Τουρισμός ρεκόρ, ποιότητα σε δοκιμασία

Τα ρεκόρ συνιστούν βιώσιμη πορεία ή αποτελούν ένδειξη ενός μοντέλου που χρειάζεται αναπροσαρμογή πριν δοκιμάσει περαιτέρω τα όριά του;
20:44 - 11 Φεβρουαρίου 2026

Το 2025 έκλεισε ως μία από τις καλύτερες χρονιές για τον ελληνικό τουρισμό, με το σύνολο των τουριστικών εισπράξεων να φτάνει περίπου τα 23 δισ. ευρώ, σύμφωνα με τα τελικά στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος (Balance of Payments). Παράλληλα, το πλήθος των διεθνών αφίξεων ξεπέρασε τα 36 εκατομμύρια ταξιδιώτες, πλησιάζοντας ή και ξεπερνώντας τα επίπεδα ρεκόρ του 2019, πριν από την πανδημία.

Στις αρχές του 2026, με τα οριστικά δεδομένα να επιβεβαιώνουν τη δυναμική της προηγούμενης χρονιάς και τις προκρατήσεις για το καλοκαίρι να κινούνται σε υψηλά επίπεδα, η συζήτηση για τον τουρισμό μετατοπίζεται. Δεν αφορά πλέον μόνο τα έσοδα και τις αφίξεις, αλλά και την πίεση που ασκεί η αυξημένη ζήτηση σε υποδομές, κατοικία και βασικές υπηρεσίες, ιδίως σε νησιωτικούς και υψηλής επισκεψιμότητας προορισμούς.

Η αλλαγή αυτή φαίνεται και στην πράξη. Σε περιόδους αιχμής, η κατανάλωση νερού και ενέργειας αυξάνεται έντονα, η διαχείριση απορριμμάτων γίνεται πιο απαιτητική και βασικές υποδομές λειτουργούν στα όριά τους. Σε αρκετές περιοχές, ο εποχικός πληθυσμός πολλαπλασιάζεται σε σχέση με τον μόνιμο, δημιουργώντας πιέσεις που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο με προσωρινές παρεμβάσεις. Το ίδιο ισχύει για τις υπηρεσίες υγείας, τις μεταφορές και τη διοικητική υποστήριξη, που καλούνται να εξυπηρετήσουν πολύ μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων από αυτόν για τον οποίο σχεδιάστηκαν.

Παράλληλα, η ένταση της τουριστικής ζήτησης επηρεάζει την αξιοποίηση της γης και της κατοικίας. Η κατοικία μετατρέπεται συχνά σε επενδυτικό εργαλείο, περιορίζοντας τη διαθεσιμότητα για μόνιμους κατοίκους και εργαζομένους, ενώ οι τοπικές κοινωνίες καλούνται να προσαρμοστούν σε έναν ρυθμό που δεν καθορίζουν οι ίδιες.

Ο τουρισμός παραμένει βασικός πυλώνας της οικονομίας και η συμβολή του είναι αδιαμφισβήτητη. Το ζήτημα, όμως, είναι ο βαθμός εξάρτησης από αυτόν και η ανάγκη για ένα ευρύτερο σχέδιο που να εξισορροπεί ανάπτυξη και ανθεκτικότητα. Σε αυτό το πλαίσιο, το 2026 δεν θα κριθεί μόνο από το αν θα επιβεβαιώσει νέα ρεκόρ. Θα κριθεί από το αν η χώρα μπορεί να διαχειριστεί τη δυναμική της χωρίς να υπονομεύει τις δικές της αντοχές.