Την τελευταία της πνοή σε ηλικία 90 ετών άφησε η ηθοποιός Μάγδα Λέκκα, με τη δυσάρεστη είδηση να γίνεται γνωστή το πρωί της Τρίτης 10 Φεβρουαρίου 2026. Τον θάνατό της ανακοίνωσε μέσω ανάρτησης ο Σπύρος Μπιμπίλας, ο οποίος έκανε λόγο για μια γυναίκα βαθιά αφοσιωμένη στο θέατρο και στο συνδικαλιστικό έργο, καθώς μέχρι πρόσφατα παρέμενε πρόεδρος της Ένωσης Συνταξιούχων Ηθοποιών.
Μια διαδρομή μακριά από τη «βιτρίνα», κοντά στην ουσία
Η Μάγδα Λέκκα ανήκε στη γενιά εκείνων των ηθοποιών που στήριξαν διαχρονικά το ελληνικό θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο μέσα από χαρακτηριστικούς, ουσιαστικούς ρόλους. Δεν υπήρξε ποτέ πρωταγωνίστρια της προβολής, αλλά ηθοποιός βάθους, που με ακρίβεια και εσωτερικότητα συμπλήρωνε τον δραματουργικό κόσμο κάθε έργου.
Η καλλιτεχνική της πορεία εκτείνεται σε περισσότερα από πενήντα χρόνια, με αδιάλειπτη παρουσία στη σκηνή, στο πλατό και στο τηλεοπτικό στούντιο. Παράλληλα, η συνδικαλιστική της δράση υπήρξε έντονη και σταθερή, με καθημερινή ενασχόληση και ουσιαστική στήριξη των συναδέλφων της.
Το θέατρο στο επίκεντρο της καλλιτεχνικής της ζωής
Κεντρικός άξονας της πορείας της υπήρξε το θέατρο, όπου συμμετείχε σε πλήθος παραστάσεων κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου. Ανάμεσα στις πιο πρόσφατες και καταγεγραμμένες θεατρικές της εμφανίσεις συγκαταλέγονται οι παραστάσεις «Πόθοι κάτω από τις λεύκες» (2017), «Θείος Βάνιας» του Άντον Τσέχοφ (2018) και «Το γήρας – Ένα χορικό» (2015).
Σε παλαιότερες δεκαετίες είχε συμμετάσχει, μεταξύ άλλων, σε έργα όπως «Μήδεια», «Άκου, βλέπε, σώπα» και «Ο κόσμος της Σούζυ Βογκ», αποδεικνύοντας το εύρος και τη συνέπεια της θεατρικής της διαδρομής.
Σταθερή παρουσία στον ελληνικό κινηματογράφο
Η Μάγδα Λέκκα άφησε το αποτύπωμά της και στον ελληνικό κινηματογράφο, με συμμετοχές που ξεκινούν από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 και φτάνουν μέχρι τα νεότερα χρόνια. Υποδύθηκε κυρίως γυναικείες φιγούρες της καθημερινότητας, ρόλους δεύτερου πλάνου με ουσιαστική όμως λειτουργία στην αφήγηση.
Στο φιλμογραφικό της έργο περιλαμβάνονται ταινίες όπως «Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά» (1969), «Τα αδέλφια ορκίστηκαν εκδίκηση» (1970), «Δικτάτωρ καλεί… Θανάση» (1973), «Βρώμικη παρθένα» (1975), «Όταν οι ρόδες χορεύουν» (1984), «Αρέσω και κυκλοφορώ» (1986), «Αλεξάνδρεια» (2001), «Πάμε για ένα ούζο» (2002), «Γαλάζιο φόρεμα» (2005), «Luton» (2013) και «Zizotek» (2019), αποδεικνύοντας ότι παρέμεινε ενεργή μέχρι τα τελευταία χρόνια.
Οι τηλεοπτικές εμφανίσεις που την έκαναν γνωστή στο κοινό
Η τηλεόραση ήταν το μέσο που τη σύστησε σε ένα ευρύτερο κοινό. Η Μάγδα Λέκκα συμμετείχε σε δημοφιλείς σειρές, συχνά σε επεισοδιακούς ή επαναλαμβανόμενους ρόλους, οι οποίοι ξεχώριζαν για τη φυσικότητα και τον ρεαλισμό τους. Ανάμεσα σε αυτούς και η συμμετοχή της στη σειρά «Το Δίχτυ», αλλά και στο «Κωνσταντίνου και Ελένης», όπου εμφανίστηκε ως η «κυρία Μαρία».
Οικογένεια και ανθρώπινη παρουσία
Στην προσωπική της ζωή, η Μάγδα Λέκκα ήταν σύζυγος του ηθοποιού Γιώργου Ζαϊφίδη και μητέρα του επίσης ηθοποιού Βασίλη Ζαϊφίδη. Το θέατρο υπήρξε για εκείνη όχι μόνο επαγγελματική επιλογή αλλά και τρόπος ζωής, που πέρασε και στην οικογένειά της.
Όπως ανέφερε ο Σπύρος Μπιμπίλας, υπήρξε ένας ιδιαίτερα θετικός και γενναιόδωρος άνθρωπος, πάντα πρόθυμη να στηρίξει νέους καλλιτέχνες και να σταθεί δίπλα σε όσους είχαν ανάγκη.
Ένα αποτύπωμα διάρκειας και προσφοράς
Η απώλεια της Μάγδας Λέκκα κλείνει έναν κύκλο δημιουργικής παρουσίας που δεν μετριέται με πρωταγωνιστικούς ρόλους, αλλά με συνέπεια, ήθος και ουσιαστική συμβολή στο ελληνικό θέατρο και την υποκριτική τέχνη. Υπήρξε από εκείνες τις ηθοποιούς που κράτησαν τη σκηνή ζωντανή και απέδειξαν ότι η υποκριτική είναι, πάνω απ’ όλα, λειτούργημα.
