Η αναδρομή στα πεπραγμένα της ΓΣΕΕ δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Αποσιωπήσεις, διασπάσεις και έντονα στοιχεία πολιτικοποίησης διακρίνουν το τριτοβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο των εργατών και εργαζομένων στον ιδιωτικό και ευρύτερο δημόσιο τομέα. Σε προϊούσα μορφή, το εργατικό κίνημα εκπροσωπείται πρώτη φορά το 1908 από το συσταθέν Εργατικό Κέντρο Βόλου, αποκτά ευρύτερη απήχηση το επόμενο έτος με τη Φεντερασιόν (Εργατική Σοσιαλιστική Ομοσπονδία Θεσσαλονίκης) του θεμελιωτή του ελληνικού κομμουνισμού Αβραάμ Μπεναρόγια, επεκτείνεται στην Αττική το 1910 με τη δημιουργία του Εργατικού Κέντρου Αθηνών και το 1912 με το Εργατικό Κέντρο Πειραιά για να συγκροτηθεί ως Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος τον Οκτώβριο του 1918.
Κατά καιρούς, όπως στη διάρκεια της μεταξικής περιόδου, όπου ο δικτάτορας εμφανιζόταν ως επίτιμος πρόεδρος της ΓΣΕΕ με την… ιδιότητα του «πρώτου εργάτη της πατρίδας», αλλά και μεταγενέστερα, όταν συνδικαλιστές με κατηγορίες δωσιλογισμού επανέρχονταν στις θέσεις τους ή μεταπηδούσαν στην πολιτική, οι μαύρες σελίδες γράφονταν η μία πίσω από την άλλη. Περιπτώσεις σαν του σοσιαλιστή Αριστείδη Δημητράτου, που διοικούσε επί Μεταξά τη ΓΣΕΕ, ή του μακροβιότερου γενικού γραμματέα Φώτη Μακρή και του Δημήτρη Θεοδώρου, οι οποίοι επί 21 χρόνια τη μεταπολεμική περίοδο συνεργάζονταν ανοιχτά με την ΚΥΠ για τον έλεγχο των σωματείων και των ομοσπονδιών, στιγμάτισαν έντονα τη ΓΣΕΕ.
Ωστόσο, δεν μπορεί να παρακαμφθεί ότι χάρη στη μαζικότητα των εργατικών κινητοποιήσεων, την επιμονή και το σαφές διεκδικητικό πλαίσιο σημειώθηκαν πολλές κατακτήσεις, όπως η 10ωρη ημερήσια εργασία, η κυριακάτικη αργία, η καθιέρωση υπερωριών, η αναγνώριση βαρέων-ανθυγιεινών, η παροχή επιδομάτων κ.λπ.
Από τη δεκαετία του 1980
Τα ορόσημα της Μεταπολίτευσης εντοπίζονται στη δεκαετία του 1980. Το διάστημα Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου 1980 πραγματοποιείται η απεργία των 39 ημερών των τραπεζοϋπαλλήλων, με κύρια αιτήματα την αύξηση των μισθών τους κατά 30% και την καθιέρωση ωραρίου, αφού έως τότε τα γκισέ των καταστημάτων λειτουργούσαν έως το βράδυ, παράλληλα με τις εμπορικές επιχειρήσεις. Από εκεί ξεπηδούν όλοι οι επιτελείς του συνδικαλισμού, όπως οι Χρήστος Πρωτόπαπας και Γιάννης Παναγόπουλος. Τον Δεκέμβριο του 1983 στο 22ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ παίρνουν μέρος όλα τα ενεργά σωματεία και εδραιώνεται η απλή αναλογική. Εκτοτε ξεκινούν οι διαπαραταξιακές συνεννοήσεις με τα καλά και τα κακά και σταδιακά ο συνδικαλισμός περιορίζει την κοινωνική του απήχηση.
Οι πρόεδροι
Οι περισσότεροι εκ των προέδρων του «πράσινου συνδικαλισμού» αντιμετώπισαν σοβαρά προβλήματα. Πρώτος και καλύτερος ο Γιώργος Ραυτόπουλος (1983-1989), τον οποίον αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν τον Ιούλιο του 1987 οι τρομοκράτες της «1ης Μάη» στην είσοδο του σπιτιού του, στην Αγία Παρασκευή. Ο Ραυτόπουλος, που είχε εκλεγεί το 1983 από το αντιπροσωπευτικότερο έως τότε σώμα, αρνήθηκε να συγκαλέσει τα όργανα τον Οκτώβριο του 1985, διότι συντάχθηκε με την κομματική γραμμή του ΠΑΣΟΚ για περιορισμούς σε μισθολογικές απαιτήσεις. Τότε, ομάδα συνδικαλιστών της ΠΑΣΚΕ ανεξαρτητοποιείται και ο Ραυτόπουλος χάνει την προεδρία. Αναλαμβάνει για μικρό χρονικό διάστημα ο Γ. Παπαμιχαήλ, όμως δύο μήνες αργότερα το ΠΑΣΟΚ τον επαναφέρει με δικαστική απόφαση. Μετά την έξοδό του από τη ΓΣΕΕ γίνεται ευρωβουλευτής και αργότερα διορίζεται περιφερειάρχης. Τα χρόνια περνούν και ο Ραυτόπουλος επανέρχεται στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας ως συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα στον ΣΥΡΙΖΑ!
