ΣτΕ: Υποχρεωτικό εναλλακτικό μάθημα για όσους απαλλάσσονται από τα Θρησκευτικά

Το ΣτΕ ζητά την άμεση έκδοση των απαιτούμενων υπουργικών αποφάσεων που θα ρυθμίζουν την οργάνωση και λειτουργία του μαθήματος, που θα λειτουργήσει σαν εναλλακτικό μάθημα Θρησκευτικών
16:50 - 19 Μαρτίου 2026

Το Συμβούλιο της Επικρατείας με δύο αποφάσεις υποχρεώνει το υπουργείο Παιδείας να εξασφαλίσει την πλήρη υλοποίηση ενός εναλλακτικού μαθήματος αντί των Θρησκευτικών για όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες που το επιθυμούν.

Το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο έκρινε ότι η μέχρι σήμερα αδράνεια της διοίκησης συνιστά παράνομη παράλειψη, καθώς δεν έχουν ληφθεί τα απαραίτητα μέτρα για την απρόσκοπτη διδασκαλία του εν λόγω μαθήματος. Τονίζεται, επίσης, ότι η υποχρέωση αυτή αφορά άμεσα το τρέχον σχολικό έτος 2025–2026 και ισχύει και για τα επόμενα.

Παράλληλα, ζητείται η άμεση έκδοση όλων των αναγκαίων υπουργικών αποφάσεων που θα καθορίζουν την οργάνωση και λειτουργία του μαθήματος, την ανάθεσή του σε εκπαιδευτικούς με τις κατάλληλες ειδικότητες, την ενσωμάτωσή του στο ωρολόγιο πρόγραμμα, καθώς και τη χρήση ψηφιακών εργαλείων και εξ αποστάσεως διδασκαλίας όπου απαιτείται. Σκοπός είναι να διασφαλιστεί στην πράξη ότι οι μαθητές που απαλλάσσονται από τα Θρησκευτικά θα διαθέτουν μια ισότιμη εκπαιδευτική επιλογή.

Η υπόθεση εντάσσεται σε μια μακρόχρονη δικαστική πορεία. Ήδη από το 2019, η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας είχε αποφανθεί ότι το υπουργείο Παιδείας οφείλει να οργανώσει εναλλακτικό μάθημα για όσους μαθητές δεν παρακολουθούν Θρησκευτικά, θέτοντας μάλιστα συγκεκριμένη προθεσμία έως το τέλος του σχολικού έτους 2022–2023, ώστε να εφαρμοστεί από το 2023–2024.

Ωστόσο, η υποχρέωση αυτή δεν υλοποιήθηκε, γεγονός που οδήγησε σε νέες προσφυγές από γονείς και μαθητές. Με τις αποφάσεις 2417 και 2418 του 2025, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκανε δεκτές τις αιτήσεις ακύρωσης, επιβεβαιώνοντας εκ νέου την ευθύνη της διοίκησης για την καθυστέρηση.

Με τις πρόσφατες αποφάσεις του, το δικαστήριο επανέρχεται στο ζήτημα και αναπέμπει την υπόθεση στο υπουργείο Παιδείας, απαιτώντας πλήρη συμμόρφωση χωρίς νέες καθυστερήσεις. Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι σαφές: η παροχή εναλλακτικού μαθήματος δεν αποτελεί διακριτική ευχέρεια της διοίκησης, αλλά υποχρέωση που συνδέεται άμεσα με τη διασφάλιση της θρησκευτικής ελευθερίας και της ισότιμης πρόσβασης στην εκπαίδευση.