Το Ντουμπάι για χρόνια αποτελεί το απόλυτο σκηνικό της ψηφιακής φαντασίωσης. Ουρανοξύστες που αγγίζουν τον ουρανό, σαμπάνιες σε rooftop πισίνες, πολυτελή αυτοκίνητα παρκαρισμένα μπροστά από επτάστερα ξενοδοχεία. Στις οθόνες μας η πόλη αυτή παρουσιαζόταν ως το ασφαλές καταφύγιο της χλιδής. Ένας τόπος όπου τίποτα κακό δεν συμβαίνει και όπου η ζωή κυλά αψεγάδιαστη, όπως τα φίλτρα που τη συνοδεύουν.
Κι όμως, τις τελευταίες ημέρες η εικόνα αυτή ράγισε. Οι έκτακτες συνθήκες που επικράτησαν και ο εγκλωβισμός πολλών ταξιδιωτών αποκάλυψαν μία άλλη πραγματικότητα. Ανάμεσά τους και δεκάδες influencers, που μέχρι χθες διαφήμιζαν την «απόλυτη εμπειρία» και τη «χλιδή χωρίς όρια», βρέθηκαν αντιμέτωποι με τον πανικό, την αβεβαιότητα και κυρίως με την κατάρρευση του αφηγήματος που οι ίδιοι είχαν οικοδομήσει.
Ο μύθος ότι στο Ντουμπάι «όλα είναι ασφαλή» και πως τίποτα δεν μπορεί να διαταράξει την ευημερία αποδείχθηκε εύθραυστος. Οι αναρτήσεις με τα χαμόγελα αντικαταστάθηκαν από βίντεο αγωνίας για μια θέση σε πτήση επιστροφής. Οι ίδιες προσωπικότητες που προέβαλλαν μια ατσαλάκωτη καθημερινότητα βρέθηκαν να παρακαλούν για μια «πτήση σωτηρίας», να διαμαρτύρονται για καθυστερήσεις, να εκφράζουν φόβο.
Το πιο σκοτεινό, όμως, στοιχείο αυτής της κρίσης δεν είναι ο πανικός. Είναι οι επιλογές. Καταγγελίες και μαρτυρίες μιλούν για περιπτώσεις όπου κατοικίδια, εκείνα τα μικρά, καλοχτενισμένα «αξεσουάρ» που στόλιζαν τις φωτογραφίες δίπλα τους σε τσάντες πολυτελών οίκων, εγκαταλείφθηκαν για να διευκολυνθεί η αναχώρηση. Άλλοι φέρονται να ζήτησαν ακόμη και ευθανασία προκειμένου να αποφύγουν το επιπλέον κόστος μεταφοράς ή τις διαδικασίες που θα καθυστερούσαν την επιστροφή τους.
Αν ισχύουν έστω και ορισμένες από αυτές τις ιστορίες, τότε δεν πρόκειται απλώς για μια ανθρώπινη αδυναμία μέσα στον φόβο. Πρόκειται για τη γύμνια ενός τρόπου ζωής που οικοδομήθηκε πάνω στην εικόνα και όχι στην ουσία. Γιατί όταν το κατοικίδιο είναι «περιεχόμενο» και όχι πλάσμα για να το προστατεύσεις, τότε η εγκατάλειψή του μοιάζει με απλή διαγραφή ανάρτησης.
Η κρίση στο Ντουμπάι δεν αποκάλυψε μόνο τις αδυναμίες μιας πόλης-συμβόλου της υπερβολής. Αποκάλυψε και το εύθραυστο υπόβαθρο της ψηφιακής μας ταυτότητας. Πόσο αληθινή είναι η ζωή που προβάλλουμε; Πόσο απέχει η καθημερινότητά μας από τα γεμάτα φίλτρα καλοφτιαγμένα βίντεο και τις επιμελημένες φωτογραφίες; Και κυρίως, τι μένει όταν σβήσουν τα φώτα και χαθεί το Wi Fi;
Ίσως το ερώτημα δεν αφορά μόνο τους influencers του Ντουμπάι. Αφορά όλους μας. Σε μια εποχή όπου η αξία μετριέται σε likes και η ευτυχία σε προβολές, πόσο εύκολο είναι να μπερδέψουμε την πραγματικότητα με τη σκηνοθεσία; Η κατάρρευση του μύθου δεν είναι απλώς ένα ακόμη viral επεισόδιο. Είναι μια υπενθύμιση ότι η αληθινή ζωή δεν χωρά σε τετράγωνα κάδρα και, κυρίως, ότι η ευθύνη και η ανθρωπιά δεν πρέπει ποτέ να θυσιάζονται στον βωμό της εικόνας.
Του Μητροπολίτη Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας Κωνσταντίνου
Εφημερίδα Απογευματινή
