπτει από μια διαρροή ηλεκτρονικών μηνυμάτων, που δείχνουν πώς ο πρίγκιπας Άντριου – ο οποίος συνελήφθη τον προηγούμενο μήνα ύστερα από υποψίες για κατάχρηση δημόσιου αξιώματος – επέτρεψε στον αμφιλεγόμενο επιχειρηματία, Ντέιβιντ Ρόουλαντ, και τον γιο του, Τζόναθαν, να εμπλακούν ουσιαστικά στα επίσημα καθήκοντα του.
Ο Ντέιβιντ, ένας 80χρονος μεγιστάνας στον χώρο των ακινήτων, ήταν φορολογικός εξόριστος για δεκαετίες και, μαζί με τον Τζέφρι Έπσταϊν, βοήθησε να καλυφθούν τα τεράστια χρέη της Σάρας Φέργκιουσον. Ο Άντριου είπε κάποτε στον Έπσταϊν ότι ο Ντέιβιντ, πρώην ταμίας των Συντηρητικών, ήταν ο «έμπιστος οικονομικός του σύμβουλος», ενώ από διαρρεύσαντα ηλεκτρονικά μηνύματα προκύπτει ότι ο 50χρονος Τζόναθαν αναφερόταν στον Άντριου ως «ο δούκα μας». Ο Τζόναθαν υπηρέτησε ως διευθύνων σύμβουλος της Banque Havilland, μιας ιδιωτικής τράπεζας για τους υπερπλούσιους στο Λουξεμβούργο που ανήκε στην οικογένεια Ρόουλαντ, από το 2009 έως το 2012.
Η MoS έχει προηγουμένως αποκαλύψει πώς, το 2010, ο Άντριου φαίνεται να του έστειλε ένα εμπιστευτικό ενημερωτικό σημείωμα του Υπουργείου Οικονομικών σχετικά με την οικονομική κρίση που χτύπησε την Ισλανδία. Τώρα το MoS αποκαλύπτει ότι μέχρι τον Φεβρουάριο του 2011 ο Άντριου φαίνεται επίσης να είχε διαβιβάσει ευαίσθητες πληροφορίες για την Lloyds, άλλη μια κολοσσιαία τράπεζα με μερική κρατικοποίηση. Την περίοδο εκείνη, η τράπεζα βρισκόταν υπό έντονη πίεση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να πουλήσει εκατοντάδες υποκαταστήματα και έως το 19% των στεγαστικών της δραστηριοτήτων, ως προϋπόθεση για την «κρατική βοήθεια» που είχε λάβει κατά τη διάρκεια της διάσωσής της ύψους 20,3 δισ. λιρών, χρηματοδοτούμενης από τους φορολογουμένους.
Η πώληση, με την κωδική ονομασία «Project Verde», περιλάμβανε περισσότερα από 600 υποκαταστήματα και αποτελούσε μια από τις μεγαλύτερες συμφωνίες στη βρετανική τραπεζική εκείνη την περίοδο, δίνοντας στον επιτυχημένο αγοραστή τη δυνατότητα να δημιουργήσει μια νέα τράπεζα υψηλού επιπέδου. Η NBNK, που είχε ιδρύσει ο μεγάλος παράγοντας της City, λόρδος Λιβίν του Πόρτσουκεν, είχε εκφράσει ενδιαφέρον για τα περιουσιακά στοιχεία, αν και αναμένονταν και άλλες προσφορές. Η Court Circular – η επίσημη λίστα των βασιλικών υποχρεώσεων του Μπάκιγχαμ – δείχνει ότι ο Άντριου, ο οποίος ήταν ο εμπορικός απεσταλμένος της Βρετανίας που χρηματοδοτούνταν από τους φορολογούμενους, είχε συναντήσει τον Αντόνιο Ορτά-Οσόριο, τον νέο διευθύνοντα σύμβουλο της Lloyds Bank, στο Μπάκιγχαμ στις 28 Φεβρουαρίου 2011.
Την επόμενη μέρα, ο Άντριου έστειλε μήνυμα στον Τζόναθαν Ρόουλαντ, περιγράφοντας όσα είχε μάθει από τον επικεφαλής της τράπεζας. «Είμαι σίγουρος ότι το ξέρεις, αλλά χθες είδα τον νυν διευθύνοντα σύμβουλο της Lloyds και σήμερα ανακοίνωσαν την πρόθεσή τους να πουλήσουν τα 620 υποκαταστήματά τους», έγραψε. «Ο Λιβίν προηγείται, αλλά θέλουν να συμμετάσχουν και άλλοι. Προτάθηκαν οι BNP και BBVA. Ζήτησα από την Αμάντα να ρωτήσει τον Λιβίν για να είμαι μέσα για το 5%». Δεν είναι σαφές τι εννοούσε ο Άντριου με το «να είμαι μέσα» και αν αναφερόταν σε εκείνον ή σε κάποιο άλλο πρόσωπο ή οργανισμό.