Στη UNICEF
Ο διάδοχος ήταν έτοιμος και προερχόταν από το βαθύ ΠΑΣΟΚ. Ο Λάμπρος Κανελλόπουλος, γενικός γραμματέας της συνομοσπονδίας, μεταπήδησε στην προεδρία το 1989, όπου παρέμεινε έως τις εθνικές εκλογές του 1993. Επί των ημερών του η Ελλάδα έβαλε κυριολεκτικά λουκέτα. Απεργίες διαρκείας στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στη ΔΕΗ, στον ΟΤΕ, στα Ταχυδρομεία και φυσικά στις τράπεζες και στο Δημόσιο. Πορείες μέρα παρά μέρα στο κέντρο της Αθήνας, μπλακ άουτ λόγω των συνεχών κινητοποιήσεων στα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας, ουρές στις στάσεις των λεωφορείων, κόσμος να αναγκάζεται να μετακινείται με στρατιωτικά οχήματα και βία, πολλή βία στις περισσότερες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας.
Χρήστος Πρωτόπαπας
Ο δρόμος της πολιτικής άνοιξε για εκείνον μόλις έπεσε η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Πέραν της βουλευτικής και υπουργικής του θητείας τη δεκαετία του 1990, ο Κανελλόπουλος ήταν ο μόνος συνδικαλιστής που συμμετείχε στα ανώτατα όργανα του ΠΑΣΟΚ στο Πειθαρχικό, στην ιδεολογική προπαγάνδα κ.λπ. Το 2001, σε μια περίεργη στροφή της ζωής του, αναλαμβάνει την προεδρία της UNICEF, αφήνοντας με το στόμα ανοιχτό παλαιούς και νέους… συντρόφους στο κόμμα και στην ΠΑΣΚΕ. Το 2015, όταν απεβίωσε, υπήρξε εκτενής σκανδαλολογία για τα έργα και τις ημέρες του στον οργανισμό. Ακραιφνής ΠΑΣΟΚος, ο μυστακοφόρος Χρήστος Πρωτόπαπας γίνεται πρόεδρος τον Οκτώβριο του 1993 και αφού κάθεται μόλις 3 χρόνια εγκαταλείπει λίγο πριν από τις εθνικές εκλογές του 1996, προκειμένου να μη χάσει το ραντεβού με την ιστορία. Εκλέγεται βουλευτής, γίνεται υπουργός, ακόμη και κυβερνητικός εκπρόσωπος, αυτήν τη φορά χωρίς μουστάκι. Πότε στο πλευρό του Κώστα Σημίτη, πότε στον Γιώργο Παπανδρέου, έπειτα στη Φώφη Γεννηματά και πλέον δίπλα στον δήμαρχο Αθηναίων Χάρη Δούκα, ο Πρωτόπαπας έχει ψηφίσει τα πάντα, από μνημόνια έως αντεργατικά μνημόνια. Το 2014 καταδικάστηκε για συκοφαντική δυσφήμηση εις βάρος του πρώην γενικού γραμματέα του υπουργείου Οικονομικών, Γιώργου Κουρή. Τον είχε χαρακτηρίσει φυσικό αυτουργό του «σκανδάλου των δομημένων ομολόγων», επικαλούμενος αναληθείς αναφορές. Η κοινοβουλευτική του καριέρα τελείωσε άδοξα, συνεχίζει όμως ακάθεκτος με την πολιτική ίντριγκα και τα εσωκομματικά.
Χρήστος Πολυζωγόπουλος
Νοσηλευτής του Ασύλου Ανιάτων στην Αγίας Ζώνης, ο Χρήστος Πολυζωγόπουλος είχε μακρά θητεία 10 ετών στην προεδρία της ΓΣΕΕ έως τον Ιούλιο του 2006. Παρότι κατείχε νευραλγικές θέσεις στα κονκλάβια της Χαριλάου Τρικούπη, δεν θέλησε να ασχοληθεί με την πολιτική. Τελειώνοντας με τον συνδικαλισμό μεταπήδησε στην ΟΚΕ (Οικονομική Κοινωνική Επιτροπή) της Ε.Ε. με 5ψήφιο αριθμό μισθού και δεν άφηνε με τίποτα την καρέκλα. Στη διάρκεια της θητείας του έπεσε θύμα ξυλοδαρμού στο κέντρο της Αθήνας δύο φορές, με άγνωστα έως σήμερα τα κίνητρα των δραστών. Το 2013-2014 η διοίκηση του Ασύλου τον κατηγόρησε ότι απαίτησε να λάβει ολόκληρο το εφάπαξ του, ύψους εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, με αποτέλεσμα το Ιδρυμα να δηλώσει αδυναμία πληρωμής των λογαριασμών ρεύματος!
Γιάννης Παναγόπουλος
Ο Γιάννης Παναγόπουλος εξελέγη το 2006 και όταν το 2010 συζήτησε με συναδέλφους του από την ΠΑΣΚΕ και άλλες παρατάξεις για το ποιος θα αναλάβει το πηδάλιο εν μέσω μνημονιακής θύελλης, δεν έλαβε καμία συγκεκριμένη απάντηση. Φίλοι και αντίπαλοί του πιστώνουν ότι διέσωσε από τους τροϊκανούς τον 13ο και τον 14ο μισθό στον ιδιωτικό τομέα, στις τράπεζες και στις ΔΕΚΟ, αλλά του χρεώνουν ότι ασκεί σκληρή διοίκηση χωρίς περιστροφές. Στην πρόσφατη συνέντευξή του για την πολύκροτη έρευνα της Αρχής καταπολέμησης του παράνομου χρήματος, απάντησε σε όσα του καταλογίζουν λέγοντας ευθέως ότι δεν θα παραιτηθεί. Αν παραμείνει θα… απαντήσει, λένε συνεργάτες του.
Εφημερίδα «Κυριακάτικη Απογευματινή»
