Ο βόρειος διάδρομος στον Αρκτικό Κύκλο δεν απασχολεί με τη στενή έννοια τα συμφέροντα και τις προτεραιότητες της Ελλάδας. Σε αντίθεση με τον νότιο διάδρομο, τον επονομαζόμενο IMEC, που συνδέει την Ευρώπη με την Ασία μέσω Μεσογείου και Μέσης Ανατολής. Αλλά οι συγκρούσεις για το σε ποιον θα ανήκει η Γροιλανδία όσο οξύνονται τόσο πιο πολύ προβληματίζουν όλον τον ευρωπαϊκό, συμμέτοχο χώρο. Η επιλογή της προεδρίας Τραμπ και της παρούσας Ουάσινγκτον είναι με όποιον τρόπο, τον «εύκολο» ή τον «δύσκολο», δηλαδή είτε με εξαγορά είτε με στρατιωτικές επιχειρήσεις, να έχουν οι ΗΠΑ πλήρη έλεγχο στο κρίσιμης γεωγραφικής θέσης και πόρων νησί. Να αποτελέσει δηλαδή εσωτερικό χώρο στην ομοσπονδία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Αυτό έχει φέρει τις ΗΠΑ σε πλήρη ρήξη με το βασίλειο της Δανίας. Οι τρεις κεντρικές δυνάμεις στην Ευρώπη, δηλαδή η Γαλλία, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, με τις σημερινές ηγεσίες τους, επέλεξαν την πλήρη στήριξη του βασιλείου της Δανίας απέναντι στον Λευκό Οίκο των ΗΠΑ. Παράλληλα οι ίδιοι οι περίπου 50.000 Γροιλανδοί, η βούληση των οποίων σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να περιθωριοποιείται, οργανώνουν διαδηλώσεις ζητώντας να παραμείνουν στο βασίλειο της Δανίας και να μην καταγραφούν ως Αμερικανοί πολίτες. Νιώθουν μάλιστα προσβεβλημένοι από την κυνική αντιμετώπισή τους από την Ουάσινγκτον, λες και είναι μια παρτίδα κονσέρβες, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται.
Μια ευκαιριακή συμμαχία «προθύμων» από την ευρωπαϊκή πλευρά, αποτελούμενη από συνολικά οκτώ χώρες -Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Δανία, Ολλανδία, Νορβηγία, Σουηδία, Φινλανδία-, θεώρησαν σωστό να αναλάβουν δράση σε στρατιωτικό επίπεδο στέλνοντας ολιγομελείς ομάδες στρατιωτών τους, της τάξης των 15 ατόμων, στο νησί ως επίδειξη ευρωπαϊκής ιδιοκτησίας και ευρωπαϊκών εθνικών σημαιών. Οι ΗΠΑ, από την άλλη πλευρά και ως άμεση αντίδραση, ανακοίνωσαν επιβολή ειδικών δασμών της τάξης του 10% σε αυτές τις οκτώ χώρες, που ενδεχομένως θα φθάσουν και στο 25% μέχρι το καλοκαίρι, αν συνεχίσουν να επιδεικνύουν επιμονή απέναντι στη βούληση των ΗΠΑ για το μέλλον της Γροιλανδίας.
Ως μη όφειλαν, οι οκτώ χώρες, με επισπεύδουσες τις τρεις κεντρικές δυνάμεις της Ευρώπης, προχώρησαν στις επιλογές τους αυτές χωρίς να προσφύγουν πριν σε καμιά από τις πολυμερείς δομές, όπως το Συμβούλιο της ΕΕ ή το ΝΑΤΟ, που συνήθως υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να λειτουργούν και να λαμβάνουν κρίσιμες αποφάσεις. Αφού ανακοινώθηκαν από την προεδρία Τραμπ οι ειδικοί δασμοί, διέρρευσε ο προβληματισμός και η διάθεσή τους να απαντήσουν στους ειδικούς αυτούς δασμούς με μια συνολική ευρωπαϊκή απάντηση αντιμέτρων προς τις ΗΠΑ. Ως γνωστόν, στις ευρωπαϊκές συμφωνίες προβλέπεται υποχρεωτική εμπορική πολιτική έναντι τρίτων. Στην προκειμένη περίπτωση δηλαδή απέναντι στις ΗΠΑ. Αφού λοιπόν οι τρεις κεντρικές δυνάμεις της Ευρώπης αποφάσισαν μόνες τους σε εθνικό επίπεδο, στην επίκληση του επονομαζόμενου και «μπαζούκα» ως αντιμέτρου στις ΗΠΑ, θέλουν να υποχρεώσουν τους 27 να συνδράμουν. Από τη μία εκτοξεύονται από διάφορες πλευρές κατηγορίες προς την προεδρία Τραμπ περί «αμερικανικής αποικιοκρατίας» και από την άλλη κεντρικές δυνάμεις λειτουργούν ως μια νέα «Ιερή Συμμαχία» στην Ευρώπη, επιβάλλοντας τη βούληση και τις εθνικές τους προτεραιότητες και ανάγκες στους υπόλοιπους. Κάτι σαν ευρωπαϊκή εσωτερική αποικιοκρατία.
Πέραν όλων των άλλων, οι Ευρωπαίοι δεν δοκίμασαν να αξιοποιήσουν τις διαδικασίες του ΝΑΤΟ για παράδειγμα με μια έκτακτη σύγκληση της Συμμαχίας, προκειμένου να αποφασίσουν από κοινού ευρωπαϊκές δυνάμεις και ΗΠΑ τη «θωράκιση» της Γροιλανδίας από το σύνολο των στρατιωτικών δυνατοτήτων του Ατλαντικού Συμφώνου.
Το πρόβλημα για την Ελλάδα ξεκινά από σενάρια ευθείας σύγκρουσης ευρωπαϊκών δυνάμεων και ΗΠΑ, αφού ένα τέτοιο σχήμα οδηγεί τα κράτη-μέλη της Ευρώπης να διαλέξουν συμμαχία. Κάτι πολύ δραματικό για τους συσχετισμούς και τις συμφωνίες της Ελλάδας εντός της Δύσης, ως υφίστανται.
Εφημερίδα Απογευματινή
