ΓΡΑΦΕΙ Ο πατήρ Ανδρέας Γκατζέλης
Την Αγία και Μεγάλη Τετάρτη η Εκκλησία μας τιμά μια γυναίκα, της οποίας η στάση ζωής προβάλλεται ως ένα από τα πιο καθαρά παραδείγματα αληθινής μετάνοιας. Γι’ αυτό και ο ίδιος ο Κύριος έδωσε εντολή να μνημονεύεται η πράξη της όπου κι αν κηρυχθεί το Ευαγγέλιό Του. Πρόκειται για μια γυναίκα βαθιά πληγωμένη από την αμαρτία, η οποία, εξαιτίας της ζωής της, είχε απορριφθεί από την κοινωνία και ζούσε στο περιθώριο. Κι όμως, βρίσκει το θάρρος που γεννά η μετάνοια και πλησιάζει τον Χριστό, παρόλο που μια τέτοια κίνηση θεωρούνταν κοινωνικά απαράδεκτη και αυστηρά κατακριτέα.
Συντετριμμένη και μετανοημένη, η γυναίκα αυτή πλησιάζει τον Χριστό κρατώντας ένα δοχείο με πολύτιμο μύρο. Η μεγάλη αξία του μύρου δείχνει ότι δεν κρατά τίποτε για τον εαυτό της, αλλά προσφέρει ό,τι καλύτερο έχει. Με αυτό αλείφει τα πόδια και το σώμα του Κυρίου. Πέφτει κλαίγοντας στα πόδια Του και παραμένει εκεί με ταπείνωση, φανερώνοντας έμπρακτα ότι αναγνωρίζει ποιος είναι ο Χριστός και πόσο έχει ανάγκη το έλεός Του. Δεν προσπαθεί να μιλήσει ούτε να δικαιολογηθεί. Τα δάκρυά της μιλούν πιο δυνατά από κάθε λόγο, εκφράζοντας τη λύπη για την αμαρτία της και την ελπίδα της στη συγχώρηση.
Ο καρδιογνώστης Κύριος, βλέποντας μέσα στην καρδιά της, διακηρύσσει: «Συγχωρούνται οι πολλές της αμαρτίες, γιατί αγάπησε πολύ». Η αγάπη που εκφράζει αυτή η γυναίκα δεν είναι ένα στιγμιαίο συναίσθημα, αλλά μια αποφασιστική στάση ζωής και καρπός της μετάνοιάς της. Φανερώνει ότι η καρδιά της άνοιξε, στράφηκε ολοκληρωτικά προς τον Θεό και η θεραπεία της έχει ήδη αρχίσει.
Η τολμηρή αυτή δήλωση του Κυρίου μας αποκαλύπτει την παθολογία της καρδιάς τόσο του Ιούδα, που είναι μαθητής Του, όσο και του Φαρισαίου, που είναι ο οικοδεσπότης. Ο Ιούδας, αιχμάλωτος της φιλαργυρίας, υπολογίζει την αξία του μύρου και διαμαρτύρεται για σπατάλη, επικαλούμενος τη βοήθεια προς τους φτωχούς. Όταν ο Χριστός υπερασπίζεται την πράξη της γυναίκας, η καρδιά του σκληραίνει και αρχίζει να στρέφεται προς την προδοσία. Παράλληλα, ο Φαρισαίος, θεωρώντας τον εαυτό του δίκαιο, σκανδαλίζεται βλέποντας τη δικαίωση της γυναίκας και, ουσιαστικά, ζητά να απορριφθεί όχι η αμαρτία, αλλά ο ίδιος ο αμαρτωλός. Έτσι, μέσα από το ίδιο γεγονός φανερώνονται τρεις διαφορετικές στάσεις ζωής: η μετάνοια που οδηγεί τον άνθρωπο στη θεραπεία, η σκληρότητα που τον οδηγεί στην προδοσία και η αυτάρκεια που τον κρατά μακριά από τον Θεό.
Μπροστά στην αγάπη του Χριστού αποκαλύπτεται η αλήθεια της κάθε καρδιάς. Όποιος ανταποκρίνεται σε αυτή την αγάπη, μετανοεί και ανοίγεται στο έλεος του Θεού· όποιος σκανδαλίζεται, σκληραίνει και απομακρύνεται· και όποιος την απορρίπτει, παραμένει κλεισμένος στη βεβαιότητα της δικαιοσύνης του. Ο Χριστός έρχεται στον κόσμο και προσφέρεται στον άνθρωπο, καλώντας τον σε αγαπητική ένωση μαζί Του μέσα στην Εκκλησία, που είναι το Σώμα Του. Με αυτόν τον τρόπο ο άνθρωπος θεραπεύεται από την αμαρτία, δηλαδή από την αφύσικη κατάσταση που πληγώνει και διαστρέφει την ύπαρξή του. Έτσι, ο άνθρωπος ξαναβρίσκει την αρχική του πνευματική υγεία και ζει την ειρήνη, τη χαρά και τη ζωή κοντά στον Θεό.
*Ο πατήρ Γκατζέλης είναι πρόεδρος του Πνευματικού Συμβουλίου της Πανελλήνιας Ένωσης Γονέων (ΠΕΓ).
Εφημερίδα Απογευματινή
