Λίγο μετά τις 8:00 το πρωί της Παρασκευής (20/02) έφτασε στο παρεκκλήσι της Μητρόπολη Αθηνών η σορός της Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ, όπου τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα, προκειμένου πολίτες, ακαδημαϊκοί και εκπρόσωποι φορέων να την αποχαιρετήσουν.
Η κηδεία της θα τελεστεί στις 13:00, δημοσία δαπάνη, κατόπιν απόφασης των υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Εσωτερικών, Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού και Πολιτισμού.
Υπενθυμίζεται ότι η διακεκριμένη ακαδημαϊκός έφυγε από τη ζωή τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου, σε ηλικία 99 ετών, προκαλώντας βαθιά συγκίνηση στον επιστημονικό και πνευματικό κόσμο.
Από τη Μικρασιατική Καταστροφή στην Αντίσταση
Η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ γεννήθηκε στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 1926. Οι γονείς της, πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, εγκαταστάθηκαν στον Βύρωνα, όπου μεγάλωσε.
Σε ηλικία μόλις 14 ετών, το 1942, εντάχθηκε στην Αντίσταση στη γειτονιά της, αναλαμβάνοντας τη μεταφορά μηνυμάτων. Νωρίτερα, είχε ήδη δείξει το έντονο πολιτικό της ενδιαφέρον, εκφωνώντας παιδικούς «λόγους» υπέρ του Βενιζέλου.
Αποφοίτησε από το 4ο Γυμνάσιο Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές της στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας.
Διεθνής ακαδημαϊκή πορεία και ιστορικές πρωτιές
Από το 1955 εντάχθηκε ως ερευνήτρια στο CNRS της Γαλλίας, ενώ το 1967 εξελέγη καθηγήτρια Βυζαντινής Ιστορίας στη Σορβόννη.
Υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Paris I Panthéon-Sorbonne (1976-1981), γράφοντας ιστορία στη γαλλική ανώτατη εκπαίδευση, ενώ διετέλεσε και πρώτη γυναίκα πρύτανης της Ακαδημίας και καγκελάριος των Πανεπιστημίων του Παρισιού (1982-1989).
Παράλληλα, ανέλαβε κορυφαίους ρόλους σε σημαντικούς θεσμούς, μεταξύ των οποίων το Κέντρο Ζορζ Πομπιντού, όπου διετέλεσε πρόεδρος (1989-1991), καθώς και το Εθνικό Θέατρο (1999-2012). Από το 1993 έως το 2022 ήταν επικεφαλής του Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών.
Διεθνής αναγνώριση και τιμητικές διακρίσεις
Η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ υπήρξε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της Βρετανικής Ακαδημίας, της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου και άλλων διεθνών επιστημονικών ιδρυμάτων.
Αναγορεύτηκε επίτιμη διδάκτωρ σε πλήθος πανεπιστημίων παγκοσμίως, μεταξύ των οποίων το Harvard University, πανεπιστήμια του Λονδίνου, της Νέας Υόρκης, της Λίμα, της Χάιφα, καθώς και ελληνικά ιδρύματα όπως το Πάντειο Πανεπιστήμιο και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Η πορεία της, που συνδύασε επιστημονική αριστεία, διοικητική προσφορά και διεθνή ακτινοβολία, αφήνει μια βαριά κληρονομιά για την ελληνική και παγκόσμια διανόηση.
