Ο καρκίνος του παχέος εντέρου δεν αποτελεί πλέον αποκλειστικά νόσο των μεγαλύτερων ηλικιών. Τα τελευταία χρόνια καταγράφεται διεθνώς αυξητική τάση στις διαγνώσεις ατόμων κάτω των 50 ετών, γεγονός που προβληματίζει την επιστημονική κοινότητα και αναδεικνύει την ανάγκη για μεγαλύτερη επαγρύπνηση απέναντι στα πρώτα προειδοποιητικά σημάδια της νόσου.
Παρότι η συχνότητα εμφάνισης παραμένει υψηλότερη στις μεγαλύτερες ηλικίες, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι πολλοί νεότεροι ασθενείς καθυστερούν να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια, καθώς αποδίδουν συμπτώματα όπως το αίμα στα κόπρανα, τις μεταβολές στις κενώσεις ή τον κοιλιακό πόνο σε λιγότερο σοβαρές αιτίες. Ωστόσο, η καθυστέρηση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε διάγνωση της νόσου σε πιο προχωρημένο στάδιο.
Η μελέτη που αναδεικνύει τον κίνδυνο των καθυστερήσεων
Νέα επιστημονική έρευνα που δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο του 2026 στο έγκριτο περιοδικό JAMA Oncology φέρνει στο προσκήνιο έναν ακόμη κρίσιμο παράγοντα: τον χρόνο που μεσολαβεί από τη διάγνωση έως την έναρξη της θεραπείας.
Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του UT Southwestern Medical Center στο Τέξας και βασίστηκε στην ανάλυση στοιχείων 112.672 ασθενών με καρκίνο παχέος εντέρου ή ορθού, οι οποίοι καταγράφηκαν στο Texas Cancer Registry κατά την περίοδο 2004-2019. Από αυτούς, περισσότεροι από 12.000 ασθενείς είχαν διαγνωστεί πριν συμπληρώσουν το 50ό έτος της ηλικίας τους.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η καθυστέρηση μεγαλύτερη των έξι εβδομάδων μεταξύ της ιστολογικής επιβεβαίωσης της νόσου και της έναρξης της οριστικής θεραπείας συνδέεται με σημαντικά αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας.
Παράγονες που αυξάνουν τον κίνδυνο
Ο γενικός χειρουργός Νικόλαος Η. Κουτσογούλας, Διευθυντής της 5ης Χειρουργικής Κλινικής του ΙΑΣΩ αναλύει τους βασικούς παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου, τα προειδοποιητικά συμπτώματα και τη σημασία της προληπτικής κολονοσκόπησης από την ηλικία των 45 ετών.
Η ηλικία αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση καρκίνου του παχέος εντέρου, με την πιθανότητα εμφάνισης να αυξάνεται όσο προχωρά η ηλικία του ατόμου.
Καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει επίσης η διατροφή, καθώς έχει διαπιστωθεί ότι η αυξημένη κατανάλωση κόκκινου κρέατος σχετίζεται με μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου.
Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι πολύποδες του εντέρου, οι οποίοι θεωρούνται προκαρκινικές αλλοιώσεις. Η έγκαιρη αφαίρεσή τους μέσω κολονοσκόπησης μειώνει σημαντικά την πιθανότητα εξέλιξής τους σε καρκίνο.
Σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και το οικογενειακό ιστορικό, καθώς η ύπαρξη συγγενούς πρώτου βαθμού με διάγνωση καρκίνου του παχέος εντέρου αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου.
Τέλος, η παχυσαρκία και το κάπνισμα συγκαταλέγονται στους επιβαρυντικούς παράγοντες που σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης της νόσου.
Τα συμπτώματα που δεν πρέπει να αγνοούνται
Σύμφωνα με τον κ. Κουτσογούλα, τα πιο συχνά συμπτώματα του καρκίνου του παχέος εντέρου περιλαμβάνουν αλλαγές στη λειτουργία του εντέρου, όπως διάρροια, δυσκοιλιότητα ή μεταβολές στη συχνότητα των κενώσεων.
Εξίσου σημαντικό προειδοποιητικό σημάδι αποτελεί η παρουσία αίματος στα κόπρανα, καθώς και η επίμονη κοιλιακή δυσφορία που συνοδεύεται από πόνο ή μετεωρισμό.
Άλλα συμπτώματα που μπορεί να εμφανιστούν είναι η ανεξήγητη αδυναμία ή κόπωση, η απώλεια βάρους και η αναιμία, τα οποία απαιτούν άμεση ιατρική διερεύνηση.
Η σημασία της κολονοσκόπησης στη διάγνωση
Όπως υπογραμμίζει ο κ. Κουτσογούλας, η κολονοσκόπηση αποτελεί τη βασική εξέταση για τη διάγνωση του καρκίνου του παχέος εντέρου και θεωρείται το «χρυσό πρότυπο» για τον εντοπισμό πολύποδων και προκαρκινικών αλλοιώσεων.
Σύμφωνα με τις ιατρικές συστάσεις, ο προληπτικός έλεγχος θα πρέπει να ξεκινά στην ηλικία των 45 ετών, ακόμη και χωρίς την παρουσία συμπτωμάτων. Σε περιπτώσεις όπου υπάρχει οικογενειακό ιστορικό, ο έλεγχος πρέπει να πραγματοποιείται σε μικρότερη ηλικία και με μεγαλύτερη συχνότητα.
Η έγκαιρη διάγνωση μέσω τακτικού ελέγχου θεωρείται καθοριστική για την πρόληψη και την αποτελεσματική αντιμετώπιση της νόσου.