Τα μηνύματα μεταξύ του Άντριου και του Τζόναθαν Ρόουλαντ ήρθαν πέντε μήνες πριν οι ενδιαφερόμενοι για την απόκτηση των υποκαταστημάτων της Lloyds υποβάλουν τις πρώτες τους προσφορές. Η NBNK εισήχθη στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου, αλλά δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι ο Τζόναθαν ενήργησε βάσει των πληροφοριών του Άντριου. Ο Τζόναθαν αρνήθηκε να σχολιάσει. Ο σερ Βινς χαρακτήρισε το μήνυμα του Άντριου προς τον Τζόναθαν «εντελώς ακατάλληλο». Πρόσθεσε επίσης: «Γνωρίζουμε από άλλες αναφορές ότι εκμεταλλευόταν τη θέση του και αυτό είναι, πράγματι, το αντικείμενο της αστυνομικής έρευνας, και φαίνεται να αποτελεί ένα ιδιαίτερα κραυγαλέο παράδειγμα», δήλωσε ο σερ Βινς. «Δίνει ένα ιδιαίτερα κακό παράδειγμα κατάχρησης δημόσιου αξιώματος. Πρόκειται για κατάφωρη σύγκρουση συμφερόντων. Μου φαίνεται μια εντελώς ακατάλληλη συνομιλία. Ήλπιζα ότι ο επικεφαλής της τράπεζας, τον οποίο γνώριζα αρκετά καλά, θα τόνισε ότι η συζήτηση ήταν εμπιστευτική και, αν το έκανε, τότε η ευθύνη επιστρέφει στον Άντριου – γιατί εκμεταλλεύτηκε την εμπιστευτικότητα;»
Ο ειδικός της City, Ίαν Φρέιζερ, συγγραφέας ενός αναγνωρισμένου βιβλίου για την χρηματοπιστωτική κρίση, κατηγόρησε τον Άντριου ότι παρείχε «εσωτερικές πληροφορίες» στους φίλους του και τον χαρακτήρισε «εντελώς αδίστακτο».
«Μέσα σε λίγες ώρες από την εμπιστευτική του συνάντηση με τον Αντόνιο Ορτά-Οσόριο, τον επερχόμενο διευθύνοντα σύμβουλο της Lloyds Banking Group – μια τράπεζα που εκείνη την περίοδο ανήκε κατά 41% ακόμη στους φορολογουμένους – ο Άντριου μοιραζόταν εμπιστευτικές πληροφορίες που απέσπασε από εκείνη τη συνάντηση με έναν τραπεζίτη φίλο και επιχειρηματικό συνεργάτη, ο οποίος ενδεχομένως θα μπορούσε να ωφεληθεί από αυτές τις πληροφορίες», δήλωσε.
Τελικά, ο λόρδος Λιβίν ηττήθηκε, καθώς η Co-operative Group ανακοινώθηκε τον Δεκέμβριο του 2011 ως ο «προτιμώμενος αγοραστής» των υποκαταστημάτων, αν και η συμφωνία κατέρρευσε το 2013. Ο κ. Ορτά-Οσόριο αρνήθηκε χθες το βράδυ να σχολιάσει. Ο Λόρδος Λιβίν σχολίασε στη MoS: «Δεν θυμάμαι ο Άντριου να είχε οποιαδήποτε εμπλοκή στη διαδικασία».
Εν τω μεταξύ, περαιτέρω ηλεκτρονικά μηνύματα που έλαβε η MoS αποκαλύπτουν ότι τον Φεβρουάριο του 2009 ο Άντριου έστειλε μήνυμα στον Ντέιβιντ Ρόουλαντ με το πρόγραμμα του επικείμενου ταξιδιού του ως εμπορικός απεσταλμένος στο Μαυροβούνιο, γράφοντας: «Σκέφτηκα ότι ίσως θα ήθελες να δεις το πρόγραμμα για το Μαυροβούνιο».
Τον προηγούμενο Ιούνιο, ο Τζόναθαν Ρόουλαντ είχε επικοινωνήσει με τον Κέβιν Λάιν, τον πρεσβευτή της Βρετανίας για το Μαυροβούνιο, μετά από μια συνάντηση στο παλάτι του Μπάκιγχαμ. Ο κ. Ρόουλαντ τόνισε ότι εκείνος και η οικογένειά του είχαν κανονίσει για τον τότε Δούκα του Γιορκ να συναντηθεί με τον τότε πρωθυπουργό του Μαυροβουνίου, Μίλο Τζουκάνοβιτς, και ότι «αυτήν τη στιγμή ετοιμάζουμε μια στρατηγική για να επενδύσουμε σημαντικό κεφάλαιο στο Μαυροβούνιο». Ωστόσο, την παραμονή του ταξιδιού του Άντριου το 2009, οι Ρόουλαντ φαινόταν απογοητευμένοι που το Υπουργείο Εξωτερικών τους είχε παραγκωνίσει. Προωθώντας το δρομολόγιο του Άντριου στον Τζόναθαν, ο Ντέιβιντ έγραψε: «Ήταν πολύ δραστήριοι πίσω από την πλάτη μας, θα πρέπει να συζητήσουμε γι’ αυτό».
Ο γιος του απάντησε: «Πρέπει οπωσδήποτε να συμμετάσχουμε σε αυτό, εμείς κάναμε όλη τη δουλειά. Ίσως να μπορέσουμε να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας στον Τζουκάνοβιτς και τους φίλους του με τη βοήθεια του Δούκα του Γιορκ».
Ο Άντριου και οι Ρόουλαντ δεν απάντησαν σε αίτημα σχολιασμού.
Τον προηγούμενο μήνα, αποκαλύψαμε πώς ο πρώην Δούκας κοινοποίησε μέσω ηλεκτρονικών μηνυμάτων ευαίσθητες πληροφορίες για την Royal Bank of Scotland, η οποία ανήκε στους φορολογουμένους, σε έναν επενδυτικό τραπεζίτη. Ο Άντριου προώθησε τα μηνύματα του στον σύμβουλό του, Ντέιβιντ Στερν, έναν επιχειρηματία γερμανικής καταγωγής, ο οποίος με τη σειρά του τα έστειλε στον Έπσταϊν.
ΕΙΔΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΤΩΝ ISABEL OAKESHOTT ΚΑΙ MARK HOOKHAM / ©Associated Newspapers Limited
