Παρά τα 93 της χρόνια, η επιβλητική θωριά του παλικαριού από τον Πλατανιά Χανίων που εκτελέστηκε την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή δεν είχε ξεθωριάσει στα μάτια της υπερήλικης συγχωριανής του. Η κυρία Γεωργία Αυγουστιανάκη κοίταξε προσεκτικά την επίμαχη φωτογραφία με τους άνδρες που προχωρούν προς τον θάνατό τους στο εσωτερικό του Σκοπευτηρίου. Ταραγμένη και με δακρυσμένα μάτια, αλλά χωρίς καμία αμφιβολία, η γυναίκα έδειξε τον ψηλό γεροδεμένο άνδρα με το λευκό πουκάμισο λέγοντας ότι είναι ο Θρασύβουλος Καλαφατάκης.
Ξεθωριασμένες φωτό
Η γυναίκα είναι ίσως η μόνη που μπορεί να αναγνωρίσει τον Κρητικό αγωνιστή καθώς έχουν περάσει 82 ολόκληρα χρόνια από την εκτέλεση των «200». Το ίδιο ισχύει και για τους υπόλοιπους εκτελεσθέντες που απεικονίζονται στις επίμαχες φωτογραφίες του Βέλγου συλλέκτη, οι οποίες βγήκαν σε δημοπρασία στο eBay και τελικά αποσύρθηκαν από τον ίδιο χθες το πρωί. Κι αυτό γιατί ελάχιστοι από τους ανθρώπους που τους γνώριζαν βρίσκονται πια εν ζωή και οι συγγενείς τους προσπαθούν να τους αναγνωρίσουν μέσω ξεθωριασμένων φωτογραφιών.
Σημειώνεται ότι το ΚΚΕ, μελετώντας τα ντοκουμέντα και τα αρχεία του, προχώρησε στην ταυτοποίηση δύο εκ των προσώπων που εμφανίζονται στις φωτογραφίες. Σύμφωνα με το 902.gr, προκύπτει ότι πιθανότατα σε μία από αυτές απεικονίζονται ο 30χρονος Θρασύβουλος Καλαφατάκης (ο άνδρας με το λευκό πουκάμισο) και ο ποντιακής καταγωγής Δημήτρης Παπαδόπουλος, που περπατάει στα αριστερά του.
Η «Απογευματινή» επικοινώνησε με τον εγγονό του Θρασύβουλου Καλαφατάκη, Θρασύβουλο Μαράκη, ο οποίος ζει στον Πλατανιά: «Είμαι πολύ συγκινημένος, (χθες) το πρωί με πήραν τα κλάματα. Όλη η οικογένεια είμαστε πολύ συγκινημένοι, αλλά ταυτόχρονα είμαστε και υπερήφανοι για τον ήρωα συγγενή μας. Είναι τιμή μου που έχω το όνομά του», είπε ο 65χρονος, ο οποίος είναι γιος της Μαρίας, μιας εκ των δύο θυγατέρων του Καλαφατάκη: «Η μητέρα μου έφυγε από τη ζωή 87 ετών, πριν από τρία χρόνια. Ήταν μόλις 2 ετών όταν εκτελέστηκε ο πατέρας της στα 30 του. Δεν πρόλαβε να τον χαρεί, δεν τον θυμόταν καν».
Ο κ. Μαράκης ανέφερε ότι ο παππούς του Θρασύβουλος αγαπούσε το σχολείο και διψούσε για γνώση: «Όταν ήταν μικρός, πήγαινε στο γυμνάσιο στα Χανιά, κάθε μέρα με το ποδήλατο. Μεγαλώνοντας έγινε ένας από τους πρωτεργάτες του Κομμουνιστικού Κόμματος στην περιοχή μαζί με έναν Χτιστάκη κι έναν Μαριακάκη. Μετά ήταν το αντάρτικο, εκείνος δεν υπέγραψε για να απαρνηθεί το κόμμα και τον έπιασαν. Έτσι, τον πήγαν μαζί με άλλους στην Αθήνα, στις φυλακές», είπε και τόνισε: «Αν δει κάποιος προσεκτικά τις φωτογραφίες, θα δει ότι περπατούσαν προς τον θάνατο με ζωντάνια, δεν είναι φοβισμένοι».
Αφήγηση
Πριν από 10 χρόνια, η κόρη του Θρασύβουλου Καλαφατάκη, Μαρία, είχε αφηγηθεί στον εγγονό της, Γιάγκο Μαράκη, την ιστορία του πατέρα της, που έγινε σχολική εργασία. Όπως ανέφερε, αν και η ίδια ήταν μόλις 2 ετών όταν συνελήφθη ο πατέρας της, έμαθε πολλά από τη γιαγιά της, πρόσφυγα από τη Σμύρνη: «Πέντε χρόνια ήταν στην Ακροναυπλία φυλακή. Όταν ήταν στη φυλακή μέσα, το βράδυ της Πρωτομαγιάς τούς μετρήσανε, γιατί σκοτώσανε οι αντάρτες έναν αξιωματικό μεγάλο Γερμανό και δύο άλλους στην πάνω Ελλάδα και διέταξαν τότε οι Γερμανοί να σκοτώσουν 200. Και το βράδυ πήγαν και διάλεγαν τους καλύτερους, τους πιο δυνατούς(…)».
Σε άλλο σημείο είχε αναφερθεί στην αυτοθυσία του διερμηνέα Ναπολέοντα Σουκατζίδη: «Ήταν διερμηνέας ο Σουκατζής (Σουκατζίδης ) κι ήξερε πολλές ξένες γλώσσες, ήταν μορφωμένος. Του λέει ο (άλλος) διερμηνέας “δεν θέλω να σκοτωθείς εσύ, γιατί μαζί δουλεύαμε γι’ αυτήν τη δουλειά”. Λέει “δεν μπορώ γιατί είπανε 200, αν σκοτώσουν, λέει ο Σουκατζής, 199, να φύγω… αν είναι να μπει άλλος στο πόδι μου… δεν το δέχομαι!” και τον σκοτώσανε κι αυτόν μαζί».
Εφημερίδα Απογευματινή
