Με την αμερικανική αρμάδα υπό το αεροπλανοφόρο «Αβραάμ Λίνκολν» προ των πυλών του Περσικού Κόλπου, η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις κινήσεις του Ντόναλντ Τραμπ. Σε αυτό το επικίνδυνο σκηνικό, η Ευρώπη προχωρά σε κυρώσεις κατά των Φρουρών της Επανάστασης. Η κίνηση αυτή φανερώνει ότι η Γηραιά Ήπειρος -παρά τους κατά καιρούς εκφοβισμούς του Τραμπ- συμπλέει σταθερά με τις ΗΠΑ σε επίπεδο διεθνούς πολιτικής.
Για τον πρόεδρο των ΗΠΑ, που χτίζει το αφήγημα του ειρηνοποιού, η διαχείριση της κρίσης με το Ιράν ίσως αποδειχθεί η μεγαλύτερη παγίδα. Στην ανάγκη του να φανεί ισχυρός, μπορεί να οδηγηθεί σε έναν πόλεμο χωρίς στρατηγική εξόδου και με απρόβλεπτες συνέπειες για τη διεθνή σταθερότητα.
Ένας συνδυασμός πυραυλικών πληγμάτων και αεροπορικών βομβαρδισμών κατά βάσεων των Φρουρών της Επανάστασης και πυρηνικών εγκαταστάσεων του θεοκρατικού καθεστώτος της Τεχεράνης θα μειώσει την αμυντική ικανότητα του Ιράν. Ωστόσο, το γεωπολιτικό αποτέλεσμα μιας ευρείας αμερικανικής επίθεσης παραμένει γρίφος με επτά πιθανές απαντήσεις, σύμφωνα με ανάλυση του BBC.
Στην πλέον αισιόδοξη εκδοχή, τα χειρουργικά πλήγματα οδηγούν στην κατάρρευση του καθεστώτος και τη μετάβαση στη δημοκρατία, στα πρότυπα της Συρίας του 2024. Ωστόσο, η ιστορική εμπειρία στο Ιράκ και τη Λιβύη δείχνει πως τέτοιες επεμβάσεις συχνά γεννούν πολυετή αιματοχυσία. Εναλλακτικά, η Ουάσινγκτον ίσως επιδιώξει το «μοντέλο της Βενεζουέλας», δηλαδή να επιβιώσει το θεοκρατικό καθεστώς, αλλά να εξαναγκαστεί σε οριστικό τερματισμό του πυρηνικού προγράμματος και στην πλήρη διακοπή χρηματοδότησης οργανώσεων όπως οι Χούθι και η Χεζμπολάχ.
Η πιθανότερη, όμως, πολιτική έκβαση είναι η εγκαθίδρυση μιας σκληρής στρατιωτικής χούντας. Οι Φρουροί της Επανάστασης, προκειμένου να διατηρήσουν τα προνόμιά τους μέσα στο χάος, ενδέχεται να καταλάβουν την εξουσία, εγκαθιδρύοντας ένα στυγνό στρατιωτικό καθεστώς.
Στο πεδίο των αντιποίνων, η Τεχεράνη διαθέτει όπλα και τακτικές που μπορούν να καταφέρουν σοβαρό πλήγμα στο γόητρο των ΗΠΑ. Παρότι υπολείπεται σε ισχύ, το Ιράν μπορεί να πλήξει αμερικανικές βάσεις στο Κατάρ και το Μπαχρέιν ή να στοχεύσει στρατιωτικές υποδομές στη Σαουδική Αραβία και την Ιορδανία. Ο οικονομικός εφιάλτης παραμένει η ναρκοθέτηση των Στενών του Ορμούζ. Από το συγκεκριμένο σημείο διέρχεται ετησίως το 20% της παγκόσμιας διακίνησης πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), κάτι που θα προκαλούσε παγκόσμιο οικονομικό σοκ.
Μια επίθεση με σμήνη από ταχύπλοα και drones ανησυχεί τους επιτελείς του Πέμπτου Στόλου των ΗΠΑ. Μια πιθανή βύθιση αμερικανικού αντιτορπιλικού θα προκαλούσε πρωτοφανή ταπείνωση, θυμίζοντας την επίθεση στο USS Cole το 2000.
Τέλος, ελλοχεύει ο κίνδυνος της απόλυτης αποσταθεροποίησης. Ένα Ιράν 93.000.000 κατοίκων που θα διολίσθαινε στον εμφύλιο πόλεμο θα πυροδοτούσε μια ανθρωπιστική και προσφυγική κρίση βιβλικών διαστάσεων, ξυπνώντας παράλληλα εθνοτικές συγκρούσεις.
Εφημερίδα Απογευματινή
