Παγωμένες είναι οι επενδύσεις στις κατοικίες, οι τιμές στα νεόδμητα διαμερίσματα είναι απλησίαστες, τα προγράμματα κοινωνικής κατοικίας αναζητούνται και η ακρίβεια εξακολουθεί να ροκανίζει μισθούς και εισοδήματα. Μόλις περιγράψαμε το πρόβλημα με το οποίο βρίσκεται αντιμέτωπη η γενιά Ζ στη χώρα μας. Σήμερα, μόλις το 20% των νέων έως 29 ετών ζουν μόνοι. Οι περισσότεροι συμβιώνουν με τις οικογένειές τους, αδυνατώντας μάλιστα να συμβάλουν στο ενοίκιο. Το 70% των νέων δηλώνει ότι το εισόδημά του δεν επαρκεί για τις βασικές του ανάγκες (έρευνα ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, Οκτώβριος 2025). Αποτέλεσμα; Τα αυτονόητα και τα εφικτά για εμάς τους «παλιούς» –η απόκτηση κατοικίας, η σταθερή και αξιοπρεπής εργασία, η δημιουργία οικογένειας- να αποτελούν μακρινό όνειρο για τους περισσότερους νέους.
Συνεπώς, ας μην αναζητούμε στο… υπερπέραν τις αιτίες της μη συμβατής πολιτικής συμπεριφοράς των νέων. Θα περιοριστούμε σε τρία ενδιαφέροντα στοιχεία μιας διετούς έρευνας της εταιρείας Gallup: Το 86,9% των νέων δεν εμπιστεύεται την κυβέρνηση (μέσος όρος ΟΟΣΑ 50,4%). Επίσης, το 68,4% δεν δίνει «ψήφο εμπιστοσύνης» στο δικαστικό σύστημα της χώρας (μέσος όρος ΟΟΣΑ 37,2%). Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο είναι πως η ελληνική γενιά Ζ εμφανίζεται ως η πιο στρεσαρισμένη παγκοσμίως…
Είναι συνεπώς η πραγματική ζωή που ωθεί μεγάλο μέρος των νέων σε συμπεριφορές αδιαφορίας απέναντι στο σημερινό πολιτικό γίγνεσθαι. Οι ευρωεκλογές του 2024 ήταν ένα απτό παράδειγμα, καθώς στα πρωτόγνωρα ποσοστά αποχής από τις κάλπες, της τάξης του 60%, οι νέοι ψηφοφόροι είχαν τη μερίδα του λέοντος. Και όχι μόνο. Βρίσκει απήχηση και το… παραδοσιακό «όλοι ίδιοι είναι». Ας μην πέφτουμε από τα σύννεφα όταν διαπιστώνουμε την απήχηση που έχει ακόμα και ακραία πολιτική φρασεολογία, του τύπου «να πάνε όλοι μέσα» ή «να δημευτούν εδώ και τώρα οι περιουσίες τους» και τα συναφή, που ακούγονται δυνατά τελευταία…
Πριν και πάνω απ’ όλα πάντως, το αρνητικό φορτίο που συσσωρεύεται στη συνείδηση των νέων είναι η διαπίστωση ότι το απαγορευτικό πρόσβασης στα στοιχειώδη ενισχύεται, σε μια περίοδο που όλο και περισσότερος πλούτος συσσωρεύεται σε πολύ λίγα χέρια. Κι αυτό πλέον δεν αποτελεί μυστικό. Οι νέοι, άριστοι χειριστές των social media, των μηχανών αναζήτησης και του AI, ενημερώνονται, αξιολογούν και κρίνουν. Κοντολογίς, οι σύγχρονες πολιτικές για την άμβλυνση των ανισοτήτων μπορούν να γίνουν η αφετηρία για μια άλλη προσέγγιση της γενιάς Ζ στην πολιτική.
Εφημερίδα Απογευματινή
